PlusInterview

We zijn er bijna! is terug, maar net even anders dan anders

Martine van Os bij de barbecue op kampeerterrein Harskamperdennen tijdens de opnames van We zijn er bijna!   Beeld Omroep Max
Martine van Os bij de barbecue op kampeerterrein Harskamperdennen tijdens de opnames van We zijn er bijna!Beeld Omroep Max

Met tientallen kampeerlustige vijftigplussers Europa door is in coronatijd hogere wiskunde. Vorig jaar ging er dan ook een streep door televisiehit We zijn er bijna! Dit jaar ging het programma wél door, al werd het een vakantie in eigen land. De makers vertellen over dit aparte seizoen.

Marlies van Leeuwen

Waar ze normaal gesproken in het buitenland in relatieve anonimiteit kunnen opereren, vreesde We zijn er ­bijna!-regisseur Claudine Everaert er dit jaar voor dat er kluitjes pottenkijkers zouden opdraven. Want zet presentatrice Martine van Os op een camping, twee cameramensen erbij en een stoet kampeerders: dan hebben landgenoten direct door wat er aan de hand is.

“Logisch, na tien jaar op tv en zo’n twee miljoen kijkers per aflevering. Maar dan staat er een groep mensen te kijken naar hoe wij een groep mensen volgen. Dat leek me ingewikkeld,” zegt Everaert. “Het gebeurde ook, bij groepsactiviteiten als barbecueën of jeu de boules, maar dan namen de ­andere campinggasten een fotootje en vroegen we ze daarna weer verder te gaan. Dat deden ze, ja. Ze snapten het wel.”

Zo lukte het ook dit jaar weer om de lome ­vakantiedagen op de camping te registeren, in al hun heerlijke kneuterigheid. Een beproefde formule waarvan het recept eigenlijk is om het vooral niét in een formule te gieten, legt Everaert uit. “De eerste seizoenen probeerde ik het soms wel in te vullen. ‘Zullen we niet nog even naar dat prachtige kasteeltje gaan?’ Maar je moet het loslaten. Het is wat het is. Regent het, dan regent het. Van een rustige dag vijf gaan we niet nog iets op dag tien proppen als dat over de rand is gevallen. Het is een dagboekvertelling over mensen die van hun vakantie aan het ­genieten zijn.’’

Wegdromen

Het is precies waarom de kijkers het programma massaal weten te vinden. “Het is heel fijn om de zinnen te verzetten en even niet te denken aan die donkere wolken aan de horizon,” legt Martine van Os uit. Dat ‘wegdromen’ is al jaren haar verklaring voor het succes van de show, en past dit jaar beter dan ooit, in een zomer waarin de pandemie nog steeds een deel van het leven bepaalt. “Dat merk je ook aan de gesprekken van deelnemers, corona komt steeds naar voren.”

Dit keer bleef het reisgezelschap in Nederland, want hoewel de geplande trip naar Noorwegen met zijn dunbevolkte weidsheid de ideale coronabestemming leek, bleek het toch niet haalbaar. “Ik was de hele tijd een reis aan het voor­bereiden die misschien niet door zou gaan,” zegt Everaert, die in de maanden voorafgaand aan zo’n trip bij alle deelnemers langsgaat om te vragen of ze er bezwaar tegen hebben dat ‘de tv’ meegaat.

“Wij haken aan bij een bestaande kampeerreis. In april vroeg ik de organisatie, ACSI, of het wel handig is om met ouderen naar Noorwegen te gaan. Er kon nog zo weinig, er was zoveel onzeker. We besloten tot een reis door Nederland. Zij zijn meteen enorm in touw ­gegaan om het voor elkaar te krijgen.”

Een paar weken later gingen 36 kampeerders op pad, met Van Os, Everaert en de rest van de cameraploeg in hun kielzog. Dit keer geen spannende bergweggetjes of urenlange tochten van de ene naar de andere plek: Nederland is veel overzichtelijker. “Maar zodra die cirkel van stoeltjes er is, dan is het We zijn er bijna!” zegt Van Os. “Er valt nog een hoop te ontdekken in Nederland, want je doorkruist eigen land vaak niet als toerist. We zijn naar de Space Expo in Noordwijk geweest, hebben de Tweede Maasvlakte bij Rotterdam bezocht – veel industrie, dat associeer je niet met vakantie – maar dat was wel weer zo’n andere wereld. En daarna wijnproeven in Limburg. Het was ontzettend afwisselend.”

Ook leuk: het leverde andere verhalen op dan tijdens de buitenlandse edities. “Iedereen was wel een keer in zijn of haar eigen habitat en kon dan een beetje gidsen,” zegt Van Os. “We waren in Rotterdam en stonden bovenop het Witte Huis, de eerste wolkenkrabber van Nederland. Die heeft het bombardement van mei 1940 overleefd. Een van de deelneemster zag vanaf het dak haar vroegere huis en raakte geëmotioneerd. Dat bracht prachtige herinneringen naar boven.”

Quarantaine

Ze hadden mazzel met de reis. De start was op de dag dat de restaurants weer open mochten en het qua besmettingen rap heuvelafwaarts ging. Halverwege werd de mondkapjesplicht geschrapt. “We zaten precies goed. Een week na terugkomst werden de versoepelingen deels teruggedraaid,” zegt Everaert. Het reisgezelschap was volledig gevaccineerd – een voorwaarde –, was op dag één van de trip getest en had ook nog een boel zelftests in de koffer. In het geval dat iemand in quarantaine moest, werd dat onderdeel van het programma – het blijft een dagboek. Everaert: “Dat is gelukkig niet gebeurd.”

Van Os genoot ervan dat ze weer mee op pad kon. “Ik prijs me gelukkig, ook al is het hard werken. Vorig jaar voelde ik een leegte toen de reis niet kon doorgaan. Het is zó’n onderdeel van mijn leven,” zegt de presentatrice, die de volle vijf weken mee was.

“Ik wil echt ­onderdeel zijn van het gezelschap, ga niet tussen de opnames door even naar huis, ook al was dat nu niet ver weg. Mijn man is wel een paar keer langsgekomen, dat gaat in het buitenland niet.”

Vorig jaar had het noodgedwongen thuiszitten overigens wel zo zijn voordelen. “Ik was voor het eerst in tien jaar in mei en juni thuis. Ik zag bloemen in mijn tuin die ik nooit eerder had gezien. Ik kon weer eens bij de verjaardag van mijn ­beste vriendin zijn. Triviale dingen, maar fijn om weer mee te maken.”

We zijn er bijna!, vanaf vandaag elke dinsdag op NPO 1 om 20.30 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden