Plus Interview

Zangeres Karsu: ‘Ik ben een echte Amsterdamse’

Karsu: ‘Ik ben best individualistisch en in die zin een echte Amster­damse.’ Beeld Selcuk Danyildiz

Met haar derde album wil zangeres Karsu haar fans aanmoedigen de opinie van anderen te negeren. Toch wordt ze ‘helemaal lijp’ als ze weet dat er een recensent bij haar show in de zaal zit.

Ze heeft net een ferm betoog afgerond over het trekken van je eigen plan in het leven. Zangeres Karsu (29) houdt, zo is de kern van haar woorden, steeds minder rekening met de mening van anderen. Het compromisloze, naar haarzelf vernoemde derde album is daarvan een goed voorbeeld, vindt ze.

Als het onderwerp recensies ter sprake komt, stokt de spraakwaterval even. Dan: “Vroeger vond ik dat heel moeilijk. Nee, laat ik eerlijk zijn: dat is nog steeds zo. Als er een recensent naar mijn concert komt, weet iedereen achter de schermen, van de koffiejuffrouw tot de geluidstechnicus, wat hij moet doen: het niet aan mij vertellen. Als ik erachter kom, word ik helemaal lijp.”

De oorzaak van de onrust ligt niet in slechte kritieken. De commentaren over haar eerste twee albums en twee series theaterconcerten waren onverdeeld lovend. “Ik denk dat ik die angst om beoordeeld te worden, heb overgehouden aan mijn afwijzing bij het Amsterdams conservatorium. Kun je nagaan, dat is tien jaar geleden, maar het litteken zit er nog steeds. Als ik langs dat gebouw bij het Centraal Station loop, vloek ik soms nog binnensmonds. Aan de andere kant: het wordt langzaam minder pijnlijk. De Edison heeft me echt geholpen: oké, misschien doe ik toch iets goed, dacht ik toen.”

Die onderscheiding – ze won in 2016 de publieksprijs van de Jazz Edisons – was een voorlopig hoogtepunt van een loopbaan die op haar zeventiende een vliegende start kende met een optreden in de Carnegie Hall in New York. De in Osdorp geboren Karsu Dönmez speelde toen al jaren piano in het restaurant van haar ouders, het inmiddels gesloten Kilim op de Ceintuurbaan in Amsterdam.

Daarna speelde ze twee keer op het North Sea Jazz Festival en zong ze op de openingsavond van het Holland Festival in Carré. Het zijn podia die passen bij haar eclectische mix van jazz, klassiek en Turkse muziek.

Alle opgedane ervaring gaf haar het vertrouwen om het nu, op haar 29ste, te doen: een album vol zelfbewuste liedjes over het negeren van de oordelende stem van anderen. En ook belangrijk: een plaat helemaal op háár manier gemaakt. ‘‘Als ik vond dat dat ene akkoord op die ene plek in het liedje moest komen, dan kwam het daar.”

Eigen weg

Het album is vrijdag verschenen in zowel Nederland als Turkije. Daar, in het land waar haar ouders werden geboren, is de boodschap van haar zelfbewuste liedjes aanzienlijk controversiëler, vermoedt ze. “In Turkije is de sociale controle, het ons-kent-onsgevoel veel groter dan hier. Ik richt me tot jongeren als ik zeg: je kunt wel proberen met iedereen in je familie rekening te houden, maar je zult uiteindelijk je eigen weg moeten vinden.”

Ze vertelt over het Turkstalige lied Sana ne, vrij vertaald: bemoei je met je eigen zaken. Het verscheen deze zomer al en leverde veel reacties op. “Er werd me op hoge toon gevraagd of ik misschien probeerde de Turkse meisjes losbandig te maken. Nee, helemaal niet. Maar wat ik wel zeg: probeer je los te maken van die eeuwige druk van de mening van anderen. Bepaal zelf je studiekeuze, met wie je trouwt en of je kinderen wilt. Ik ben in die zin een echte Amsterdamse, ben veel individualistischer ingesteld.”

Ze spreekt haar fans in Turkije vanaf nu vaker toe in hun moedertaal. Van de twaalf liedjes is de helft Engelstalig, het andere deel Turks. Logisch ook, want Karsu is er bezig in sprinttempo een internationale popster te worden. In december geeft ze er veertien shows in zalen met een capaciteit van soms 2500 man.

“Ik spreek niet zo goed Turks. Heb er ontzettend op moeten studeren. Het begon met het lied Birak beni böyle, dat ik voor het Metropole Orkest schreef. Een oriëntaalse melodie met een soort smartlappenaccordeon eroverheen. Een beetje Amsterdams dus. Mijn producer suggereerde het schrijven van een Turkse tekst. Uiteindelijk kwam dat lied terecht in een populaire Turkse soap, precies in de scène waarin een van de hoofdpersonages een hartaanval krijgt en sterft. Niet veel later was het een nummer 1-hit.”

Onbedoelde belediging

Ze vervolgt het verhaal meteen met een anekdote over hoe haar gebrekkige Turks leidde tot een podiumtoespraakje waarin ze onbedoeld haar eigen concertpubliek in Istanboel beledigde. Net als de zaal toen lacht ze er inmiddels hartelijk om.

Zou dat straks ook lukken met recensies van haar nieuwe album? Ze blijft er enigszins nerveus over, zegt ze. “Een paar jaar terug vroeg ik Liesbeth List om raad. ‘Ach, kind. Zo’n slecht stukje went nooit,’ zei ze. Ze zal wel gelijk hebben. Aan de andere kant heb ik nu wel het zelfvertrouwen om volledig te vertrouwen op wat ik heb gemaakt. Wat anderen ook zeggen: ik sta er helemaal achter.”

Karsu treedt op 26 oktober op in de Melkweg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden