Plus Achtergrond

Feestelijk, maar onveilig: discussie over luidruchtige trouwstoeten

Er zijn naar schatting 600 uitbundige trouwstoeten per maand in Nederland. Beeld Hollandse Hoogte / Peter de Krom

Een lange, luidruchtige trouwstoet is een traditie in sommige culturen. Na enkele incidenten klinkt de roep om regulering. ‘Het botst met de formele samenleving, waarbij alles bij wet is geregeld.’

In een colonne, toeterend, met knipperlichten aan in dure gehuurde of geleende auto’s de bruid ophalen – een trouwstoet is niet zelden een vreugdevol onderdeel van een Turkse of Marokkaanse bruiloft. Maar de luidruchtige privéaangelegenheid stuit soms ook op irritatie en onbegrip.

Maandag is een trouwstoet op de snelweg A4 bij Hoofddorp aan de kant gezet vanwege meerdere verkeersovertredingen. Een week geleden werd in Rotterdam een agent bewusteloos geslagen door een bruiloftsgast die meereed in een trouwstoet.

De auto’s in de Rotterdamse stoet waren kort daarvoor aan de kant gezet na telefoontjes over veel getoeter en gevaarlijk rijgedrag. De Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb overweegt nu een meldplicht voor trouwstoeten. De korpschef van de Nationale Politie, Erik Akerboom, eist mede na het incident met de trouwstoet in Rotterdam dat agenten een stroomstootwapen mogen gaan gebruiken.

“Het is een traditie,” zegt ondernemer Bilal Yakhlaf, die vorig jaar op zijn bruiloft zelf een trouwstoet had. “Rond het middaguur verzamel je bij het huis van de bruidegom en dan rijd je naar de bruid om haar op te halen. Dat is een feestelijk moment, het gaat niet alleen om het trouwen, maar vanaf dat moment is de bruid onderdeel van jouw familie en andersom.”

Maar behalve een vreugdevol onthaal is het de betrokkenen ook te doen om status, erkent Yakhlaf, die zelf die dag in een geleende Ferrari reed. “Het is een mooi moment om te laten zien dat je het goed doet en daar hoort een mooie auto bij.” Dus geen Volkswagen Polo? “Nee, die zien we niet. Mensen zorgen voor auto’s van allure. Die worden ook vaak gehuurd.”

Belangrijk ritueel

Het nuchtere, Nederlandse ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ gaat niet op bij bruiloften uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, weet etnoloog Peter Jan Margry, die benadrukt dat een groot trouwfeest een belangrijk ritueel is in gemeenschappen waar het huwelijk in hoog aanzien staan. “Alle rijkdom, luxe en vreugde die in het feest worden gestopt, worden symbolisch meegegeven aan het bruidspaar. En het is ook een manier om aan de buitenwereld te laten zien hoe goed het met een familie is gesteld.”

Opeenstapeling

Volgens het CBS werden er in 2018 in totaal 64.315 huwelijken gesloten. Naar schatting zijn er volgens cultureel antropoloog en onderzoeker Ibrahim Yerden 600 trouwstoeten per maand. “We zien nu dat het botst met de formele samenleving waarbij alles bij de wet wordt geregeld.”

Een vrolijk feest wil niemand verbieden, aldus Peter Jan Margry, werkzaam bij de UvA en het Meertens Instituut. “Het kan wel zo gevoeld worden. Van: nu gaan ze ons allerlei beperkingen opleggen. Maar het gaat om de opeenstapeling van overtredingen.”

Dat is het heikele punt: de omgeving die er ongewenst bij wordt betrokken en soms in onveiligheid wordt gebracht. Er is geluidsoverlast, sommige stoeten rijden te hard, door rood of houden het verkeer op voor andere gebruikers. “Of op de snelweg stoppen om een dansje te doen. Dat is gewoon gevaarlijk,” zegt Margry.

Die uitbundigheid was er ook op het Mercatorplein vorig jaar, toen Marokko zich kwalificeerde voor het WK-voetbal en Marokkaanse Amsterdammers dat uitgelaten vierden. Hoewel een trouwfeest en voetbal niet over één kam kunnen worden geschoren, weet Yerden wel waar die opvallende enthousiaste houding de vreugde voor gezamenlijk feesten vandaan komt. “Het gaat om het uiten van de nationale identiteit,” zegt Yerden. “Dat nationalistische gevoel is sterk bij Marokkanen en nog sterker bij de Turken. Je hebt iets te vieren, dat doe je samen.”

Etnoloog Margry denkt dat trouwstoeten hun beperkingen moeten kennen: “Het is anders gewoon gevaarlijk. Je kunt rituelen die in Marokko en Turkije normaal zijn, niet een op een kopiëren en uitvoeren op de Nederlandse snelwegen. Je moet je afvragen hoe je het op een veilige manier kan doen waarbij de veiligheid niet in het geding is.”

Yakhlaf maakte met zijn bruiloftsgasten duidelijke afspraken: pas toeteren als we de straat van de bruid inrijden, geen geschreeuw of andere gekkigheid en knipperlichten uit op de snelweg. “We wilden geen gedoe.”

Yerden: “Het fenomeen is relatief nieuw en om het in goede banen te laten leiden, moet het vanuit de wet geregeld worden. Laat bruids­paren toestemming vragen bij de gemeente om heisa in de toekomst te voorkomen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden