Zanger Bennie Jolink brengt cd en boek ineen uit

In 2015 nam de Achterhoekse groep Normaal, uitvinders van de dialectrock, afscheid van het publiek in het Gelredome. Van zanger Bernard Jolink (72) verschijnt vrijdag Post Normaal, dat cd en boek ineen is.

Bennie of Bernard Jolink in de 'man cave' achter zijn huis in Hummelo, waar hij de muziek van Post Normaal opnam. Beeld Hans Peter

Van hedendaagse muziek moet hij niets hebben. Neem nou zo'n dj Tiësto, of zoals Bennie Jolink hem noemt: Derk Jan Tiesto. "Toen ik zeventien was, had ik een vakantiebaantje bij de Aardappel Verwerkende Industrie Keppel en Omstreken, ook bekend als Aviko. Die machines daar: een herrie! Ver boven de 150 decibel. Buiten hoorde je het al: Tsjakka-tsjakka-klang! Tsjakka-tsjakka-klang! Een drumcomputer klinkt mij net zo in de oren: als een apparaat dat nodig moet worden geolied. Dat is toch zeker geen muziek?"

Op de sportschool waar hij komt, draaien ze ook wel dance. "Terwijl de anderen hun spieren aan het oppompen zijn, zit ik daar op een fietsje. Soms vraagt iemand: 'Hoe vindt u de muziek?' Zeg ik: "Muziek, muziek? Hier? Is mij niet opgevallen, hoor. O, je bedoelt dat geluid?"

Longcapaciteit
Als het om muziek gaat, is hij een ouwe lul, hij is de eerste om het toe te geven. "Mijn vader zei vroeger: 'Kan dat apengebonk zachter?' En dan had hij het over The Beatles. Hoe melodieus wil je het hebben? Maar pa hoorde het niet. Er zullen bij die dance en hiphop ook vast heel goede dingen zitten, maar ik hoor het niet. Ik heb ook geen zin me erin te verdiepen. Er zijn nog genoeg mooie oude dingen om te ontdekken."

Voor Bennie Jolink houdt de muziekgeschiedenis ergens halverwege de jaren zeventig op. "Van na die tijd vind ik alleen Amy Winehouse goed. Maar zij was ook echt one in a million."

72 is Bennie Jolink, en opa van negen kleinkinderen. Het gaat goed met de zanger die zo ongeveer eigenhandig de dialectrock uitvond. Zijn longcapaciteit bedraagt na allerlei enge ziektes nog slechts 51 procent, maar hij kan tegenwoordig weer zeven kilometer wandelen. "Er was een tijd dat ik hooguit 500 meter haalde, dan moest ik alweer gaan zitten. Voetballen of hardlopen zit er niet meer in, maar verder gaat het prima."

Goed gaat het tegenwoordig ook weer 'in de kop'. Lang leed de voormalige zanger van feestband Normaal aan zware depressies.

"En dat was honderd miljoen keer erger dan die lichamelijke kwalen. Ik heb ik weet niet hoe vaak op de intensive care gelegen, had ik weer iets doms uitgehaald op de motor of de auto. Maar pijn, daar lach ik om. Pijn gaat over, pijn vergeet je. Ik breek liever alle botten in mijn lijf twee keer dan dat ik één dag, nou vooruit, één week depressief ben."

Opperbeste stemming
Vandaag is hij in een opperbeste stemming. "Ja, zo'n dag zitt'n en lull'n dat gaat best. 'Zitt'n en lull'n' is wat ze bij zijn platenmaatschappij 'promotie bedrijven' noemen. Een hele dag praat Bennie Jolink in de bar van het American Hotel over zijn nieuwe project Post Normaal, dat verschijnt onder de naam Bernard Jolink.

Overal in de ruimte staan tekeningen en schilderijen van eigen hand opgesteld. Figuratief werk is het: tekeningen van oude bluesmuzikanten, landschapjes gemaakt in de buurt van zijn woonplaats (en geboortedorp) Hummelo, karikaturen, zelfportretten ook.

De tekeningen staan ook in Post Normaal, dat boek en cd tegelijk is. De verhalen in het boek, herinneringen vooral, schreef hij ook zelf. "De heilige drie-eenheid van literatuur, beeldende kunst en muziek," zegt hij niet zonder zelfspot.

Tussen de soep en de aardappelen
We kennen hem als zanger, maar daarnaast heeft Jolink 'tussen de soep en de aardappelen' ook altijd geschreven en getekend. "Dit soort tekeningen maakte ik ook toen ik me aanmeldde bij de AKI, de kunstacademie in Enschede. Voor de toelating had ik een heel pak tekeningen meegenomen. Zo'n man ging daar snel doorheen en zei: 'Hmm, Ik zie dat je veel en graag tekent. Dat is mooi. En dat stijltje leren we je wel af.' Figuratief, dat mocht niet, hè."

Toen Jolink afstudeerde aan de AKI ('Met lof!') gold hij als een veelbelovend talent. In Amsterdam kon hij aan de slag bij Toneelgroep Studio als ontwerper van affiches, decors en kleding. "Ik had haar tot op mijn schouders, droeg een fluwelen pak, een echte artistiekeling. Bij de eerste vergadering van Studio keken al die hotemetoten me verwachtingsvol aan: wat zal hij allemaal te zeggen hebben, deze veelbelovende jonge kunstenaar?"

"Och man, je had die gezichten moeten zien toen ik mijn mond opendeed en daar onverbloemd Achterhoeks uitkwam. Wat een teleurstelling: het is een boer."

Nieuwe Prinsengracht
In 1968 en 1969 woonde hij in Amsterdam. Het waren geen gelukkige jaren. Hij verdiende goed, maar kon niet aarden in de grote stad, waar hij nooit iets terugkreeg als hij een rondje weggaf in de kroeg en waar ook niemand iets terugzei als hij op straat de mensen groette. "Ik woonde driehoog-achter op de Nieuwe Prinsengracht. Misschien vond ik dat nog wel het ergste, zo'n bovenhuis. Ik moet grond onder de voeten."

Op de cd van Post Normaal staat naast wat uitstapjes richting country en soul vooral traditionele rock-'n-roll. Jolink is oud genoeg om de opkomst van het genre te hebben meegemaakt. "In de jaren vijftig kregen wij thuis een platenspeler met zo'n grote toeter, een heel oud geval dat je nog met de hand moest opdraaien, maar mijn broer zette er een elektromotor op. Die broer kwam ook aanzetten met twee 78 toerenplaten: Red River Rock van Johnny and the Hurricanes en Tutti Frutti van Little Richard."

De jonge Bennie Jolink wist niet wat hij hoorde: "Ik kende hooguit schlagers en chansons, meer was er lang niet. En ineens begon die Little Richard me daar te gillen: 'A-wop-bom-a-loo-mop-a-lomp-bom-bom.' Echt, ik was verpletterd. Als een platgeslagen vlieg hing ik tegen de muur. Muziek heeft nooit meer zoveel indruk op me gemaakt als toen."

Bennie Jolink : Post Normaal (Universal), €32,99

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden