Plus

Wally Tax & The Outsiders: De trots van Amsterdam-Oost

Alles, maar dan ook echt alles wat Wally Tax en The Outsiders opnamen is verzameld in de twaalf cd's tellende box Cloudburst. Acht sleutelnummers uit het oeuvre van de Amsterdammers.

The Outsiders in de jaren zestig, tweede van links Wally Tax. De band heeft inmiddels een internationale cultstatus bereikt

The Outsiders: You Mistreat Me (1965)
Al in 1960 werden The Outsiders opgericht door de toen twaalfjarige Wally Tax, de zoon van een Nederlandse vader en een Oekraïense moeder (die elkaar in de oorlog in een Duits werkkamp hadden leren kennen). Vijf jaar later verscheen de debuutsingle van de beatband uit Amsterdam-Oost, die snel landelijke bekendheid zou verwerven.

Een niet onbelangrijke rol in het succes speelde het uiterlijk van de bandleden. Wally Tax stond bekend als de man met het langste haar van het land. You Mistreat Me duurt nog geen twee minuten en rammelt er even onbeholpen als aanstekelijk op los. Beat zeiden ze toen, garagerock zeggen we nu.

The Outsiders: I Love Her Still, I Always Will (1966)
Op hun tweede single rammelden de Amsterdammers lustig door. I love her still? Dat zou door geen leraar op de middelbare school goed gerekend worden, nee. Maar het typerende Mokum-Engels van Tax' teksten hoort bij de charmes van de muziek van The Outsiders.

De Amerikaanse groep Lyres nam in 1986 een cover op van I Love Her Still, I Always Will - tekenend voor de internationale cultstatus die The Outsiders ver na hun opheffing ten deel viel. Naar verluidt zou ook Nirvana's Kurt Cobain een liefhebber van hun muziek zijn.

The Outsiders: Lying All the Time (1966)
Opgenomen voor het Relaxlabel van televisiepresentator Willem Duys, die niets moest hebben van beat, maar wel begreep dat er geld mee viel te verdienen. Officieel was hij de producer van Lying. Veel later herinnerde hij zich in deze krant: "Negen uur 's ochtends waren we al in de studio. Begonnen die jongens me toch een lawaai te maken!"

"Later voegde zich nog ene meneer Wally Tax erbij en toen werd het helemaal erg. Om twaalf uur ben ik ervandoor gegaan. Ik geloof dat het bij elkaar wel een jaar in de Top 10 heeft gestaan. Wat bewijst dat ik de beste popproducer van Nederland ben: ik hoef er niet eens bij te zijn om een hit te maken. Wat een wanstaltig lelijke muziek was dat! Alleen de Rolling Stones waren nog erger."

The Outsiders: Touch (1966)
Niet hun grootste hit, uiteindelijke wel hét Outsidersnummer bij uitstek. Knauwende zang en hijgerig mondharmonicaspel van Wally Tax en een bijna agressief hakkende slaggitaar zijn de voornaamste ingrediënten. Op de achtergrond stond The Ballad of John B, over John B. van Setten, de manager van de groep: een klassieke oplichter, maar ook iemand met een heel fijne neus voor publiciteit.

The Outsiders waren zo populair dat Wally Tax soms met een bodyguard de straat op moest om hem te beschermen tegen fans die een plukje van zijn haar wilden knippen. Als voorprogramma van The Rolling Stones in Breda in 1966 waren de Amsterdammers volgens nogal wat aanwezigen beter dan de hoofdact. "Bij ons zijn tien meisjes flauwgevallen, bij The Stones maar vijf," zei drummer Leendert Busch twee jaar geleden in Het Parool.

Tax Free: Amsterdam (1971)
Met dezelfde Busch richtte Wally Tax nadat The Outsiders in 1969 uiteen waren gevallen de groep Tax Free op. Tax was een enorme fantast, zeker op latere leeftijd. Hij zou bevriend zijn geweest met Elvis Presley, het bed hebben gedeeld met Janis Joplin en ook hebben opgetreden op Woodstock.

Onzin allemaal, maar waar is wel dat de enige elpee van Tax Free tot stand kwam in de van Jimi Hendrix bekende Electric Lady Studio in New York. Daar ver van huis nam Tax het nummer Amsterdam op: romantisch, instrumentaal breed uitwaaierend en heel rustig. Na de wilde jaren met The Outsiders maakte Tax nu soft rock. Op het album van Tax Free speelde - ook echt waar - John Cale van The Velvet Undergrond viool.

Wally Tax: Miss Wonderful (1974)
Na het geflopte Tax Free ging Wally Tax in 1973 definitief alleen verder. De grootste hit die dat opleverde was in 1974 Miss Wonderful: behalve een schaamteloos poppy nummer vooral ook een echte oorwurm. Bekijk op YouTube zeker even de bijbehorende videoclip avant la lettre, met Tax in de rol van zingende etalagepop in de Bijenkorf.

Wally Tax & The Music: Springtime in ­Amsterdam (1989)
Problemen met drank en drugs had Wally Tax al vroeg in zijn carrière. In de jaren tachtig leefde de popster van weleer het trieste leven van een junk. Aan het einde van het decennium was er het toch behoorlijk sterke album Springtime in Amsterdam. Hoogtepunt daarvan: het meer dan weemoedige titelnummer.

Wally Tax: The Entertainer (2002)
Volkomen berooid overleed Wally Tax in 2005, nog maar 57 jaar oud. Het duurde even voor er genoeg geld was voor een grafsteen, maar uiteindelijk stond er een kloek geval op de Nieuwe Ooster. Behalve zijn naam en geboorte- en sterfjaar staat er het woord entertainer op.

The Entertainer is ook de titel van het album dat hij drie jaar voor zijn dood opnam met jongere muzikanten uit de Amsterdamse gitaarscene. De stevig rockende titelsong lijkt even een vrolijk nummer, maar gaandeweg neemt de tekst een andere wending: Baby, I'm so goddamn funny funny, honey /Take another look at me / Till you're crying just like me.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden