PlusProfiel

Dit is David Icke: van doelman tot breedsprakige complotgoeroe

Met zijn buitenissige samenzweringstheorieën timmert David Icke al ruim dertig jaar aan de weg. Zondag zou hij spreken bij een demonstratie van Samen voor Nederland in Amsterdam, maar hem wordt nu de toegang tot Nederland door het kabinet geweigerd.

Bas Soetenhorst
David Icke Beeld Getty
David IckeBeeld Getty

Er zijn jaren geweest dat een bezoek van de Engelse David Icke aan Amsterdam onopgemerkt aan Nederlandse media voorbijging. Eind 2018 nog stond hij – bepaald niet voor het eerst – in de RAI, waar hij een urenlang verhaal hield over de complotten die in zijn beleving gaande zijn. Hij had er vier uur voor nodig, voor zijn doen weinig.

Icke wordt nu op de valreep voor de demonstratie van Samen voor Nederland van zondag de toegang geweigerd. Het is niet voor het eerst dat Icke zoiets overkomt. In 2019 trok Australië zijn inreisvisum in, enkele uren voordat hij in het vliegtuig zou stappen.

Korte carrière als doelman

David Icke (1952) was al ver vóór de coronapandemie een grootheid in de wereld van complotdenkers, waarin hij al meer dan dertig jaar actief is. In zijn jonge jaren was hij semiprof bij enkele bescheiden Engelse voetbalclubs. Zijn carrière als doelman kende in 1973, op zijn 21ste, een vroegtijdig einde vanwege chronische blessures.

Hij stapte over naar de sportjournalistiek en belandde begin jaren tachtig bij de BBC, waar hij op zaterdagmiddag co-presentator was van het populaire programma Grandstand. Nadien versloeg hij vooral snooker en bowlen. In 1990 werd hij ontslagen vanwege zijn aanvankelijke weigering de poll tax te betalen, een omstreden vermogensheffing waarmee de val van premier Margaret Thatcher werd ingeluid.

Er volgde een korte flirt met de politiek, toen hij in 1991 woordvoerder werd van de Green Party. Nog datzelfde jaar belegde hij een persconferentie waarin hij vertelde de politiek achter zich te laten, omdat hij had ontdekt de zoon van God te zijn. Hij werd om die reden belachelijk gemaakt in een roemrucht interview met tv-presentator Terry Wogan. Op straat kon hij zich evenmin vertonen zonder te worden uitgelachen en nageroepen.

Icke liet er zich niet door uit het veld slaan en had al in 1994 vijf boeken op zijn naam met vooral complottheorieën. Aanvankelijk verscheen zijn werk bij gevestigde uitgeverijen. Maar nadat hij in The Robot’s Rebellion een eeuwenoude antisemitische theorie had omarmd, ging hij noodgedwongen in eigen beheer uitgeven. Hij beleefde toen wat hij zijn ‘turquoise periode’ noemt; hij droeg alleen kleding van die kleur, waar volgens hem een positieve energie van uitgaat.

Wereld zou in 1997 vergaan

Jarenlang verkondigde hij dat de wereld in 1997 zou vergaan. Icke is er verder van overtuigd dat regeringen, banken, het internet en niet te vergeten de Britse koninklijke familie oppermachtige reptielen zijn uit een andere dimensie of daarmee samenspannen. In zijn repertoire ontbreekt evenmin 11 september. Dat was in zijn beleving een inside job.

Met zulke verhalen heeft hij een wereldwijde aanhang verworven. De afgelopen decennia deed hij tientallen landen aan, waaronder Nederland, om zijn boeken en theorieën onder de aandacht te brengen. Doorgaans krijgt hij een paar duizend mensen op de been, die vaak tientallen euro’s neertellen voor een kaartje. The Guardian omschreef dat publiek in 2018 als een mix van neonazi’s en newagehippies.

Geweerd van sociale media

De bizarre verhalen die hij gedurende de coronapandemie verkondigde – het virus bestaat niet, maar is onderdeel van een plan om mensen te doden en een wapen van Amerika en Israël gericht tegen Iran – bleven niet zonder consequenties. Hij werd geweerd van Facebook, waar hij 800.000 volgers had, van YouTube (900.000 abonnees) en uiteindelijk ook van Twitter (382.000 volgers). Een lokale Londense tv-zender werd op de vingers getikt door de Britse mediawaakhond Ofcom, nadat Icke tachtig minuten lang had mogen leeglopen met zijn buitenissige verhalen over de pandemie.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden