Plus

Walden Collectief laat publiek tijdens het Over het IJ Festival nadenken over de verre toekomst

Op en rond de NDSM-werf in Amsterdam-Noord begint vrijdag het Over het IJ Festival. Na meer dan een jaar gedwongen stilzitten wil Collectief Walden het publiek in beweging brengen voor de verre toekomst.

Eiland, van Collectief Walden, is een van de voorstellingen waarbij het publiek zelf in beweging moet komen. Beeld Moon Saris
Eiland, van Collectief Walden, is een van de voorstellingen waarbij het publiek zelf in beweging moet komen.Beeld Moon Saris

In het IJ, even ten westen van de NDSM-pier, ligt een mini-eiland met grote, gekleurde uitstekende spijlen. Het kleurige kunstwerk vestigt de aandacht op de nieuwste editie van het Over het IJ Festival. Het theaterfestival met voorstellingen op verschillende locaties op en rondom de NDSM-werf, opent vandaag zijn deuren.

De theatermakers hadden er duidelijk genoeg van om achter hun computerschermen voorstellingen te bedenken, want zitten en achteroverleunen is er dit jaar nauwelijks bij. Bij opvallend veel projecten moet je als publiek zelf in beweging komen. Zo gaat het publiek bij Eiland van Collectief Walden de sauna en een dompelbadje in om zich in te beelden hoe het einde van de stad Amsterdam eruit zal zien. Thomas Lamers, dramaturg bij Collectief Walden, geeft uitleg.

Jullie project Eiland gaat over de laatste 250 jaar van Amsterdam, hoe zit dat?

“Amsterdam bestaat nu zo’n 750 jaar. In 1275 werd Amsterdam voor het eerst genoemd in documenten waarin de stad tolprivilege kreeg. Wij gaan ervan uit dat Amsterdam ten laatste in 2275 onder water komt te staan. Een zeewering gaat het niet redden of er wordt een kosten-batenanalyse gemaakt die als uitkomst heeft dat het te duur is om de stad tegen het water te beschermen. Amsterdam zal dus 1000 jaar oud worden en over 250 jaar worden teruggegeven aan de zee.”

“Dat betekent dat in de komende 250 jaar de tien miljoen mensen die in de Randstad wonen een nieuw heenkomen moeten vinden. Het eiland waarop Eiland plaatsvindt heeft daarom de vorm van de Veluwe: de grote veilige plek achter de Utrechtse heuvelrug. Vaak wordt nadenken over het jaar 2050 jaar al als een radicaal toekomstperspectief gezien. Wij willen de horizon oprekken en het hebben over de tijd waarin de achterkleinkinderen van onze achterkleinkinderen zullen leven.”

Hoe gaan die laatste 250 jaren eruitzien?

“Dat gaan we met ons publiek de komende tien dagen uitzoeken. We stellen de vraag wat we gaan doen met de tijd die ons nog rest. Hoe doen we nu investeringen als we weten dat ze maar voor 250 jaar zullen zijn? En wat betekent solidariteit nu als we over 250 jaar afhankelijk zijn van de bewoners van andere steden, provincies of landen?”

“We hopen dat Amsterdam in de laatste 250 jaar solidair wordt en duurzaam, maar ook dat die laatste 250 jaar fabulous zijn. In de filosofie was de ontdekking van de individuele sterfelijkheid het startschot voor het existentialisme. Maar dat bracht ook een grote verantwoordelijkheid voor het eigen leven met zich mee. Er is immers een einddatum. We hopen dat dat met steden ook het geval kan zijn. Met deze einddatum voor Amsterdam gaan we misschien met meer tederheid kijken naar wat er al is. We koesteren het leven meer omdat we weten dat we sterven.”

Zijn die achterkleinkinderen van de achterkleinkinderen het publiek waar jullie Eiland eigenlijk voor maken? Proberen jullie door deze voorstelling te maken een goede voorouder zijn?

“Jazeker. We moeten wakker worden voor de langetermijnproblemen. Wat moeten we vandaag doen als we willen dat onze nakomelingen over zeven generaties trots op ons zijn? In Amsterdam wordt het heden gevierd dat het een lieve lust is. Ook mensen die wel met het klimaat bezig zijn, houden zich vooral bezig met het jaar 2100. Maar daarna moeten we ook nog door.”

“Om het kortetermijndenken te doorbreken hebben we een ander soort houding nodig. We moeten aan onze toekomst bouwen met een combinatie van toewijding en bescheidenheid. Die houding, wel volledige toewijding maar met bescheidenheid ten opzichte van het resultaat, is nodig om klimaatprobleem aan te kunnen pakken.”

Over het IJ Festival, 9 t/m 18/7 op en rond de NDSM-werf in Amsterdam-Noord. www.overhetij.nl

Eiland van Collectief Walden. Beeld Moon Saris
Eiland van Collectief Walden.Beeld Moon Saris

Publiek in beweging

Tijdens het Over het IJ Festival zijn er meer voorstellingen waarbij het publiek in meer of mindere mate zelf in beweging mag komen. Een greep uit het aanbod.

In Oxygen Debt van Werkplaats van de Woestijne fiets je een uur lang naar de grenzen van je lichaam tijdens een filosofische spinningles.

Emke Idema maakt indrukwekkende levensgrote gezelschapsspellen zoals Forest waarin het het moet opnemen tegen oprukkende bomen om te bouwen aan een nieuwe wereldorde.

Marte Boneschansker plaatst haar publiek bij Bloos de Mannen in een audio-installatie om te luisteren naar verhalen van mannen van verschillende leeftijden over intimiteit, sensualiteit en verlangen.

Beeldmakerscollectief Lips&Knobel laat in Overkill twee vrouwen de hooligan in zichzelf wakker maken en ze op zoek gaan ze naar de grenzen van woede, vernietiging en vrouw-zijn.

Enter New Babylon is een samenwerking met onder anderen Poetry Circle en een onderzoek naar de nieuwe futuristische stad in de vorm van een VR installatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden