PlusColumn

'Waarom moet een muziekstuk een titel hebben?'

Eerste hulp bij klassieke muziek van Erik Voermans, met deze week: de werken van Debussy, ­Skrjabin, Rachmaninoff.

Erik VoermansBeeld Linda Stulic

"Waarom moet een muziekstuk eigenlijk een titel hebben?" vroeg een man met een vierkant hoofd aan de vrouw die naast hem zat in lijn 26, op weg naar het ­Muziekgebouw. De vrouw had een rond hoofd.

"Ik zou het niet weten," zei ze. "Misschien is het handig. Dan kun je ze uit elkaar houden."

"Ja," zei de man. "Maar je kunt ze toch ook uit elkaar houden als ze géén titel hebben? Met je oren namelijk. Muziek is toch iets om te horen? Iets abstracts. Wat kan jou die titel nou schelen? Je dringt de luisteraar er alleen maar iets mee op. Een beeld of een emotie. Ik wil graag zelf bepalen wat ik in een muziekstuk hoor, als je het niet erg vindt."

"Je overdrijft altijd zo," zei de vrouw. "Zo'n titel is toch gewoon handig? Dan krijg je een beetje een idee in welke richting je het moet zoeken. Als een componist zijn stuk Miauwende katten noemt, terwijl de klanken je eerder aan blaffende honden doen denken, weet je dat je er misschien nóg eens naar moet luisteren."

"Of hij had het gewoon Blaffende honden moeten noemen. Zo ingewikkeld is het allemaal niet. Die componist van jou verstaat zijn vak niet."

"Die componist is niet van mij, want hij bestaat niet. Maar goed, hier dan. Kijk. We gaan vanavond naar Nicolai Loeganski. Geweldige Russische pianist. Hij speelt het tweede boek met Images van Debussy."

"De bussie, bedoel je. Het is trouwens hét bussie."

"Jezus, doe niet niet zo ongelooflijk flauw."

"Neem me niet kwalijk. Wat wilde je zeggen?"

"Het tweede stuk van die Images heet Et la lune descend sur le temple qui fût."

"En de maan... descend, eh, daalt op de tempel... die fût? Wat betekent dat, fût?"

"Dat betekent 'was'. De maan daalt op een tempel die ergens ooit stond. Zoiets zal het wezen. Ik vind dat dus een perfecte titel voor de geheimzinnige, nachtelijke muziek die Debussy erbij bedacht."

"Ik begrijp die titel niet, eerlijk gezegd."

"Maar dat is toch precies hoe jij het wil? Godsamme, je kan met jou ook nergens over praten."

Nicolai Loeganski (piano), ­werken van Debussy, ­Skrjabin, Rachmaninoff. 19 december in het ­Muziekgebouw (20.15 uur).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden