Plus Expositie

Yes, We’re Open: net gemaakt en ijzersterk werk

Everything I Built Yesterday Burnt van Nik Christensen. Beeld Nik Christensen

Yes, We’re Open. Het is de perfecte, zelfverklarende titel voor een zomertentoonstelling. Gerhard Hofland brengt werk van vier kunstenaars samen, dat geen overeenkomst of verbinding heeft behalve dat het net gemaakt is en ijzersterk.

Jochen Mühlenbrink had begin dit jaar nog een solo die totaal uitverkocht was. De Duitser is echter zo productief dat hij met gemak weer twee muurtjes vult. Hij is een meester van de trompe-l’oeil en dit keer heeft hij zich toegelegd op beslagen ramen waar met een vinger simpele poppetjes op zijn getekend. Het is de artistieke productie van verveelde kinderen op de achterbank van de auto. Mühlenbrink heeft dit achteloze amateurisme weergegeven met weergaloze schilderkundige techniek.

Michael Kirkham is vooral bekend van naargeestige schilderijen waarin lethargische figuren zich overgeven aan liefdeloze seks. Zijn nieuwe werk is minder expliciet. Het zijn portretten geschilderd met het allerfijnste penseeltje. De deprimerende sfeer is gebleven, net als de leptosome modellen en het overwegend donkere palet. Een meisje poseert met haar hond op de voorgrond, vergelijkbaar met een 15de-eeuws Memlingpaneel, maar op de achtergrond is het Arcadische landschap vervangen door krotten en autowrakken. Haar buurman, een roker in blauw licht die de naar Michel Houellebecq verwijzende titel Serotonine eer aandoet, ziet eruit alsof hij op het punt staat zelfmoord te plegen.

Geheime boodschap

Het contrast met de lichtobjecten van Henk Stallinga kan haast niet groter. Grote, buigbare buizen die egaal stralen en in allerlei vormen kunnen worden opgehangen of neergezet. Speels en streng tegelijk.

Het wit van Stallinga’s lichtboeien vormt een contrapunt met Nik Christensens tekeningen waarin zwart de hoofdrol speelt. De in Amsterdam woonachtige Brit heeft al een aanzienlijk oeuvre opgebouwd met slechts één materiaal: Japanse inkt. Enorme vellen vult hij ermee. Detaillering en zeggingskracht zijn nog knapper als je bedenkt dat inkt zich niet laat uitgummen of corrigeren. Christensen moet een geweldig planner zijn of een groot improvisator.

In zijn eerdere werk kwamen nog mensfiguren voor. Nu legt Christensen zich toe op landschappen, vooral van de tropische soort. In één geval is de vegetatie uiteengevallen in duizenden grijs getinte pixels, in een ander implodeert het oerwoud met een verblindende flits.

Het intrigerendst is Everything I Built Yesterday Burnt. Tussen de wirwar van bladeren en takken tekenen zich abstract geometrische patronen af. Het lijkt een vreselijk lange, geblokte duimstok of een verdwaald modernistisch monument. Onwillekeurig ga je er ook letters in lezen: een geheime boodschap van de kunst aan de natuur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden