PlusAchtergrond

Wanneer geeft Bløf-zanger Paskal ­Jakobsen de Bob Scholte-ring door?

In 2000 ontving Paskal ­Jakobsen van Bløf de Bob Scholte-ring, een wisseltrofee voor Nederlandstalige zangers. Jakobsen heeft de ring nog steeds. Wordt het geen tijd die door te geven?

Paskal JakobsenBeeld ANP Kippa

Paskal Jakobsen reageert overrompeld op de vraag hoe het er eigenlijk voorstaat met de Bob Scholte-ring. “Bel eerst mijn manager maar. Interviewaanvragen lopen altijd via hem.” Die manager meldt later dat Jakobsen geen zin heeft in een gesprek over de Bob Scholte-ring. De zanger weet nog wel dat het de bedoeling is de ring door te geven aan een collega? “Ja, er belt elk jaar wel iemand over,” zegt de manager.

Wisseltrofee

Gebeld werd er in elk geval door Gerard Cox, de voorlaatste winnaar van de wisseltrofee, die hem in 2000 doorgaf. Cox: “Ik denk dat ik zo’n tien keer heb geprobeerd contact te krijgen. Mijn management is er ook mee bezig geweest, maar het heeft allemaal tot niets geleid. Het is jammer. Die prijs is in het leven geroepen om de herinnering aan Bob Scholte levend te houden. Nu weet zo zachtjes aan niemand meer wie dat was.”

Bob Scholte (1902-1983) genoot in de jaren dertig grote populariteit als radiozanger. Heel Nederland zong mee met liedjes als Breng eens een zonnetje en Een huis met een tuintje.

Cox: “Mijn collega Rients Gratama vertelde me dat Scholte ooit in Leeuwarden overnachtte en dat voor zijn hotel toen honderden mensen stonden. Als hij alleen al het gordijn opzij schoof en zwaaide, werden ze wild. Dat waren toestanden als bij Prince en Michael Jackson.”

In 1983 was Benny Neyman de eerste winnaar van de naar Bob Scholte vernoemde prijs, een nagelaten zegelring met de initialen B.S. Neyman gaf de ring in 1986 door aan Harry Slinger, die hem in 1988 weer doorgaf aan Gerard Cox. Twaalf jaar had die de ring vervolgens in zijn bezit. Ook rijkelijk lang, toch?

“Zeker,” zegt Cox. “Het lijkt me dat je zo’n trofee hooguit vijf jaar houdt. Maar toen ik hem wilde doorgeven, bleek er helemaal geen organisatie meer achter de prijs te zitten. Iedereen die ermee te maken had gehad, was inmiddels overleden.”

Amusementsmuziek

Cox nam contact op met Conamus, de toenmalige stichting ter promotie van de Nederlandse amusements­muziek, die Scholte in 1966 had onderscheiden met een Gouden Harp. “Maar daar waren ze niet geïnteresseerd. Uiteindelijk heeft Jacques Klöters me geholpen. In zijn tv-programma Andermans veren heb ik in 2000 de Bob Scholte-ring overhandigd aan Paskal Jakobsen.”

Na al die jaren heeft kleinkunstkenner Klöters geen zin zich nogmaals te bemoeien met de prijs: “Het gebeurt vaker dat prijzen een stille dood sterven. Paskal Jakobsen heeft er kennelijk geen zin in. Ik kan me voorstellen dat hij geen idee heeft wie Bob Scholte was. Het zou ook kunnen dat hij de ring is kwijtgeraakt.”

Dat laatste denkt ook Gerard Cox. “En dat vind ik toch wel schandelijk. Zoveel prijzen zijn er niet in het lichte genre. De Bob Scholte-ring is geen prijs voor cabaretiers, maar voor volkszangers. Hij zou heel goed naar bijvoorbeeld Frans Bauer kunnen gaan.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden