Westerkerk-organist vertrekt na 40 jaar dienst naar Rotterdam

De langstzittende organist van de Westerkerk, Jos van der Kooy (67), vertrekt na bijna veertig jaar naar Rotterdam, de stad waar hij werd geboren. Maar de band met Amsterdam blijft. ‘Ik ben echt deel van de kerk.’ 

Jos van der Kooy. Beeld Mark van der Zouw

Dankbaarheid, nieuwe kansen en een klein beetje weemoed. Zo omschrijft Jos van der Kooy (67) zijn overstap van de Westerkerk naar de remonstrantse Arminiuskerk in Rotterdam.

Bijna veertig jaar was hij de titulaire organist van de Westerkerk. En meer dan vijftig jaar was hij als kerkmuzikant verbonden aan de Protestantse Kerk, waar negentien kerken in Amsterdam onder vallen. De reden van zijn afscheid is het verjongingsbeleid dat de centrale kerk voert.

Het vertrek naar Rotterdam betekent voor de organist dat hij terugkeert naar de stad waar hij geboren is. “Ik heb daar tot twee dagen voor mijn achtste gewoond. In december is het zestig jaar geleden dat we als familie naar Amsterdam zijn verhuisd.”

De remonstrantse Arminiuskerk komt uit 1897. Het sentiment dat daarbij komt kijken, zo vertelt Van der Kooy, kent hij. Vergelijkbare kerken overleefden de oorlog niet. “Alles voor 1944 is belangrijk voor Rotterdammers. Ik ken die sfeer heel goed.”

Een grote kleurdoos

Van der Kooy is ook docent aan het Koninklijk Conservato­rium in Den Haag. Daarnaast geeft hij regelmatig concerten – nationaal en internationaal. Het type orgel in Rotterdam, een Steenkuyl-orgel, is hem dan ook niet volledig nieuw. Toch zal hij, net als in de Westerkerk, niet alleen op zondag het orgel bespelen. “Doordeweeks zal ik er ook regelmatig zijn om het orgel te bestuderen. Je moet daarmee vergroeid raken.”

Het Amsterdamse orgel uit 1686, ‘een lekkere grote bek’, verruilt hij voor een orgel uit 1898, ‘een grote kleurdoos met een enorme variëteit aan subtiele zachte geluiden’.

“Ik ben bijna 68 en het is bijzonder om dan een nieuwe baan aangeboden te krijgen,” zegt Van der Kooy. In januari zal zijn spel voor het eerst te bewonderen zijn in Rotterdam.

Hij vertrekt bij de Westerkerk zonder rancune. De kerkgemeenschap is zijn biotoop. Zijn drie kinderen zijn er gedoopt. Het afscheid is in ‘grote harmonie’ gegaan. “Ik ben echt deel van de kerk. De banden blijven.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden