PlusMuziekrecensie

Zara Larsson brengt Zweedse elektropop voor een vrolijk strandfeestje

Zara Larsson, Poster Girl. Beeld
Zara Larsson, Poster Girl.

Wat als Agnetha Fältskog vandaag een twintiger was en net haar eerste soloplaat los van Abba had gemaakt? Grote kans dat ze had geklonken als Zara Larsson (23), die met haar album Poster Girl inderdaad een reclameposter is voor wat Scandipop wordt genoemd.

Zweden heeft sinds Abba de voorhoede van de internationale pop niet meer verlaten. Het land bediende de mainstream met Roxette, Ace of Base en The Cardigans, maar biedt ook pop met een randje zoals die van Lykke Li, Robyn of Tove Lo. En dan is er uiteraard nog de door wijlen Avicii aangevoerde stroming in de elektronische dansmuziek.

Zara Larsson – in 2017 de stem van de megahit Symphony – pikt op haar album van elk genre het leukste mee. Van de vervorming van haar vocalen moet je houden, maar Larsson heeft haar vinger strak aan de pols van de tijdsgeest. Elektropop met slimme beats en – helemaal volgens het Scandinavische handelsmerk – refreinen die gericht zijn op instant-bevrediging. Het knappe van Larsson is dat ze zich daarbij nooit bedient van niets-aan-de-handteksten, maar juist schrijft over gelijke rechten of female empowerment.

Het leukst is de titeltrack. Een luchtige zomersong, die krachtige feministische inhoud combineert met de instrumentatie van een vrolijk strandfeestje.

Pop

Zara Larsson
Poster Girl
(Epic Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden