PlusGalerie

We gaan ten onder en dat ziet er fraai uit

Help, het water stijgt! Anastasia Samoylova signaleert in haar foto’s bij Galerie Caroline O’Breen de gevolgen van klimaatverandering op het waterpeil in Florida. Ook Akinci presenteert twee kunstenaars die de strijd met het water thematiseren.

Ostholsteinische Landschaft (2020) van Ulf Puder. Beeld Courtesy Akinci
Ostholsteinische Landschaft (2020) van Ulf Puder.Beeld Courtesy Akinci

Edwin Zwakman werd bekend met maquettes die hij in zijn atelier bouwt en vervolgens fotografeert. Hij componeert een scène en het gefotografeerde resultaat ziet er vervolgens levensecht uit. Een toren cassettebandjes wordt een flat, een prop watten lijkt op een wolk. En het resultaat ziet er ook altijd typisch Hollands uit.

Kippenhokken

De foto’s van Zwakman kunnen gezien worden als een lofzang op de schoonheid van de wederopbouw-architectuur, maar door subtiel de maten en verhoudingen van de gebouwen te manipuleren, transformeert hij de luchtige flats tegelijk in bedompte kippenhokken. In het universum van Zwakman is het licht, ruimtelijk en helder, maar er hangt ook een spruitjeslucht.

In het nieuwe werk bij Akinci stelt Zwakman de vraag: wat zullen we zien als we in 2084 uit ons raam kijken? En hoe voelen we ons als we onze natuurlijke omgeving nog verder achter ons moeten laten? Wat zijn de gevolgen van ecologische en sociale veranderingen?

Zwakman laat een project zien waarin hij zijn blik richt op de Noordzee. Daar, voor een windmolenpark, verrijst een gigantisch gevaarte, bestaande uit twee enorme scheepsrompen waarop vier flatgebouwen zijn geplaatst. De schepen vormen dus een soort mega-catamaran waar de flats dwars op staan.

Op een wand van de galerie staat met zwarte letters de tekst ‘At Night I See the Future’ en als je daar een bijbehorende iPad op richt, verschijnt een bewegend 3D-model van het gevaarte, gezien vanuit een van de flats. Het is geen gezellig uitzicht en er is geen mens te zien.

Rekwisieten

Dat heeft het werk gemeen met de schilderijen van Ulf Puder, die op een vergelijkbare manier een toekomstvisioen presenteert. Uitgestrekte landschappen zijn ondergelopen met water en de menselijke sporen van bebouwing zijn achtergebleven als rekwisieten van een toneelstuk dat allang afgelopen is

De schilderijen van Puder zijn figuratief en zinnelijk, maar tegelijk dystopisch en onwerkelijk. Zijn ondergelopen wereld met restanten van huizen, caravans en tenten is misschien beangstigend, maar de doeken zijn tegelijk vakkundig en lekker geschilderd.

Fijn gepenseelde, fotorealistische stukken worden afgewisseld met partijen die van dichtbij blijken te zijn opgebouwd uit weerbarstige materie, met dikke klodders verf. Daardoor lokt Puder de toeschouwer in een val. Hij laat de wereld langzaam ten onder gaan, maar toont tegelijk hoe mooi dat er eigenlijk uitziet.

At Night I See the Future & Floating Scenes

Edwin Zwakman en Ulf Puder
Waar Akinci, Lijnbaansgracht 317
Te zien t/m 17/4 (op afspraak)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden