Youp van 't Hek staat de komende weken in Carré met 'Met de kennis van nu'.

PlusCabaretrecensie

Youp van ‘t Hek loopt achter de feiten aan

Youp van 't Hek staat de komende weken in Carré met 'Met de kennis van nu'. Beeld Bob Bronshoff

De nieuwe voorstelling van Youp van ‘t Hek, Met de kennis van nu, is weinig vernieuwend. Dat is niet erg, maar doet wel een beetje pijn. 

Youp van ’t Hek blikt in Met de kennis van nu veel terug. Als jochie van zes stond hij voor het eerst op het podium en volgens de overlevering hield hij direct een conference. Nog altijd, zo bezweert hij ons, geniet hij van de belofte van een lege zaal. Straks zitten daar mensen. Straks wordt er ­gelachen.

Je merkt het aan alles: Youp voelt dat zijn podiumeinde nadert, maar wil het eigenlijk liever ontkennen. Dat heeft iets ontroerends. Het is sowieso veruit het beste lijntje in een voorstelling die verder gevuld is met vertrouwde ingrediënten. Youp heeft een nieuwe beste vriend verzonnen en die ligt zoals gebruikelijk al snel onder de zoden. Zoon Wouter blijft achter. Die is uiteraard ‘niet helemaal goed’ en daardoor veel beter dan mensen die ‘wel helemaal goed’ zijn.

Ook de kakkers komen weer langs. Hij treft ze ditmaal op een wijnproeverij waar flesjes beginnen bij 500 euro. Zijn yuppenimitatie is al dertig jaar hetzelfde, maar hij voegt hier wel weemoedige zelfspot toe. Youp koopt dozen vol peperdure wijn die pas in 2045 op zijn lekkerst is. Sta je dan als 65-jarige met een stevig medisch ­dossier.

Sleur

Van ’t Hek blijft een charismatische verteller, maar als hij zich sporadisch waagt aan politiek of maatschappij, merk je hoe de jaren zijn gaan tellen. Scherpe analyses ontbreken en vrijwel iedere grap laat onwil of onmacht zien om van mening te ­veranderen.

Dat is extra pijnlijk door een verhaal uit de oude doos. Toen Youp aan zijn vader vertelde dat hij cabaretier wilde worden, kreeg hij opmerkelijk advies: zorg dat een flink deel van de mensen een hekel aan je heeft. Dat is gelukt, maar Van ’t Hek lijkt zich niet te realiseren dat die hekel door de jaren heen is vervormd. Ooit joeg hij mensen tegen zich in het harnas met waarheden die ze niet wilden horen. Nu omdat hij zelf achter de feiten aanloopt.

Dat is natuurlijk geen nieuws. Tien jaar geleden kon je Van ’t Hek nog verwijten dat hij zich zo opzichtig herhaalt. Wie dat in 2020 nog doet, trapt in dezelfde val als de cabaretier zelf. Het is immers wel duidelijk: hij gaat nooit meer veranderen en is dolgelukkig met de sleur. Overal in het land zijn vaste hotelletjes, restaurants en cafeetjes. Zijn vaste, strak ­uitgevoerde kunstjes voor een honds­trouw publiek. Na afloop die handdoek om de nek en als toegift zijn ­lijflied. Je kunt de klok er op gelijk zetten: Niemand weet hoe laat het is.

Is dat erg? Echt erg? Nee. De cabaretier blij, het publiek blij, de theaters blij. Maar wie in de jaren negentig als puber ’s nachts naar Youps vlammende conferences luisterde, ziet het met lede ogen aan. Dit was de man die pleitte voor een onvoorspelbaar leven. De man die zijn eigen publiek verweet dat het kaartjes voor hem had gekocht. Waarom gingen ze niet naar een onbekende?

Die man bestaat niet meer. En nee, dat is dus niet erg. Maar het doet wel een beetje pijn.

Met de kennis van nu

Door Youp van ’t Hek
Gezien 6/1 Oude Luxor, Rotterdam
Te zien 22/1 t/m 22/2, wo t/m za, in Carré

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden