PlusAchtergrond

Waarom Bridgerton de best bekeken Netflixserie ooit is

Marina Thompson (Ruby Barker) in Bridgerton.  Beeld LIAM DANIEL/NETFLIX
Marina Thompson (Ruby Barker) in Bridgerton.Beeld LIAM DANIEL/NETFLIX

Bekeken door 82 miljoen huishoudens wereldwijd. Dat is de laatste stand van zaken voor het Netflix-kostuumdrama Bridgerton. Hoe kwam dat succes van een op het oog stoffig genre tot stand?

Nieuwskop afgelopen week: ‘Ashton Kutcher verwart Bridgerton met pornofilm’. Dat zat zo: actrice Mila Kunis, echtgenote van Kutcher, was ’s nachts wakker geworden en ging de slapeloosheid te lijf met een blik op Netflix. Middenin aflevering vijf van Bridgerton werd Kutcher aan de andere kant van de sponde wakker van het gehijg. Uit de tekst van een showbizzpers­bureau: ‘Ik vroeg aan Mila: ‘Ben jij nou porno aan het kijken?’’

Het berichtje toont twee dingen. Eén: in Bridgerton wordt bovenmatig veel en hard gekreund. Twee: zelfs de grootste sterren zijn fan van het kostuumdrama. Ze zijn niet de enigen. De Netflixserie is sinds de première op Eerste Kerstdag door 82 miljoen huishoudens bekeken. Een record.

Bridgerton is gebaseerd op de boeken van de vijftigjarige Amerikaanse schrijfster Julia Quinn, die inmiddels ook in Nederland in de bestsellerlijst staan. Die zijn gesitueerd in het Londen van de zogeheten regency era, het tijdvak waarin Koning George III wegens oplopende krankzinnigheid niet meer in staat was zijn taken uit te oefenen en het regeren vanaf 1810 overliet aan zijn oudste zoon. In Bridgerton is vooral Georges echtgenote Koningin Charlotte te zien. Zij lijkt alleen geïnteresseerd in society-evenementen en die vormen, volgens de wetten van het genre, de volledige ­invulling van de plot. Dat draait om de belevenissen van wat de ‘ton’ werd genoemd, een deel van de Britse high society dat het geld en de etiquette bezat om zich ledig te houden met picknicks, soirees en galaballen.

Baljurken

Die setting blijkt voor scenarioschrijver en producer Chris van ­Dusen een uitstekend excuus voor een weelderig gedecoreerde set vol landhuizen, lakeien in livrei en vooral veel, heel veel baljurken.

Het kijkrecord van Bridgerton hangt uiteraard deels samen met de pandemie. Ook de series The Queen’s Gambit (62 miljoen) en Lupin (70 miljoen) zijn momenteel zeer gewild. Maar de populariteit van Bridgerton overtreft alles. Volgens Van Dusen omdat zijn serie de kijker meer dan andere meevoert naar een andere wereld. “En daarmee doe je de kijker in deze tijden een groot plezier.”

Toch biedt Bridgerton meer dan soapachtige verhaallijnen over de zoektocht naar geschikte huwelijkskandidaten. Opvallendste element is de zogeheten kleurenblinde casting van de serie, waarbij huidskleur van de acteurs geen rol speelt. In deze ­serie extra gewaagd omdat die speelt in een tijd waarin zwarte mensen hoogstens als onderste bediende met de hoogste klasse in aanraking kwamen. In Bridgerton is een van de hoofdrollen als de Hertog van Hastings weggelegd voor acteur Regé-­Jean Page, die een Zimbabwaanse moeder heeft.

Ook koningin Charlotte, een rol voor de Gyanees-Britse Golda Rosheuvel, is gekleurd. Volgens producent Van Dusen een verwijzing naar de mogelijke Afrikaanse wortels van deze Charlotte Mecklenburg-Strelitz.

De huidskleurblinde casting is niet nieuw. De andere producer van de ­serie, Shonda Rhimes, paste de ­methode al eerder toe. Toen ze in 2005 ziekenhuisserie Grey’s Anatomy maakte, vermeldde ze geen achter­namen of fysieke kenmerken van haar personages in het script. Zo kon bij de casting alleen op acteerkwaliteiten worden gelet.

De beslissing kan, hoe kan het ook ­anders, zowel op applaus (eindelijk: diversiteit!) als op kritiek rekenen. Enkele historici beklaagden zich over inaccuraatheid. Maar het luidste commentaar kwam juist uit de hoek van mensenrechtenactivisten. Salamishah Tillet, professor Afrikaanse Studies, omschreef het compleet negeren van de slavernij in The New York Times als een ‘historische fantasie’ en daarmee ‘het ultieme witte privilege’.

Billie Eilish en Taylor Swift

In feministische kringen was er kritiek op de seksscènes. Daarin moeten de vrouwelijke personages het met minieme aandacht voor hun eigen genot stellen, maar kirren ze alsof zojuist al hun seksuele fantasieën in één klap zijn bevredigd. ‘Ongeloofwaardig als de serie werkelijk van plan is om te moderniseren,’ schreef een Amerikaanse criticus.

Maar er zijn uiteraard veel meer factoren die de aantrekkingskracht van Bridgerton verhogen. De stem van grande dame Julie Andrews als ­roddeltante Lady Whistledown bijvoorbeeld. Of de imponerende, soms torenhoge witte pruiken. En dan is de muziek – Klaar voor een 19de eeuws strijkje dat zich waagt aan Billie Eilish en Taylor Swift? – nog niet eens genoemd.

Tot slot een weetje voor toekomstige lockdowns: de boeken van Quinn hebben negen delen en herbergen dus ook negen potentiële seizoenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden