Plus Straatbeeld

Wat is dit voor een uit de kluiten gewassen boekenlegger?

Bruggen: niet het meest voor de hand liggende onderwerp om een allesverslindende obsessie voor te ontwikkelen, maar het kan nooit kwaad om eens wat bewuster stil te staan bij juist die zaken die we met z'n allen zo makkelijk voor lief nemen.

De Maria ­Sklodowska-Curiebrug, ­tussen de ­Valentijnkade en het fietspad op de Ooster Ringdijk. Beeld Tammy van Nerum

Stelt u zich, voor de lol, eens een geheel brugloos Amsterdam voor. Die normaliter toch al drukke ponten naar Noord zullen overbloezen als Japanse metro's in de spits, de noodzake­lijke aanschaf van een krakkemikkig houten roeibootje om naar moeilijk bereikbaarder overkanten te komen: je moet er toch werkelijk niet aan denken.

Maar gelukkig zijn ze er, en we maken er ­ondankbaar gebruik van. Over de esthetiek van die bruggen denken we trouwens al helemáál niet na. Een met asfalt bedekt stuk staal hangend over een waterpartij; dat is wel zo'n beetje wat een brug voor de gemiddelde Amsterdammer dient te behelzen. Vooruit: de Magere Brug, die willen we nog weleens bezingen vanwege de romantiek die eromheen hangt, maar daar houdt het dan wel een beetje op.

Markante brug
Toch willen bepaalde nieuwe bruggen er soms wel uitspringen wanneer ontwerpers zich niet ­alleen richten op functionaliteit, maar ook op het feit dat het oog ook wat wil. Sinds 1 maart ligt er tussen de Indische Buurt en het Science Park een ontegenzeggelijk markante brug waar je vrij moeilijk omheen kunt (pun intended).

Tussen de Valentijnkade en het fietspad op de Ooster Ringdijk is de Maria Sklodowska-Curiebrug verrezen: een op zich normale brug met een bijzonder element erin verwerkt.

In de brug zit namelijk een knalrode water­kerende deur, die bij hoog water kan worden ­gesloten om opkomend water te weren uit de Ringvaart. Je kunt er eenvoudigweg niet ­omheen: aan de ene kant staat er in hoofdletters SCIPRK te lezen; aan de andere kant '2016'.

Oude toldeur
Die deur is een vervanging van de oude toldeur, en dat is ontegenzeggelijk geslaagd: het hoge, rode stalen element is een blikvanger van formaat, een beetje als een uit de kluiten gewassen boekenlegger. Je fronst er hoe dan ook even je wenkbrauwen bij: wat ís dit voor ding?

Een brug waar je je even over verbaast: zo veel zie je er daar niet van in Amsterdam. En mocht u zich bij voorbaat al kwaad maken om het feit dat bruggen bijna altijd vernoemd worden naar mensen van wie u nog nooit heeft gehoord: ­Maria Sklodowska-Curie is gewoon de volledige naam van Madame Curie, niets meer en niets minder. Waarom hij dan niet gewoon de Madame Curie-brug heet? Dat vermeldt het verhaal niet.

Maar Amsterdam heeft er een mooie brug bij: eentje waardoor je de brug an sich minder voor lief neemt. Al is het maar voor even.

Tips of opmerkingen? straatbeeld@parool.nl

Nieuwe Brug

Waar tussen Valentijnkade en Science Park

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden