PlusInterview

Zangeres Tori Amos over haar ‘diepe persoonlijke crisis’: ‘Het voelde voor mij als een hel’

Tori Amos: 'Ik ben wat ze noemen een road dog.' Beeld Desmond Murray
Tori Amos: 'Ik ben wat ze noemen een road dog.'Beeld Desmond Murray

De coronapandemie was voor iedereen in de muziekwereld een ramp, maar leidde bij zangeres Tori Amos tot een diepe persoonlijke crisis. ‘Ik ben nog nooit zo lang niet in Amerika geweest. Ik weet niet wat me overkomt.’

Peter van Brummelen

Muzikanten klagen nogal eens over hoe vervelend en vermoeiend toeren kan zijn. Je zult het Tori Amos nooit horen doen. “Ik ben wat ze noemen een road dog. Ik ben tijdens een tournee volledig in mijn element. Tuurlijk valt het eten soms tegen onderweg en kom je ook weleens vervelende types tegen, maar ik focus op de mooie momenten. Toeren is elke dag weer nieuwe indrukken opdoen. Ik ben ervoor geboren.”

Collega’s die het allemaal heel anders beleven, is ze vaak genoeg tegengekomen. “Muzikanten kunnen op tournee echte zeuren zijn. Waarom denk je dat ik het liefst rondhang met de crew? Dat zijn mensen als ik. Mensen die het liefst voortdurend op reis zijn.”

De pandemie valt Tori Amos zwaar. Sinds haar dertiende treedt ze op, nu zit ze al anderhalf jaar thuis. En thuis wil in dit geval zeggen: in Cornwall, het graafschap in het zuidwesten van Engeland. In haar geboorteland de Verenigde Staten, waar ze ook een huis heeft in Florida, is ze al anderhalf jaar niet meer geweest. “Ik ben nog nooit zo lang niet in Amerika geweest. Ik weet niet wat me overkomt.”

Heimwee naar Amerika

Dat de heimwee naar Amerika groot is, blijkt op haar nieuwe album duidelijk uit de titel van een van de songs: Swim to New York State.

Ocean to Ocean heet dat nieuwe album. Op de hoes poseert de 58-jarige zangeres op een klif in Cornwall. Ze omschrijft de plaat als ‘heel Cornish’ en vooral ook ‘heel persoonlijk’. Muzikaal ligt Ocean to Ocean in het verlengde van de vijftien studioalbums die eraan voorafgingen – laten we zeggen: dromerige, rijk gearrangeerde pop, waarbij zich nog altijd makkelijk de naam Kate Bush opdringt – maar de plaat komt voort uit wat zij zelf onomwonden een ‘diepe persoonlijke crisis’ noemt.

Die crisis had voor een groot deel te maken met de pandemie maar er was meer. “Tijdens de eerste lockdown deden we het goed, mijn man Mark en ik met mijn volwassen dochter Tash en haar vriend Oliver, die er ook waren. We hebben een prachtig oud huis in Cornwall, met in de voormalige stal een eigen studio. Er zijn slechtere plekken om een lockdown mee te maken. Zo zat een nicht van me, met wie ik veel contact had, opgesloten in een appartement midden in New York. Maar de derde lockdown, die in Engeland heel streng was, voelde voor mij als de hel. Ik werd gek van het thuiszitten. Ik miste ook mijn in 2019 overleden moeder. En dan waren er ook nog de zorgwekkende politieke ontwikkelingen in Amerika: in Cornwall zagen we live hoe het Capitool werd bestormd.”

Als ze door de telefoon vanuit hetzelfde Cornwall spreekt over Donald Trump en de zijnen, doet ze dat met ingehouden woede. “Hoe durfden ze!? Opgehitst door hun leiders openden die mensen de aanval op de democratie, alleen omdat de uitslag van de verkiezingen ze niet aanstond. Mijn kant heeft zo vaak verloren, maar nooit is het bij me opgekomen een uitslag te verwerpen. Een wezenskenmerk van democratie is toch dat je accepteert dat je niet altijd je zin krijgt?”

Hechte band

Komt haar moeder ter sprake, dan overheerst het verdriet. “Het komt en gaat. Soms accepteer ik dat ze er niet is. Op andere momenten, zoals tijdens die derde lockdown, mis ik haar voortdurend. We waren heel close. Op tournees ging mijn moeder vaak mee.”

Heeft Tori Amos als moeder zelf ook zo’n hechte band met haar dochter Tash? “We zijn heel close, ja. Maar dat is ze ook met haar vader. Maar met Mark heeft ze wel een ander soort band dan met mij. Die twee kijken samen naar voetbal op tv, of naar Formule 1. En al toen ze heel jong was nam mij haar mee naar een kartbaan. Het is een geheel andere dynamiek.”

Ocean to Ocean nam ze deels thuis in Cornwall op. In New York voegden muzikanten er hun deel aan toe. “Vorig jaar namen we zo ook al mijn kerst-ep Christmastide op. Het is een proces van vooral veel heen en weer zenden van opnames. Geweldig dat het kan tegenwoordig, maar het haalt het niet bij gewoon met elkaar in één studio aan het werk zijn natuurlijk.”

Nog beter, het zal niet verbazen: toeren. Ze begint er februari volgend jaar weer mee en de tournee brengt haar ook naar Nederland: op 3 en 4 maart 2022 treedt ze in Amsterdam op in Carré, waar ze in het verleden eerder stond. “Prachtige, intieme zaal,” zegt ze.

Tori Amos: Ocean to Ocean (Decca)

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden