Plus Achtergrond

Welkom bij Happiness, een ‘apotheek’ met lachgas en heroïne

Dries Verhoeven verkent in zijn instal­latie Happiness de wereld van kunstmatig geluk dat zich aandient via drugs en antidepressiva.

Beeld Dries Verhoeven

Zonder het oplichtende witte kruis aan de gevel zou het voor een betonnen bushokje of toiletgebouwtje kunnen doorgaan, het grijze blok schuin tegenover Sexyland op het NDSM-terrein in Noord. Binnen waan je je in een apotheek, maar wel een met een wat afwijkend assortiment. Lachgaspatronen, crystal meth, heroïne, ­ketamine, ritalin, paddo’s. Alles netjes gerangschikt. Welkom bij Happiness van Studio Dries Verhoeven.

Goeie timing, net nu de moeizame relatie tussen Amsterdam en de drugswereld in de belangstelling staat. “A psychedelic that can be taken in small doses is LSD. You let a small piece of paper melt on your tongue,” spreekt de ­humanoid, een menselijke robot, achter de ­balie ons kalm toe. Haar hoofd is ­levensecht met kort donker haar en een rode mond, maar daaronder zien we de radertjes, draadjes, hefbomen en kroonsteentjes. In een half uurtje neemt ze alle middelen en het effect dat ze kunnen hebben met je door. “Your arms and legs become heavy. It seems you just had a long and intense orgasm.”

Roes

De maker staat buiten op de kade; theatermaker en beeldend kunstenaar Dries Verhoeven (43): “Ik heb veel in de publieke ruimte gewerkt de afgelopen jaren, waar we tegenwoordig vooral de meest wenselijke vorm van onszelf laten zien. Ik toon graag wat daar onder de oppervlakte zit. Het ongewenste, het driftleven of het vuil in onszelf.”

Dat leidde al tot installaties als Wanna play?, waarin hij chatgesprekken op datingapps openbaar maakte, en het spookhuis Phobiarama, over de angstcultuur. Waar wil Verhoeven ons dit keer mee confronteren?

“Dit werk gaat over het imperfecte, hoe we dat bestrijden met drugs en andere psychoactieve middelen. Ik wilde het verlangen daarnaar onder de loep leggen. We zijn niet alleen ­rationele wezens, soms verlangen we naar een roes. Je wordt hopelijk uitgenodigd om jezelf de vraag te stellen: hoe verhoud ik mij tot het aanbod om te komen tot kunstmatig geluk? Ik wilde een werk maken dat weinig moraal in zich draagt, maar dat aanbod heel clean neerzet.”

Truffels

Dat is gelukt. De teksten zijn niet wervend maar informerend: “Within eight seconds you feel the effect. When you’re outside it will give you a sensation of heat,” oreert de robo-apotheker verder. Dries Verhoeven: “Het duurde even voor ik bij die humanoid uitkwam, maar het is wel goed dat het een bijna-mens is dat tot je spreekt. Ik bedoel: zijn wij niet net zo programmeerbaar als zij, met die middelen? En is dat erg? Knutselen aan onze ogen of heup, daarover praten we zonder problemen, maar heb je het over ons hoofd, over onze geest, dan worden we nerveus.”

Wat heeft Verhoeven zelf weleens gebruikt? “Magic truffels afgelopen weekend voor de eerste keer, die waren krachtiger dan ik had verwacht. Het was ook nogal schizofreen, ­tijdens het gebruik zat ik ook op het metalevel van het kunstwerk. Ik dacht: hoe verhoudt mijn trip zich nu tot de woorden van de humanoid? Ik heb er geen kater aan overgehouden. Op de lijst waarop Jellinek drugs rangschikt op mate van gevaar staan paddo’s op plek vijftien, ver ­onder ­tabak en alcohol. Politieke hysterie getuigt niet altijd van realiteitszin.”

“Sowieso wordt ons ‘gezondheids­begrip’ tegenwoordig nogal nauw ­gedefinieerd. Een waardig leven mag denk ik ook een schadelijk leven zijn. Het recht op destructie is ook een recht waar je het over mag hebben.”

Happiness, Studio Dries Verhoeven/ Spring Performance Festival, t/m 20-10 op NDSM-werf, do-zo 14-22 uur 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden