Analyse

De coronacrisis: er zit weinig anders op dan op de tast voort te modderen

Amsterdam, donderdagmiddag. Toeristen zijn aan hun lot overgelaten nu vrijwel alle musea en attracties gesloten zijn.Beeld Jakob van Vliet

Van niets aan de hand naar alle hens aan dek. En nog vinden critici de corona-aanpak te laks. De ongemakkelijke waarheid is dat onzeker is welke maatvoering nu past.

Met 50 procent van de kennis 100 procent van de besluiten nemen. Voor die taak ziet premier Mark Rutte zich naar eigen zeggen gesteld in de coronacrisis. Dat is een disclaimer die een politiek bestuurder natuurlijk van pas komt, maar afgaande op de deskundigen – en dat is toch wat we moeten doen – heeft Rutte gelijk. We weten nog lang niet alles van het virus, dat volgens de cijfers van 8 uur vrijdagochtend wereldwijd 133.376 mensen heeft besmet, van wie 4961 zijn overleden en 69.933 genezen zijn verklaard.

Het gebrek aan kennis zou de stuurlui aan wal nederig moeten stemmen. Niemand weet exact hoe we de ziekte het beste kunnen bestrijden. Als we volgend jaar de balans opmaken, kan de uitkomst zijn dat het too little, too late was wat het kabinet deed. Evengoed zou de conclusie kunnen zijn dat Italië en andere landen onevenredig zware en ontwrichtende maatregelen hebben genomen. Het is te vroeg om daar nu stellige uitspraken over te doen.

Gezwicht voor de druk

Dat maakt de kritiek die het kabinet donderdagavond in de Tweede Kamer kreeg, goedkoop. In de ogen van Kamerleden kun je beter te veel dan te weinig doen. Alsof er nu geen maatregelen kunnen worden genomen waar we later spijt van krijgen. Hoeveel faillissementen acht de Kamer acceptabel?

De focus op het (nog) niet sluiten van de scholen ontneemt het zicht op de wel genomen maatregelen en dringende adviezen. De impact is enorm, zoals iedereen die naar buiten gaat kan zien. Daar is het stil. Op de weg, in het openbaar vervoer, het uitgaansleven. De cultuursector en het bedrijfsleven worden keihard geraakt. Mensen zeggen massaal afspraken af, bijeenkomsten worden geannuleerd.

Het heeft er veel van weg dat het kabinet ­mede is gezwicht voor druk vanuit de buitenwereld. Vergeleken met omringende landen was het beleid tot donderdagmiddag weinig ingrijpend. Daar komt bij dat Ruttes laconieke stijl zich ­tegen hem keerde bij de persconferentie van maandag, waarin hij schaterend handen schudde met RIVM-directeur Jaap van Dissel, pal nadat hij de bevolking had gemaand geen handen meer te schudden.

Hij sloeg er in het buitenland – minder ­bekend met zijn yolo-houding – een modder­figuur mee. Het was ook voer voor critici die meenden dat het beleid te veel gericht was op het draaiende houden van de economie en te weinig op de volksgezondheid.

Opvolger

Maar over de grens hebben ze evenmin de waarheid in pacht. Het besluit om geen publiek toe te laten bij de Champions Leaguewedstrijd van Paris Saint-Germain woensdag oogde misschien daadkrachtig. Maar het feestje dat een paar duizend fans buiten het stadion vierde, riep vraagtekens op over de effectiviteit.

Bovendien zal het virus vroeg of laat een opvolger krijgen waartegen we ons moeten wapenen. Kiezen we er dan weer voor het openbare leven met piepende remmen tot stilstand te brengen? Met dat soort overwegingen heeft Rutte te maken. Er zit weinig anders op dan op de tast voort te modderen, in de hoop dat het hoogtepunt van de coronacrisis snel voorbij is.

Volg het laatste nieuws over het coronavirus in ons liveblog.

Beeld Jakob van Vliet
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden