Contract niet verlengd, geen promotie: jonge moeders hebben vaak nog altijd het nakijken

43 procent van de jonge moeders heeft in Nederland de afgelopen jaren te maken gekregen met zwangerschapsdiscriminatie, blijkt uit onderzoek van het College voor de Rechten van de Mens. Een percentage dat maar niet wil dalen.

Beeld Shutterstock

‘Zwangerschapsdiscriminatie op de Nederlandse arbeidsmarkt is in de afgelopen acht jaar een onverminderd groot probleem gebleven,’ concludeert het College voor de Rechten van de Mens in zijn rapport dat vandaag verschijnt. De reden voor die conclusie: van de 1150 jonge moeders die het College bevroeg gaf 43 procent aan dat ze zich weleens terugvonden in situaties die als discriminerend kunnen worden gezien. Opvallend genoeg: dat percentage is vrijwel gelijk aan de cijfers uit dezelfde onderzoeken die het college in 2016 én 2012 al deed.

Iedereen weet inmiddels toch wel dat je bij een sollicitatiegesprek niet aan een vrouw moet vragen of ze een kinderwens heeft. Waarom blijft het een probleem?

Justin Hoegen Dijkhof, onderzoeker bij het College: “Het is een heel complex probleem dat in heel veel verschillende fases van het arbeidsproces kan opduiken. Veel werkgevers zijn nog altijd niet op de hoogte van wat wel en niet mag, of denken vooral vanuit economisch perspectief.”

Wat zijn de meest voorkomende vormen van zwangerschapsdiscriminatie?

“Bij sollicitaties wordt vrouwen nog steeds gevraagd naar een kinderwens of het combineren van een gezin en een baan. Een op de tien vrouwen geeft aan dat hun expliciet verteld is dat dit de reden is dat ze een baan niet hebben gekregen. Daarnaast worden regelmatig tijdelijke contracten die rond een zwangerschap aflopen niet verlengd. Of gaat het nieuwe contract pas in na het bevallingsverlof, wat ook niet mag. Jonge vrouwen hebben vaak tijdelijke contracten, dus komen relatief vaak in die situatie. Maar ook als je een vast contract hebt, kan het misgaan, zoals het mislopen van een promotie vanwege zwangerschap.”

Weinig vrouwen doen daadwerkelijk melding als zoiets gebeurt. Hoe komt dat?

“Maar 11 procent van de vrouwen meldt het intern (binnen het bedrijf) of extern (bij een klachtencommissie). En dat doen ze ook vaak pas als echt hun baan op het spel staat. Vrouwen melden het vaak niet omdat ze geen gedoe binnen hun bedrijf willen hebben. Of omdat het extra stress kan opleveren in een periode van je leven die toch al stressvol is.”

Wat moet er veranderen?

“Goede, structurele voorlichting is belangrijk. Naar aanstaande moeders zelf, bijvoorbeeld via consultatiebureaus en GGD’s. Maar ook zeker naar werkgevers, want daar moet het probleem worden opgelost. Ze zeggen vaak: we weten dat arbeidsdiscriminatie bestaat, maar bij ons gebeurt het niet. Als je beter doorvraagt, blijkt het toch wel het geval. De werkgever is er verantwoordelijk voor dat een werknemer zwangerschap en werk goed kan combineren.”

Reactie FNV

Judy Hoffer, dagelijks bestuurslid FNV, vindt dat er strengere handhaving moet komen. ‘Werkgevers kunnen er nu te makkelijk mee wegkomen zolang ze niet worden geconfronteerd met de consequenties van hun handelen,’ laat zij in een persbericht weten.

De vakbond ontvangt frequent meldingen van zwangerschapsdiscriminatie. Het niet verlengen van tijdelijke contracten is daarbij sinds de coronacrisis het grootste probleem. ‘Contracten worden al vaker om vaag geformuleerde redenen plotseling niet verlengd, maar de coronacrisis lijkt helemaal een vrijbrief voor werkgevers om dit niet te doen. Hierdoor is de kans groot dat de arbeidsmarktpositie van vrouwen verslechtert en vrouwen een veel groter risico op armoede lopen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden