PlusRecensie

Zoeken naar identiteit, maar zonder een geheven vingertje

null Beeld

De naamloze vertelster van 1000 kronkelwegen angst is de dochter van een Angolese vader en een Oost-Duitse moeder. De roman vertelt de zoektocht van deze jonge vrouw naar haar identiteit. Dat klinkt veel te verheffend en gewichtig, maar het komt er wel op neer. Ze weet en ze voelt dat ze anders is. Maar ze ís natuurlijk niet anders, ze is ‘slechts’ anders in de ogen van de anderen. Neonazi’s, alle witte mensen in een concertzaal, zij die grapjes maken over haar huidskleur.

1000 kronkelwegen angst is een roman die de bewustwording van een jonge gekleurde vrouw laat zien, maar die ook gaat over het toe-eigenen van identiteit, namelijk van wit dat zich zwart toe-eigent (de grapjes die haar oma van moeders kant maakt). Dat had een roman met een opgestoken vingertje kunnen opleveren. Wenzel heeft daar in haar roman niet voor gekozen, wat 1000 kronkelwegen angst tot een zeer intrigerende roman maakt, waarin nogal wat aan de hand is. De vader is al voor haar geboorte naar Angola vertrokken, haar moeder is in haar leven even aan- als afwezig, haar tweelingbroer is dood, en ze houdt van mannen en vrouwen. Maar bovenal: ze wil niet vluchten voor wie ze is.

Dode broer, moeder

Het is ook een roman die met vormen speelt. Er is de vraag-antwoordvorm, waarin de jonge vrouw de ene keer de ondervraagde is en de andere keer de ondervrager. Er zijn gefingeerde gesprekken met de dode broer en de moeder. Hoe betrouwbaar is deze vertelster? Wat speelt zich af in haar hoofd en wat niet? En hoezo wil ze in een automaat verdwijnen die op een treinperron staat? Die vorm (dit vormexperiment) is al even intrigerend.

Olivia Wenzel werd in 1985 in Weimar geboren als dochter van een Oost-Duitse moeder en een Zambiaanse vader. Doet die informatie er hier toe? En als we weten dat Wenzel deze roman als autofictie bestempelt? En als ‘coming-out as not being white’?

Misschien, maar los gezien daarvan maakt Wenzel de problematiek van haar hoofdpersoon inzichtelijk. Omdat ze er dus voor kiest haar hoofdpersoon niet opzichtig in de slachtofferrol te plaatsen. En omdat het leven nu eenmaal niet zo zwart-wit is. De jonge vrouw probeert zich aan te passen, probeert zich te verzetten, probeert een vorm te vinden om te leven, met alle angsten van dien.

1000 kronkelwegen angst is een roman over vanzelfsprekendheid, en wat een vals, naar woord dat is.

Olivia Wenzel: 1000 kronkelwegen angst, vertaald door Kris Lauwerys en Isabelle Schoepen, De Bezige Bij, €22,99, 304 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden