PlusTen Slotte

In het leven van wielrenner Lieuwe Westra (1982-2023) lagen geluk en fatalisme dicht bij elkaar

‘Het Beest’ Lieuwe Westra kon hard fietsen en afzien, maar ging ook zwaar gebukt onder het leven. Zaterdag werd hij dood gevonden, slechts 40 jaar oud.

Daan Hakkenberg
Lieuwe Westra tijdens de Tour de France van 2014. Beeld AFP
Lieuwe Westra tijdens de Tour de France van 2014.Beeld AFP

Als Lieuwe Westra op de fiets een goede dag had, was hij niet te stoppen. Door niets en niemand. Bergen of kasseien maakten dan voor Westra geen verschil. Zo won hij in het Critérium du Dauphiné in 2014 de koninginnenrit door op de slotklim naar Finhaut-Émosson (bijna 2000 meter hoog) twee Russen te achterhalen. Een meter over de streep viel Westra compleet stil en moest hij van de fiets geholpen worden.

Nog geen maand later zette de Fries zijn Astanakopman Vincenzo Nibali in een zetel in de rit naar Arenberg. Op de spekgladde kasseistroken was Westra een klasse apart. Lars Boom zou de etappe winnen, maar Westra schreef in Noord-Frankrijk de prelude voor de enige Tourzege van Nibali. Tweeënhalve week later draaide de voormalig stratenmaker uit het Friese Tijnje met Nibali in de gele trui de Champs-Élysées op.

Westra reed van 2009 tot 2013 voor de Nederlandse Vacansoleilploeg en daarna nog drie jaar voor Astana uit Kazachstan. Hij werd twee keer Nederlands kampioen tijdrijden (2012, 2013), won de Ronde van Denemarken (2012) en de Driedaagse De Panne (2016) en etappes in Parijs-Nice, het Critérium du Dauphiné en de Ronde van Catalonië.

Als Westra naast de fiets een slechte dag had, was hij eveneens niet te stoppen. Door niets en niemand. Depressies, eenzaamheid, angsten, drank en drugs kregen dan een vrijgeleide. Zaakwaarnemers, ploegleiders, familie, vrienden, zijn vriendin – niemand leek dan nog grip op hem te kunnen krijgen.

Het is de reden dat Westra in januari 2017 plots zijn afscheid aankondigde als wielrenner. Al maanden ging hij gebukt onder depressies, zijn seizoen eindigde. Een klein jaar eerder had hij nog de Driedaagse De Panne gewonnen. Om maar aan te geven hoe dicht geluk en fatalisme bij elkaar lagen in het leven van Westra.

Ruzie, drank, drugs

In september 2016 vertelde hij in een interview in het AD over zijn depressies. Dat hij medicijnen slikte, amper zijn bed uitkwam en trainen en wedstrijden een kwelling waren. “Iedereen heeft weleens een dipje, maar de laatste vijf maanden waren het minst uit mijn leven. Ik heb mijn moeder wel honderd keer gebeld om te zeggen: ik stop ermee. Ik hang mijn fiets aan de wilgen. Normaal spring ik om 8 uur uit bed. Ontbijten, naar de pot en dan op de fiets. Nu heb ik moeite om uit bed te komen, vaak kom ik er niet voor 12 uur uit. Van origine ben ik een trainingsbeest. Elke dag vijf, zes uur. Nu denk ik: hoe kon ik dat ooit aan?”

Bang om zijn wielercarrière op te geven was hij op dat moment allang niet meer, vertelde hij. Het zogenaamde zwarte gat? “Ik denk niet dat ik daar last van zal hebben. Veel erger dan dit kan het niet zijn.”

Na zijn vroege wielerpensioen vond hij een nieuwe Australische liefde en leek het leven hem weer voor even toe te lachen. Samen openden ze een wielerhotel in Spanje. Maar ook nu bleef het maar even goed gaan. De laatste jaren verzandde het leven van Westra weer in ruzie, drank, drugs en geldproblemen.

Afgelopen zomer keerde Westra na een scheiding terug naar Nederland. Zaterdag werd zijn lichaam gevonden bij een bedrijfspand in Zwaagwijk, Noord-Holland. De doodsoorzaak is nog onbekend.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden