PlusFilmrecensie

Wegdromen met uiterst charmante Georgische film over het mysterie van liefde op het eerste gezicht

Hoe werkt liefde op het eerste gezicht als je ineens een heel ander gezicht hebt, vraagt de sprookjesachtige, lichtvoetige slenterfilm What Do We See When We Look at the Sky? zich af.

Joost Broeren-Huitenga
Aan de hand van rasverteller Alexandre Koberidze slenteren we door de Georgische stad Kutaisi, een van de oudste steden ter wereld. Beeld
Aan de hand van rasverteller Alexandre Koberidze slenteren we door de Georgische stad Kutaisi, een van de oudste steden ter wereld.

Ze zijn er nog: filmmakers die geloven in liefde op het eerste gezicht. De Georgische regisseur Alexandre Koberidze is er zo een. Al compliceert hij dat ook nogal in zijn tweede speelfilm, die de intrigerende titel What Do We See When We Look at the Sky? draagt.

Eerst compliceert hij het voor de kijker, door dat ‘eerste gezicht’ buiten beeld te houden. Wanneer Lisa en Giorgi op elkaar botsen, zien we enkel hun voeten en het boek dat een van hen laat vallen. En vervolgens compliceert hij het ook voor Lisa en Giorgi, die wel een afspraakje maken voor de volgende dag maar vergeten elkaars namen te vragen.

Door een ingreep van het ‘boze oog’ veranderen ze die nacht beiden volledig van uiterlijk, en verliezen ze bovendien hun belangrijkste vaardigheden – voetbalfanaat Giorgi kan geen bal meer trappen, medicijnenstudent Lisa is al haar medische kennis kwijt.

Rasverteller

Koberidze, die zelf in voice-over als verteller optreedt, doet die magisch-realistische ingreep voorkomen als de gewoonste zaak ter wereld. Omgekeerd toont hij in de film die volgt de vaardigheid om het alledaagse betoverend en poëtisch te maken.

Natuurlijk vinden Giorgi en Lisa elkaar weer, maar het grote plezier van What Do We See zit hem in de meanderende route die Koberidze naar die conclusie neemt. Aan de hand van deze rasverteller slenteren we door Kutaisi, een van de oudste steden ter wereld.

Nu eens volgen we Giorgi, dan weer Lisa; er zijn terzijdes over de fascinerende geschiedenis van de stad, en soms laat de verteller zich afleiden door een interessante voorbijganger. Of door twee zwerfhonden, die een (ook al gedoemd) afspraakje maken om samen een voetbalwedstrijd te kijken.

Geen seconde te lang

Die sport is sowieso een rode draad door de film; er is een WK gaande en de wedstrijden worden op vele straathoeken bekeken. Ook de eigenaar van het cafeetje waar zowel Giorgi als Lisa een baantje krijgt, hoopt met een scherm en een beamer een slaatje uit het evenement te slaan. En dan is er nog het filmmakerskoppel dat stelletjes zoekt die zich willen laten fotograferen voor hun nieuwste project.

Het telt allemaal op tot een uiterst charmante, lichtvoetige vertelling die weliswaar tweeënhalf uur duurt, maar toch geen seconde te lang aanvoelt, mede dankzij de dromerige montage door Koberidze zelf en de sprookjesachtige muziek van zijn broer Giorgi. Als het wachten zo plezierig is, zullen zelfs Lisa en Giorgi er in berusten dat het even duurt voor ze elkaars tweede gezicht leren kennen.

What Do We See When We Look at the Sky?

Regie Alexandre Koberidze
Met Giorgi Bochorishvili, Ani Karseladze
Te zien in Cinecenter, Eye, Kriterion, Rialto De Pijp, Rialto VU en via Picl.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden