PlusLijstje

Alle 25 Songfestival-finalisten op een rij: dit zijn de ‘votes’ van Het Parool

Wie wint zaterdagavond de 66ste editie van het Eurovisie Songfestival? Is topfavoriet Oekraïne nog door iemand te stoppen? En lukt het S10 om de Nederlandse taal voor het eerst sinds 1998 (Edsilia Rombley met Hemel en aarde) weer de top 10 in te zingen? Alle 25 acts op een rij.

Stefan Raatgever

1. Tsjechië

We Are Domi – Lights Off

★★★☆☆

Feestelijke opening. Oké, Dominika heeft af en toe last van zwabberende stembanden en de vraag is waarom ze in haar schilder-overall aantreedt, maar dit is een fijn dansvloernummer. Stuiterende elektropop met een letterlijk flitsende podiumpresentatie. Tsjechië haalde pas drie keer eerder de eindstrijd, dus deze editie is voor We Are Domi geslaagd.

2. Roemenië

WRS – Llámame

★★☆☆☆

We misten hem al: de man die halverwege zijn lied zijn overhemd uittrekt. Gelukkig is daar Andrei Ursu alias WRS. Met Llámame (Bel me) legt hij de nadruk op beats en dans. Het liedje – salsa uit Transsylvanië? – hangt er een beetje bij. Niettemin: vermakelijk om naar te kijken. Al was het maar om uit te vinden wat precies het monstrueuze ornament is dat de zanger boven de broekriem draagt.

3. Portugal

MARO – Saudade, Saudade

★★★☆☆

Prettig rustpunt na een vrij intense opening. Zangeres Maro brengt samen met haar vier achtergrondzangeressen een stijlvol kabbelend liedje over omgaan met verlies. Hoewel we richting het einde een klein snurkje niet kunnen onderdrukken, heeft Portugal een stijlvolle inzending.

4. Finland

The Rasmus – Jezebel

★★☆☆☆

Na de winst van Måneskin is hardrock weer terug op het Eurovisiepodium. Maar om dan meteen zo diep de archieven in te duiken dat The Rasmus – hit: In the Shadows uit 2003 – weer onder het stof vandaan komt? Zelfs de componeerhulp van Desmond Child, die ooit meeschreef aan Bon Jovi’s Livin’ on a Prayer en You Give Love a Bad Name, helpt weinig. Het resultaat is de belichaming van het begrip ‘gedateerd’.

5. Zwitserland

Marius Bear – Boys Do Cry

★★★☆☆

Wordt Robert Smith van The Cure 43 jaar na Boys Don’t Cry toch nog even flink de les gelezen door Marius Hügli uit Schlatt-Haslen in Zwitserland. Jongens huilen dus tóch. Ook een traantje waard: de Engelse tekst van dit liedje waarin ‘mountains crumble’ en ‘rivers run dry’. Maar wacht, hoe vaker je naar de aanzwellende strijkers en de kwastjesdrums van Marius luistert, hoe meer je erachter komt dat hij werkelijk zijn innerlijke Sinatra heeft ontdekt.

6. Frankrijk

Alvan & Ahez – Fulenn

★★★☆☆

Werd er in Nederland gedebatteerd of het wel kon, een lied in de eigen taal, dat van Frankrijk is dit jaar gezongen in de streektaal Bretons. Het is even wennen na het stijlvolle chanson van Barbara Pravi van vorig jaar, deze zoemende drum-’n-bass-act van multi-instrumentalist en mascaraliefhebber Alvan en zanggroep Ahez. Het resultaat is, laten we het vooral tactisch formuleren, héél bijzonder!

7. Noorwegen

Subwoolfer – Give That Wolf A Banana

★★★★☆

Het elastiek van de gimmick tot de maximale spanning opgerekt. Een kruising tussen The Masked Singer en Roodkapje, uitgevoerd door twee in geel lycra gestoken zangers die slechts onder pseudoniemen bekend zijn. Zo prachtig idioot dat je blijft kijken. Refrein: Before that wolf eats your grandma/Give that wolf a banana. Misschien een suggestie voor de schapenboeren op de Veluwe.

8. Armenië

Rosa Linn – Snap

★★★☆☆

Gelukkig, ze is er ook dit jaar: het schattige meisje met het antiglamoureuze liedje dat de voetsporen bewandelt van Nicole (1982), Sandra Kim (1986) en Emmelie de Forest (2013). Rosa Linn heeft een onschadelijk country-lightliedje en bezit een eigenschap die zeldzaam is op dit festival: ze kan daadwerkelijk zingen.

9. Italië

Mahmood & Blanco – Brividi

★★★★☆

Mahmood eindigde met Soldi in 2019 nipt achter onze eigen Duncan Laurence. Opnieuw heeft hij een modern, maar stijlvol lied, dit keer als duet gezongen met popster Blanco. Brividi, rillingen, gaat over de angst voor de liefde en buit de fraaie Italiaanse taalbuigingen ten volle uit. Mahmood zal toch niet wéér tweede worden?

10. Spanje

Chanel – SloMo

★★★★☆

Na jaren waarin Spanje vooral muffe paella naar het Songfestival stuurde, is musicalster Chanel plots favoriet voor een hoge klassering. Onder het motto ‘elke blote bil is er weer één’ serveert ze een gelikte dans-act die onduidelijkheden wil voorkomen over de boodschap van het lied waarin de luisteraar wordt aangeraden de ‘booty hypnotic’ van de maakster eens te bestuderen. Niets voor vegetariërs dus, deze vleesetalage, maar Chanel spat wel van het scherm.

11. Nederland

S10 – De Diepte

★★★★☆

De Oranje-inzending heeft de wind mee in Turijn. Was er vooraf enige twijfel of zingen in het Nederlands wel zou werken op het internationale toneel, inmiddels blijkt S10 (Stien den Hollander, 21) haar verdriet recht het hart van de kijker in te zingen. De act rond De diepte is sober en intiem, net als die van Duncan Laurence. Wel een verschil: S10 had de belichting tijdens de repetities al op orde. Top 10 moet mogelijk zijn.

12. Oekraïne

Kalush Orchestra – Stefania

★★★☆☆

Topfavoriet. De voorsprong op de rest bij de bookmakers is zo groot dat een eenzijdige finale dreigt. Jamala won in 2016 voor Oekraïne niet lang nadat Poetin de Krim had geannexeerd. Loopt Europa over van de sympathiestemmen? Stefania is een niet onaardige kruising van etnofolk en hiphop, maar op zichzelf geen geheide winnaar.

13. Duitsland

Malik Harris – Rockstars

★★☆☆☆

Hij kan eigenlijk alles, deze Malik Harris. Zingen, rappen, gitaar spelen; en dan heeft hij zijn lied ook nog deels zelf geschreven. Toch mist er iets essentieels: een act. En omdat Rockstars een song is zonder duidelijk climax, was enige grafische ondersteuning toch wel handig geweest. Want Harris mag zijn haar dan peroxideblond verven, de allesverzengende dictie van Eminem heeft hij niet.

14. Litouwen

Monika Liu – Sentimentai

★★☆☆☆

Het probleem met nostalgie: de tijd waar je naar terugverlangt is altijd zo lang vervlogen dat je zeker weet dat hij nooit meer terugkeert. Hetzelfde euvel hindert de fijn zingende Monika Liu: haar semizwoele nachtclubact roept bij sommige mensen ongetwijfeld zoete herinneringen op, maar die proberen vanavond vermoedelijk tevergeefs de stemcode van Litouwen in te voeren op de draaischijf van hun telefoon.

15. Azerbeidzjan

Nadir Rustamli – Fade To Black

★★☆☆☆

Aan de inzet van Nadir Rustamli ligt het niet. Hij kronkelt over de treden van een megatrap alsof er op de bovenste trede een top 10-plek ligt te wachten. Maar het is, ondanks een slim op Duncan Laurence’ Arcade geïnspireerde song, vermoedelijk tevergeefs. Vooral omdat zijn gedraaaaaagen zang eerder ergert dan ontroert.

16. België

Jérémie Makiese – Miss You

★★★☆☆

James Bondbegin, Sam Smithmiddenstuk en een finale waarin ineens een gospelkoor binnenvalt. Het is nogal eclectisch wat Jérémie Makiese, in eigen land winnaar van The Voice, serveert. Het gebrek aan eigenheid staat een echt hoge klassering in de weg, maar met zoveel kwaliteit is deze finaleplaats voor België wel terecht.

17. Griekenland

Amanda Georgiadi Tenfjord – Die Together

★★☆☆☆

Nana Mouskouri verslikte zich in haar souvlaki toen Amanda Tenfjord voor het eerst de robotgalm op haar microfoon aanzwengelde. Hier worden decennia aan zoetgevooisd Grieks luisterlied wel heel rigoureus het raam uitgekieperd. Als de vocoder eenmaal uitstaat, gaat Tenfjord vol overtuiging op zoek naar een flardje Billie Eilish om uiteindelijk uit te komen bij Samantha Steenwijk.

18. IJsland

Systur – Með Hækkandi Sól

★★★★☆

Wanneer gaat het Songfestival een keer naar IJsland? De inzendingen blijven van hoge kwaliteit. Systur – behalve drie zingende zussen een broer op drums – doet denken aan het Zweedse First Aid Kit dat ook fraai wiegende country produceert. De bookmakers geloven er helemaal niet in, wellicht vanwege nogal statische podiumact, maar Systur verdient met dit lied over de opgaande zon (symboliek!) een topklassering.

19. Moldavië

Zdob şi Zdub & Advahov Brothers – Trenulețul

★★★☆☆

Poetin hoeft maar last te hebben van een ochtendhumeur of Moldavië moet zich schrap zetten. Toch is deze inzending van rockband Zdob şi Zdub compleet onbezorgd. Dankzij de aanstekelijke violen van de Advahovbroers, een mal dansje en kostuums uit de garderobe van clown Bassie is dit pretentieloos vermaak. Trenulețul? Dit lied gaat over een trein. Eentje die rijdt van Chisinau naar Boekarest. Uit het zicht van Poetin dus.

20. Zweden

Cornelia Jakobs – Hold Me Closer

★★★★☆

De laatste keer dat Zweden de finale miste ging Corry Brokken nog naar de peuterspeelzaal. Cornelia Jakobs serveert Scandinavische kwaliteitspop met een fijn randje op haar stem en bewust rafelig gehouden podiumact. De top 5 komt weer in zicht.

21. Australië

Sheldon Riley – Not The Same

★★☆☆☆

Arme Sheldon Riley. Elke repetitiedag sjouwde hij zijn eigen kledingzak door de gangen van het PalaOlimpico. Inhoud: 40 kilo aan verenjurk. Die uitgestorven volière levert behalve een gecompliceerde hernia nog een ander probleem op: hij leidt nogal af van een mooie tekst over Sheldons moeilijke jeugd als kind met asperger. Helaas blijft de ver over the top getakelde musicalbombast wél hangen.

22. Groot-Brittannië

Sam Ryder – Space Man

★★★☆☆

A bloody disgrace. Dat was het optreden van Groot-Brittannië, het grootste popland van Europa, in Rotterdam afgelopen jaar. James Newman kreeg zowel van de jury’s als van het publiek nul punten. Als revanche is TikTok-ster Sam Ryder ingehuurd. Zingen kan hij, maar zijn lied is – ondanks een knipoogje naar gebruik van hallucinerende middelen – wel erg veilig. Toch achten de bookmakers hem dankzij zijn grote achterban kansrijk voor een podiumplek.

23. Polen

Ochman – River

★★★☆☆

Nee, origineel is Ochman niet met zijn pianoballade die – alweer! – leent bij de mysterieuze sfeer die Duncan Laurence in 2019 naar de winst leidde. Ondertussen is River een van de best in elkaar gezette acts van het festival. De visuele effecten zijn, eh, duidelijk: golven, regen, bliksem, overstromingen. Het is, kortom, nat. Maar och man, wat is deze zanger een begaafd technicus. Alleen wil dat niet zeggen dat het allemaal even prettig is om naar te luisteren.

24. Servië

Konstrakta – In Corpore Sano

★★☆☆☆

Servische humor is niet voor iedereen. Een jaar na de corona-editie komt zangeres Konstrakta met een ode aan het desinfectiemiddel. Ze maakt van haar handgelhymne een theatraal miniatuurtje waarvan na anderhalve minuut de lol en de verrassing wel af zijn. Uiteraard, er is ook een serieuze boodschap: we zijn te veel met uiterlijkheden bezig. Maar het Songfestival is wel een erg lastige plek om dit punt te maken.

25. Estland

Stefan – Hope

★★★★☆

Ook Estland heeft inmiddels zijn eigen Ed Sheeran. Stefan – sterretje extra voor de naam – oogt als die goeiige buurjongen die elke week zijn oma komt helpen de boodschappen te tillen. Zijn kleding laat hij nog steeds door zijn moeder uitzoeken. Maar zijn stem heeft een diepte om langzaam in te verdrinken en het westernsausje over zijn gitaarpop is smakelijk.

Finale Eurovisie Songfestival. Zaterdag, 21.00 uur, NPO1.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden