PlusAlbumrecensie

Weyes Blood doet denken aan Karen Carpenter en Joni Mitchell

De Amerikaanse singer-songwriter Weyes Blood maakt muziek die even ernstig als troostrijk is.

Peter van Brummelen
null Beeld Weyes Blood
Beeld Weyes Blood

Roerige tijden zijn het, maar gelukkig is er muziek. Natalie Laura Mering alias Weyes Blood snijdt in haar teksten zware thema’s aan, zoals de destructieve aard van de mens en de daaruit voortvloeiende klimaatproblemen. Evengoed klinkt haar muziek warm en troostrijk.

Grootste attractie op And In The Darkness, Hearts Aglow, haar wonderschone vijfde album, is Merings stem. Soms doet ze denken aan Karen Carpenter. Gaat ze de hoogte in, dan is Joni Mitchell de voornaamste associatie. Je kunt met mindere zangeressen worden vergeleken.

And In the Darkness, Hearts Aglow sluit nauw aan op voorganger Titanic Rising, waarmee ze in 2019 de critici voor zich won. Eerder speelde Merings carrière zich vooral ondergronds af. Voor ze zich Weyes Blood ging noemen zong ze in de metalband Satanized – reken maar dat haar streng christelijke familie er een probleem mee had.

De muziek die ze nu maakt is zo ongeveer tegenovergesteld aan metal. Helemaal afgezworen heeft ze haar christelijke achtergrond niet. Het prachtige God Turn Me Into A Flower heeft een zo gewijde sfeer dat je als luisteraar de neiging hebt de handen te vouwen.

Pop

Weyes Blood
And In The Darkness, Hearts Aglow
(Sub Pop)

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden