Plus Expositie

Zwitserse kunstenaar in W139: hoe maak je een universele waarheid?

De collage van Thomas Hirschhorn op de jubileumtentoonstelling in W139. Beeld GertJanvanRooij

“Mijn probleem als kunstenaar is: hoe kan ik een positie innemen? Hoe kan ik die positie vormgeven? Hoe kan deze vorm, voorbij politieke, esthetische en culturele gewoontes, een waarheid genereren? En hoe maak je een universele waarheid?”

Dit is een klein fragment uit een meterslange collage die de Zwitserse kunstenaar Thomas Hirschhorn in W139 presenteert, met veel teksten en honderden foto’s. De collage volgt een chronologische tijdslijn waarop projecten in de openbare ruimte van Hirschhorn staan aangegeven.

Hoe creëer je als kunstenaar een universele waarheid? Is dat een vraag die vandaag de dag nog relevant is? Ja, zeggen Melchior Jaspers en Anami Schrijvers, de samenstellers van de tentoonstelling Speak, Memory in W139. Het moet maar eens afgelopen zijn met al dat gezwets over het post-truthtijdperk waar we in zouden zijn aanbeland. Speak, Memory gaat over de relatie tussen waarheid en kunst.

Een ander fragment uit de collage van Hirschhorn is bijvoorbeeld een nogal droogkomisch commentaar op de relatie tussen vraag en aanbod van kunst. Hirschhorn is inmiddels een hele grote naam in de internationale kunst­wereld, maar in 1992 vroeg hij zich ernstig af wat de maatschappelijke waarde van zijn werk was. Hij zette enkele collages en werken van karton bij de vuilnis op de stoep voor zijn Parijse appartement en registreerde vervolgens hoe vuilnismannen alles in hun wagen gooiden en meenamen. Briljant.

Speak, Memory is de jubileumtentoonstelling van W139, de kunstruimte die veertig jaar bestaat. Het is mooi dat we op deze tentoonstelling weer eens werk van Hirschhorn zien, die in het verleden herhaaldelijk werk in de openbare ruimte in Amsterdam heeft gemaakt. Ook een andere internationale kunstenaar die vroeger veel in Amsterdam werkte is terug. Julika Rudelius presenteert een nieuwe video waarin de camera langzaam over straten in Los Angeles glijdt. Het werk, waarmee ze bekend werd, bestaat uit zorgvuldig geënsceneerde video’s, waarin mensen vertellen over hun drijfveren, maar nu laat Rudelius het contrast zien tussen arm en rijk in Los Angeles. Daklozen wonen in tenten, terwijl de rijken zich verbergen achter hoge hekken met prikkeldraad.

Een paar werken in de tentoonstelling zijn wat ouder. De beroemde video The Powers of Ten van Ray en Charles Eames stamt zelfs uit 1977, nog voor de oprichting van W139 dus. Ook mooi om terug te zien is de installatie Raw Footage van Aernout Mik. Het bestaat uit twee projecties met beelden uit de Joegoslavische burgeroorlog. Uit duizenden uren film maakte Mik een montage waarin de uitzichtloze waanzin van de oorlog pijnlijk duidelijk wordt. Een waarheid die helaas nog steeds actueel is.

Speak, Memory

Groepstentoonstelling
Waar W139, Warmoesstraat 139
Te zien t/m 3/11

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden