Zware muziek Editors heeft ander riedeltje

Tom Smith van de Editors op Lowlands in 2008. Foto ANP Beeld
Tom Smith van de Editors op Lowlands in 2008. Foto ANP

De Britse rockgroep Editors heeft na twee succesvolle albums de gitaarmuren doorgebroken. Opeens spelen synthesizergeluiden uit de begin jaren tachtig de hoofdrol. Zondag staat de band in de Melkweg.

Editorszanger Tom Smith weet dat het altijd iets geforceerds heeft als muzikanten 'iets heel anders' gaan proberen. Toch was dit na twee albums de enige manier om te overleven.

Wie de Heineken Music Hall en de Alphatent op Lowlands meerdere keren vanaf het podiumheeft bekeken, wordt of zelfgenoegzaam of gooit het roer eens flink om. ''We wisten niet precies wat we wilden, maar we zouden ons zeker doodvervelen als we weer hetzelfde riedeltje moesten afdraaien.''

Smith zette zich achter zijn Juno 106 synthesizer en begon een andere richting op te denken. ''Ik heb in mijn hoofd een duidelijk idee van een traditionele Editorssong en hoe ik die moet maken. En daar moest ik juist vanaf.''

Hij luisterde veel naar muziek van Depeche Mode, vooral naar het album Violator. Producer van die plaat is Flood. Dus huurden Editors hem ook in voor In this light and on this evening. ''Luister wat hij met Sigur Rós deed, of zijn platen met U2 toen ze nog wat interessantere muziek maakten dan nu.''

In een begeleidende brief voor de pers spreekt Smith zich bij uitdelen van de promo's van het nieuwe album uit over mensen (lees: muziekprofessionals) die de 'donkere' intenties van zijn groep in twijfel trekken.

In Engeland werd Editors nogal eens omschreven als Boy Division, een Joy Division rip off. Hij kan er nog steeds behoorlijk pissig van worden. ''Als je ons niet goed vindt, prima! Maar zeg niet dat we geen zware muziek mogen maken omdat we in het dagelijks leven zulke vrolijke en normale jongens zijn. Misschien kunnen we juist een beetje normaal met het leven dealen omdat we zulke muziek maken. Britney Spearsmaakt hyper vrolijke popmuziek, maar in het echt is ze een fuckingwreck.''

In this light and on this evening is weer geen vrolijke plaat. Smiths teksten zijn wel wat minder persoonlijk geworden, de liedjes meer observerend. De synths zorgen voor een bleke, regenachtige sfeer. Kleine verhaaltjes over outsiders, met de Britse hoofdstad bij nacht als decor.

Toch zingt hij in de titelsong: 'London's become the most beautiful thing I've seen.' De 28-jarige zanger verhuisde vijf jaar geleden vanuit Birmingham om er te gaan samenwonen met BBC radio-dj Edith Bowman. De band met Londen is sterker dan ooit. Dat hij vorig jaar vader is geworden van zoontje Rudy zal daar ook mee te maken hebben.

''Het gevoel van je ergens thuis voelen en een nestjebouwen, heb ik zeker.'' Twee bandleden verhuisden naar New York.''We zijn niet meer dezelfde mensen die tijdens het maken van de eerste plaat in Birmingham bij elkaar in huis woonden.''

Persoonlijkeervaringen los van de band houden het fris en opwindend als ze weer samenzijn in de studio. ''We zijn meer op ons gemak en zelfverzekerd in wat we doen.'' (SANDER KERKHOF)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden