PlusAlbumrecensie

Wiegeliedjes voor volwassenen van Dave Brubeck

Dave Brubeck, Lullabies.

Te wit, te rationeel, te square. De in 2012 een dag voor zijn 92ste verjaardag overleden jazzpianist Dave Brubeck is in zijn lange carrière mikpunt van veel kritiek geweest. Maar hij maakte met Take Five wel mooi het bekendste jazznummer aller tijden; voor hele volksstammen de introductie tot het genre. En hij was een heel inventieve pianist, die zich altijd omringd wist door topmusici.

Slaapverwekkend, is Brubecks muziek dat ooit genoemd? In geval van zijn al in 2010 opgenomen en pas nu uitgebrachte album Lullabies zou hij dat vast als compliment hebben opgevat.

Het album begint en eindigt met Guten Abend, gut’ Nacht van Johannes Brahms (dat melodietje dat altijd uit muziekdozen in wiegjes klinkt). Daar tussenin nog meer verjazzde wiegeliedjes en ‘slaapklassiekers’, maar ook vijf stukken van eigen hand waaronder Going to Sleep dat hij voor een kleinzoon schreef. Als de jongen bij opa logeerde, sliep hij naast de studio en altijd vroeg hij Brubeck door te spelen tot hij onder zeil was.

Brubeck blijft hier in Summertime, Over the Rainbow en When It’s Sleepy Time down South dicht bij de melodie en mijdt afwijkende maatsoorten. Slaapverwekkend? Voor de allerkleinsten misschien. Volwassenen worden van de lieve en ingetogen, bijna meditatieve klanken gewoon rustig en relaxed. Ook wat waard.

Jazz

Dave Brubeck
Lullabies
(Verve)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden