PlusKlassiek

Willem Jeths’ Ritratto is lust voor oog en oor

De prachtige kostuums zijn ontworpen door Jan Taminiau, het mooie decor is van Marc Warning.Beeld Sanne Peper

Ritratto, na Hôtel de Pékin en The ­Tale-Tell Heart de derde opera van de Amsterdamse componist Willem Jeths (61), was in maart bij De Nationale Opera het eerste slachtoffer van de pandemie. Het stuk bracht het in ITA, waar het de openingsvoorstelling zou zijn van het Opera Forward Festival, tot één generale repetitie, maar door de première en alle voorstellingen die daarna in het festival gepland stonden, werd een dikke zwarte streep getrokken.

Gelukkig was er de reddende virtuele hand van YouTube. De generale was als stream te zien en werd uiteindelijk door 75.000 mensen bekeken – een veelvoud van het aantal dat in ITA ­mogelijk was geweest.

Uitverkocht

DNO besloot Ritratto deze maand een herkansing te geven. Opnieuw leek het even alsof het lot voor het stuk door het coronavirus wreed zou zijn. Pas toen burgemeester Halsema vorige week besloot niet maximaal 30, maar 250 mensen toe te laten in Nationale Opera & Ballet, kon Jeths rustig ademhalen. Alle zes voorstellingen zouden doorgaan. Een nadeel is er ook: door het beperkte aantal ­bezoekers, zijn al die voorstellingen al uitverkocht.

Ten opzichte van de generale, ­waarvan inmiddels ook een cd-­opname is verschenen, is de voorstelling duidelijk nog beter geworden, rijker ook, omdat er subthema’s worden aangeroerd die inhaken op de maatschappelijke ontwikkelingen van nu. Neem de rol van Garbi, gezongen door Martin Mkhize, die in de openingsscène zijn entree maakt voor een nog gesloten doek als een in een gouden kostuum gehulde zwarte slaaf, dat hij aan het einde aflegt als consequentie van een bevrijdingsproces.

Doorvoeld

Ritratto, dat portret betekent, draait om de steenrijke Italiaanse markiezin Luisa Casati, die zich tegen de achtergrond van de net uitgebroken Eerste Wereldoorlog zo verliest in haar zoektocht naar kunstzinnige waarachtigheid in het portret dat van haar wordt geschilderd, dat ze aan het eind haar ogen uitsteekt en het loodje legt. De veeleisende rol wordt fantastisch gezongen door de Britse sopraan Verity Wingate, een jong talent uit de opleiding van DNO. Fraai zingt ook de Italiaanse tenor Paride ­Cataldo als Gabriele D’Annunzio, een van de beroemdheden die de feesten van Casati graag bezocht.

Ook de kostuums van Jan Taminiau zijn weer een lust voor het oog. ­Marcel Sijm tekende voor de heldere regie en Marc Warning verzorgde het prachtige decor, vol organische, abstracte vormen, die de verbeelding krachtig stimuleren.

In de bak speelt nu het Residentie Orkest, dat Jeths’ diep doorvoelde tonale muzikale taal, stijf staand van de stijlcitaten en toespelingen, onder leiding van Geoffrey Paterson alle eer aandoet. 

Opera: Jeths - Ritratto

Door: De Nationale Opera
Regie: Marcel Sijm
Gehoord: 7/10, Nationale Opera & Ballet
Nog te horen: 9, 11, 14, 16, 18/10, aldaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden