PlusInterview

Zangeres Maan: ‘Ik zit in een fase van mijn leven waarin ik jong en onbezonnen wil zijn’

Een album maken is een bijzonder proces, ontdekte Maan tijdens het opnemen van haar tweede plaat ­Leven, die deze week verschijnt. In de studio legde ze de lat steeds hoger.

Anton Slotboom
Zangeres Maan. Deze week verschijnt haar nieuwe album Leven. ‘Ik kan heel volwassen zijn, maar ook keihard aanklooien met mijn vrienden.’ Beeld Marie Weynants
Zangeres Maan. Deze week verschijnt haar nieuwe album Leven. ‘Ik kan heel volwassen zijn, maar ook keihard aanklooien met mijn vrienden.’Beeld Marie Weynants

Een grote muts op haar hoofd, een enorme trui waarin ze lijkt te verdwijnen, en een wijde broek. Wil Maan, de best beluisterde Nederlandse ­artiest op Spotify van het afgelopen jaar, zich vandaag soms het liefst voor de buitenwereld verstoppen? Nee hoor, zegt ze lachend in de ­Amsterdamse club waar ze al zo veel videoclips opnam, dat is het niet.

“Ik hou gewoon van deze kleren. Jongenskleding, niet te tuttig. Ik voel me hier gewoon chill in.”

Maar wie met al te spannende privévragen komt, moet geduld hebben. Ze wikt, ze weegt, is op haar hoede, omdat alles wat ze doet en zegt sinds een paar jaar nieuws kan worden. De komst van een nieuw album, zoals Leven, dat deze week het licht ziet, maar ook een nieuwe liefde. Het nieuws over haar huidige relatie (met Goldbandzanger Karel Gerlach) werd deze zomer zelfs een ANP-bericht.

“Dat wist ik niet eens, en ik hoef dat eigenlijk ook niet te weten,” zegt de zangeres. “Ik denk dat mijn hoofd overvol raakt als ik alles lees wat geschreven wordt. Ik heb het gevoel dat de wereld vaak meekijkt met wat ik doe, terwijl ik het gewoon fijner vind dit soort dingen zelf uit te zoeken.”

Zo veel aandacht, dat heeft vast impact op je leven?

“Ja. Ik merk wel dat ik een soort ­beschermlaag rond mezelf heb ge­creëerd. Omdat het fijn is dat er ook dingen zijn die nog wel voor mezelf blijven. Mensen willen al zo veel weten. Op dit nieuwe album staan heel persoonlijke liedjes. Over mezelf en over de dingen die ik voel. Vrolijke nummers, maar ook nummers over moeilijke, pijnlijke onderwerpen.”

“Kwetsbaar zijn is een kracht, vind ik. Dat je durft te laten zien wat je voelt. Maar ik ben natuurlijk ook gewoon een meisje van 25. Het is echt niet altijd makkelijk. Soms heb ik het gevoel dat de wereld heel snel over me oordeelt. Terwijl dit een fase in mijn leven is waarin ik jong en onbezonnen wil zijn. Ik wil het liefst een soort studentenleven leiden, met ­vallen en opstaan, met verdrietig en blij zijn. Die kanten wil ik allebei kunnen beleven en zelf kunnen ­ontdekken.”

Ben je veranderd, als mens?

“Ik zit nu in een leeftijdsfase waarin ik als persoon heel erg groei. En deels verander, ja. Ik begrijp mezelf beter en accepteer mezelf meer. Hoe ik ­me ontwikkel als persoon wil ik graag doorvoeren in hoe ik ben als artiest. Dat staat voor mij niet heel ver van ­elkaar af: het is dezelfde persoon. Op dit moment ben ik me erg bewust van de supervette periode waar ik in zit. Ik kan weloverwogen keuzes maken en heel volwassen zijn, maar ook met mijn vrienden keihard aanklooien en het leven vieren.”

“Dat gevoel wil ik met mijn album overbrengen. Leven draait ook om die zelfacceptatie. Kijk, mijn hele leven heb ik veel gepiekerd. Dat piekeren heb ik soms willen stoppen, dan wilde ik geen overuren meer draaien in mijn hoofd. Maar nu denk ik: zo zit ik gewoon in elkaar. Ik heb ermee moeten leren omgaan. Daar gaat het nummer Adem over. Over relativeren, tot jezelf komen. Over al die ­gedachtes, en over piekeren. Als ik dat nummer hoor, denk ik: o ja, even chill. Even kalm.”

Leven is je tweede album. Wat betekent het maken van een album eigenlijk, voor een artiest van 25?

“Ik ben opgegroeid met het idee dat een album een kunstwerk is. Het leuke aan een album is vooral dat je er heel erg de tijd voor kunt nemen. Een album is iets veel groters dan een losse single. Dat maakt het ook moeilijk. Er staan bijvoorbeeld naast nieuwe nummers ook nummers op die al drie jaar oud zijn, maar die we flink door de wasstraat hebben gehaald. Om ze fris te laten klinken.”

“Een album maken is al met al een soort bevalling, al weet ik natuurlijk niet precies hoe dat voelt. Maar pittig is het zeker. Er is zó veel om over te twijfelen. Ik leg mezelf ook wel wat op, want ik wil van een album altijd mijn beste werk maken. Ik weet heel goed wat ik wil, maar ik kan ook eindeloos tot in de details willen doorgaan.” Glimlachend: “Ook als iets ­eigenlijk allang goed is.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden