PlusKlapstoel

Akwasi: ‘Er is niks mis met mij, er is wat mis met Nederland’

Akwasi Owusu Ansah (1988) is rapper en acteur. Dit weekend treedt hij vijf keer op in Paradiso. Zijn opmerking op de Black Lives Matterdemonstratie op de Dam over Zwarte Piet (‘trap ik op zijn gezicht’) leidde tot ophef.

Akwasi Owusu Ansah (1988).Beeld Harmen De Jong

Bijlmer

“Waar ik ben geboren. Op mijn vierde verhuisden we naar Osdorp, maar mijn middelbare school heb ik weer in de Bijlmer gedaan. Er zijn genoeg raakvlakken tussen de twee buurten, in beide wonen veel niet-westerse migranten, maar mijn vrienden in West moesten niets hebben van de Bijlmer en die in de Bijlmer weer niets van West. Mijn middelbare school was de OSB, die een nauwe band met Ajax had. Twee keer per dag kwam een busje jongens ophalen die daar in de B en C speelden, jongens van wie sommigen later in de eredivisie of de premier league terechtkwamen. Ryan Babel, die twee klassen hoger zat, heeft me in de gymzaal de lelijkste panna van mijn leven gegeven. Daar werd ik weken later nog om uitgelachen. Ik kan best voetballen, maar Ryan was zeker twee maten te groot voor me.”

Ashanti

“Mijn ouders komen uit Ghana We zijn Ashanti, de stam uit het zuiden van Ghana. Ben je wel eens in Ghana geweest? Nee? Ga erheen, het is er heel tof. Ik was er in februari van dit jaar nog om twee videoclips te schieten. Dat was een ­fijne productie. Mensen in Ghana zijn gastvrij en open. Ik spreek Twi. Mijn Nederlands is iets beter, maar ik kan me goed verstaanbaar maken in het Twi en begrijp ook alles. Thuis spraken we het altijd.”

Rappen

“Kwam in mijn leven door mijn oudere broer. Hij draaide thuis artiesten als Tupac, A Tribe Called Quest en Grand Puba, dat echte jaren­negentigwerk, de golden era of hiphop. Hij rapte zelf ook. Maar toen hij er als deelnemer aan de Kunstbende, die talentenwedstrijd, in de halve finale uit werd geknikkerd, was hij daar zo gefrustreerd over dat hij stopte met rappen. Dat was het moment dat ik, op mijn veertiende, de microfoon van hem heb overgenomen. En dat ging goed. Het rappen zelf, maar ook het schrijven; ik had altijd al een levendige fantasie. Mijn broer heeft nu een kapsalon, maar als hij knipt, heeft hij altijd hiphop op staan.”

Toneelschool

“Ik heb de toneelschool in Maastricht gedaan omdat je daar de richting Theatraal Performers hebt. Het is een experimentele opleiding, een kruisbestuiving van regisseren, acteren en schrijven, maar ook cultureel ondernemerschap komt aan bod. Ik heb er heel veel aan gehad. Ik ben een hybride performer, die opleiding heeft me echt gevormd. Ik ben benieuwd waar ik in 2022 sta, dan is het tien jaar na mijn afstuderen aan de toneelschool. Mijn dromen? Die houd ik op dit moment lekker voor me. Ik laat het liever gewoon zien.”

“Als acteur heb ik gespeeld in series en films. Eigenlijk heb ik veel meer afgehouden. Dan ging het om bekrompen rollen, die volgens mij niet pasten bij de tijdgeest. Ik doe veel voice-overs en werd gevraagd de stem van de giraf in de film Dikkertje Dap in te spreken. Op het moment dat me werd gevraagd dat met een Afrikaans accent en ook in gebroken Engels te doen, was mijn ziel de deur al uit. Ik vond dat zo lelijk en naar, alsof we weer terug in de tijd gingen. Zulke ervaringen had ik bij meer audities. Ik denk dan: laat ook maar, ik heb geen zin een stereotiep iemand te spelen, ik ga zelf wel rollen creëren.”

Eto

“Een traditioneel Ghanees gerecht. Ik zeg altijd dat het onze stamppot is. Er gaan groene en gele bakbananen in, een beetje palmolie, wat pinda’s en ook pindakaas. Gekookt eitje en een avocado er bij, smullen maar. In Ghana wordt het vooral bij belangrijke gebeurtenissen ge­geten, ik eet het gewoon als ik honger heb. Mijn vriendin kan het heel goed klaarmaken, heeft ze geleerd van mijn moeder.”

Sankofa

“Het betekent: ga terug naar je roots en ga het halen. De basis van gitaar, keyboard, bas en drums namen we op in Nederland, de rest in Ghana. Toen kwamen er bijvoorbeeld percussie en blazers bij. Daar in Ghana hebben we muzikaal zo veel stappen gezet, de zon had gewoon een ander effect op ons. De muziek op het album is een mix van vooral hiphop en Ghanese highlifemuziek, maar er zit ook afrobeat, jazz, reggae en een beetje grime in. We hebben dat allemaal in de blender gegooid en Sankofan is het resultaat.”

Paradiso

“We zouden nu eigenlijk in een grote tournee zitten, die ons ook naar grote festivals als Lowlands en Down The Rabbit Hole zou brengen. We waren er helemaal klaar voor. Ik heb een grote begeleidingsband met Ghanese, Surinaams-Nederlandse, Venezolaanse en Turkse muzikanten – bijna de hele wereld komt erin samen. Noodgedwongen doen we nu optredens voor een beperkt publiek. In Paradiso doen we vijf shows in drie dagen. Gelukkig mogen er al wat meer mensen bij. Eerst zouden we voor 100 bezoekers optreden, nu mogen het er per concert 260 zijn. Het publiek in Paradiso kan extra verrassingen verwachten, we spelen daar toch een beetje een thuiswedstrijd.”

Zwarte Piet

The elephant in the room. Ik dacht al: waar blijft hij? Weet je dat er kinderfoto’s van me zijn waar ik op sta met Zwarte Piet? Maar wat wist ik toen? Ik was een kind. Rond mijn veertiende, toen ik begon te rappen, kwam de omslag. Ik zag op de OSB Zwarte Piet rondrennen – die komt daar nu allang niet meer natuurlijk – en wist opeens: dit is raar, dit kan niet. Nu denk ik: hoe kan het dat hij er nog steeds is? Als een steeds groter wordende groep van mensen zich door hem gekwetst voelt, dan geef je daar toch gehoor aan? Zo moeilijk is dat toch niet? Met een simpele ingreep zijn we er.”

Kerk

“Ik ben er allang niet meer geweest, maar ging vroeger altijd mee met mijn ouders. Ik denk dat je de Ghanese kerk goed kunt vergelijken met de Afro-Amerikaanse. Er wordt gezongen en gedanst en er zijn heel energieke predikanten. Vanochtend liet mijn moeder me nog een tekst uit de Bijbel voorlezen. Ze had een passage uitgekozen die goed paste bij mijn huidige situatie, psalm 27: ‘Wanneer mijn vijanden mij bedreigen alsof ze wilde dieren zijn die me willen verscheuren, dan struikelen zij zelf en vallen.’ Mijn ouders staan vierkant achter me. Mijn vader vond wel dat ik excuses moest maken voor wat ik op de Dam had gezegd over Zwarte Piet, maar hij komt uit een tijd waarin je werkte voor een baas en je plaats wist. Ik ben mijn eigen baas en zeg wat ik wil. Niemand kan mij ontslaan, als je niet uitkijkt ontsla ik jou.”

Doodsbedreigingen

“Ik heb nooit een blad voor de mond genomen, droeg altijd al het hart op de tong. Alleen heb ik op de Dam iets gezegd dat blijkbaar zo recht voor zijn raap was dat mensen er heel oncomfortabel van worden. Ik ben bedreigd, ja. En natuurlijk doet dat me wat, maar ik laat me er niet door van de wijs brengen. Het gaat ook niet om mij, weet je. Er is niks mis met mij, er is wat mis met Nederland. De ophef over mijn speech op de Dam kwam trouwens pas laat op gang. Op de dag zelf was er niets aan de hand, de dagen erna ook niet. Pas later in de week, toen allerlei rechtse media ermee aan de haal gingen, ging het mis. Daarvoor was er alleen lof, respect en bewondering.”

Sylvana Simons

“Ik hoop dat het goed gaat met haar. Als iemand in Nederland heeft ondervonden wat racisme is, is zij het. Ik hoop ook dat ze volgend jaar tot Kamerlid wordt verkozen. Ik heb naar dat racismedebat gekeken en echt, mijn tenen trokken zo krom dat ik daarna heel lang in een warm bad heb moeten zitten om ze weer recht te krijgen. Een debat over racisme waar alleen maar witte mensen aan het woord kwamen, wát een aanfluiting. Er zit wel een Partij voor de Dieren in het parlement, maar geen partij voor mensen van kleur. Golden retrievers zijn in de Tweede Kamer beter vertegenwoordigd dan mensen van kleur. Sylvana Simons zou er zoveel goed werk kunnen doen. Ik ken haar persoonlijk, ja. Kenden maar meer mensen haar echt. Ze is een supersympathiek mens.”

Geert Wilders

“Haha… Hij had het in datzelfde racismedebat ook over mij. Ik voel me niet geroepen daar op te reageren. Dat zou een verspilling van woorden zijn, ik sta erboven. Iemand moet de volwassene zijn.”

Ashanti (2)

“Ik dacht net al: gaat ie niet beginnen over dat Ashanti slavenhandelaars zouden zijn geweest? Iedereen is opeens een historicus, mensen roepen maar wat. Ashanti zijn geen slaven­handelaren geweest. Wel? Kom op met de feiten dan, die zijn er niet. Kennen de mensen die nu denken iets van de Ashantigeschiedenis te weten de Nederlandse geschiedenis eigenlijk wel? Nederland was overzee een ware roofstaat, laten we het daar eerst eens over hebben. Nederland was enorm invloedrijk en omnipresent als het gaat om de slavenhandel, het was ook een van de laatste landen die de slavernij afschafte. Dat zijn helaas wel feiten.”

Emma Heesters

“Een zangeres. Haar naam komt me bekend voor, maar misschien moet ik een keer naar haar muziek luisteren. Ik luister naar de hiphop van Kendrick Lamar en Ambush Buzzworl, maar ook naar de muziek van bijvoorbeeld ­Gregory Porter en Dizzy Gillespie. Ik zit ook helemaal in Nina Simone. En Radiohead is tijdloos. En mijn nieuwe album had niet kunnen ontstaan zonder veel te luisteren naar Afrikaanse muziek, en dan vooral oudere dingen uit de jaren vijftig, zestig en zeventig. Die oude muziek is te goed en swingend om maar te laten liggen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden