PlusGalerierecensie

Vrouwen die eindelijk een plaatsje in de spotlights krijgen

Het is verbazingwekkend hoe lang bepaalde ideeën van Aristoteles die we nu beschouwen als rare gedachtekronkels, voor waar werden aangenomen. Opmerkelijk is bijvoorbeeld zijn theorie over het ontstaan van organismen uit niet-levende materie. Vlooien, alen en zelfs muizen zouden zomaar tot leven komen.

Een van Inge Aanstoots nieuwe schilderijen is vernoemd naar Aristoteles’ magische biologie-opvatting: Generatio Spontanea. De Griekse wijsgeer is erop afgebeeld als een borstbeeldje waar alen overheen kronkelen en muizen omheen krioelen. Hij deelt het doek met onder anderen Alice Ball, die in 1916 als eerste een medicijn ontwikkelde tegen lepra, en Catharina de Grote, die ervoor zorgde dat de Russische bevolking werd gevaccineerd tegen pokken. Het briljante werk van Ball werd na haar vroegtijdige dood toegeëigend door een mannelijke collega. En de tsarina wordt over het algemeen niet herinnerd om haar wapenfeiten op het gebied van volksgezondheid.

Small Change, Little Changes. Beeld INGE AANSTOOT
Small Change, Little Changes.Beeld INGE AANSTOOT

Geschiedenis ontstaat net zo min spontaan als ongedierte, die komt ergens uit voort: mannelijke dominantie. Dus herschikt Aanstoot die geschiedenis, op een hink-stap-sprong associatieve wijze, met humor en een stevige portie feministische verontwaardiging.

Bij haar krijgt Charles Darwin een plekje in de marge en is de ereplaats voor Sarah Baartman, de Zuid-Afrikaanse vrouw die op 19de-eeuwse Europese kermissen werd tentoongesteld als Hottentot Venus. Ook Mienette Storm-Van der Chijs, wereldreiziger en strijder voor vrouwenrechten, krijgt een plaatsje in de spotlight. Net als haar anonieme dienster en levensgezel, door Aanstoot verbeeld als Kate Winslet die in de recente film Ammonite een lesbische geoloog speelt.

Verwijzing naar De Stijl

Aanstoots solo Small Change, Little Changes wordt parallel getoond aan None of This is Factual van Stijn Elshuis. Op het eerste gezicht totaal verschillend, maar met eenzelfde insteek: de geschiedenis is een construct dat nodig moet worden opgeschud.

Elshuis’ startpunt is de Griekse oudheid, die algemeen wordt beschouwd als bakermat van onze beschaving. Tegenwoordig is die erfenis verwaterd tot torso’s van gips of plastic die je kunt vinden bij tuincentra of, zoals Elshuis overkwam, in de koelkast van een studentenhuis. De foto die Elshuis ervan nam, verknipte hij tot drie ingelijste delen die zigzaggend aan de muur hangen met een steen ertussen. Die vormeloze klomp ligt qua authenticiteit dichter bij de bron dan het kitscherige beeld.

Beelden die Elshuis kocht via Marktplaats verpakte hij in constructies van latten en planken die hij beschilderde in primaire kleuren. De verwijzing naar De Stijl is onmiskenbaar. Net als de implicatie die velen voor waar aannemen: dat dit modernisme een rechtstreekse afstammeling is van de klassieke oudheid. Elshuis maakt het geheel af met Afrikaanse maskers waaruit luid en duidelijk blijkt wat hij denkt van dit soort lineaire, eurocentrische geschiedenisopvattingen.

Small change, Little Changes/ None of This is Factual

Van Inge Aanstoot, Stijn Elshuis
Waar Gallery Vriend van Bavink, Geldersekade 34
Te zien t/m 4 september

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden