White Lies geeft met Big TV statement af

Met hun derde album Big TV heeft White Lies haar meest radiovriendelijke album tot nu toe gemaakt. Hiervoor ging het Engelse trio terug naar de basis. 'We hebben veel naar singer songwriters geluisterd en ons echt gericht op de melodie en de structuur van een nummer voordat we er iets aan toe voegden', legt zanger en gitarist Harry McVeigh uit.

Met hun eerste album To Lose My Life behaalde White Lies in 2009 meteen de nummer 1 positie in de albumlijst in de UK. Ook hun tweede album Ritual scoorde goed met noteringen in veel Europese landen. Big TV moet de doorbraak naar het grote publiek zijn.

'We wilden echte liedjes schrijven', zegt McVeigh. 'Door terug te gaan naar de basis hebben we alle overbodige opsmuk niet toegelaten. De nummers zijn meer melodisch en hitgevoelig; meer dan die op onze vorige twee platen.'

Op Big TV wordt het verhaal verteld van een buitenlands meisje dat naar de grote stad trekt en haar vertrouwde leven en de mensen met wie ze is opgegroeid achter zich laat. 'De liedjes gaan over dit meisje dat probeert te integreren en tegen allerlei problemen aanloopt op het gebied van taal, financien, relaties en werk', vertelt bassist Charles Cave.

Big TV is vernoemd naar het eerste nummer op het album. 'Het meisje streeft naar een grotere tv. Veel mensen zien een grote tv als een statussymbool en zij ook. Ze geeft al haar geld uit om er een te kopen omdat ze denkt dat ze geslaagd is in het leven.' (FaceCulture)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden