PlusPS

Vlogger Ismail Ilgun: 'Ik ben uit mijn woedebubbel'

Als Zaanse 'treitervlogger' haalde Ismail Ilgun (20) zich vooral veel woede op de hals. Maar het kan verkeren: via platenlabel TopNotch, Lowlands en AD.nl pleit hij nu voor wederzijds begrip.

Ismail IlgunBeeld Linda Stulic

Een beetje onhandig prikt Ismail Ilgun met een vorkje in een stuk worteltaart - een traktatie van een jarige collega van platenlabel annex uitgeverij TopNotch. Hij neemt een hap en trekt een vies gezicht. "Ik hou niet van groente en fruit."

We blijven nog even met zijn collega's aan de grote tafel in de keuken zitten voor het interview echt begint. Ilgun, zijn haar nu in een knotje, vouwt zijn lange ­benen over ­elkaar en spreekt beheerst. Een beetje verlegen. Hij verontschuldigt zich. "Ik ben een beetje ongemakkelijk met vrouwen." Was het makkelijker geweest als er een mannelijke verslaggever was gekomen? "Ja."

Het is lastig voor te stellen dat dit dezelfde jongen is die vorig jaar in een vlog Zaans raadslid Juliëtte Rot toebeet dat ze 'karakterloos' was en 'geen mens'. Die door Mark Rutte 'tuig van de richel' werd genoemd. Die filmde hoe een man zomaar van z'n fiets werd geschopt bij de Vomar in de Zaanse wijk Poelenburg. En daarna drie dagen vastzat voor onder meer opruiing en bedreiging.

Die jongen zit nog steeds in hem, zegt hij. De jongen met de straatmentaliteit. Maar sinds hij een contract heeft ­getekend als content creator bij TopNotch is hij veranderd. "Ik kwam in contact met slimmere mensen, wijzere mensen, mensen met opbouwende kritiek die me vooruit wilden helpen. Als je dat neemt als een les, verander je. Of nou ja, ik ben niet echt veranderd. Ik bekijk dingen anders. Volwassener."

Deze week besloot het OM Ilgun niet te vervolgen. In ruil daarvoor moet hij een excuusvlog ­maken en in een gesprek zijn excuses aanbieden aan Rot.

Weet je al wat je in die excuusvlog gaat zeggen?
"Ik ga een mooie bloem voor haar kopen en mijn excuses aanbieden. Ik heb haar echt beledigd. Daar heb ik spijt van en ik zal het nooit meer doen. Maar ik blijf erbij dat het niet allemaal aan ons heeft gelegen. Juliëtte Rot zei dat ze al tien jaar raadslid was, maar wat heeft ze in al die tijd gedaan voor de wijk? Niemand heeft haar hier ooit ­gezien. Nu is ze elf jaar raadslid en is er nog steeds niks veranderd in Poelenburg."

Wat was de insteek van de vlogs die je vorig jaar maakte?
"Ik wilde laten zien hoe het er in de wijk aan toegaat. We hebben nooit wat gepland of geregisseerd. Uiteindelijk hoopte ik veel kijkers te trekken en geld te verdienen."

En toen werden je vlogs landelijk nieuws.
"Dat merkte ik eerst niet eens. Het ging zo snel. Toen ik er voor het eerst een artikel over zag op een nieuwswebsite, dacht ik: wow. Ik was trots dat erover werd geschreven. Ik vond die aandacht heel hard. Dat is toch wat je met YouTube wilt bereiken. Dat zelfs de NPO en de politiek zich er mee bemoeiden, dat is ongekend bij YouTubers."

Wanneer ging het mis?
"Toen ik met mijn vrienden in Pauw zat. Daarna had echt iedereen een hekel aan ons. Ik had geen idee wat Pauw was en wat het kon veroorzaken dat ik daar zat. Het klinkt heel dom, maar ik was onwetend."

"Toch vind ik dat kranten en nieuwswebsites ook een aandeel hebben gehad. Heel veel journalisten kopieerden en plakten wat De Telegraaf schreef, zonder dat ze in Poelenburg kwamen kijken. Dat maakt dingen erger."

Maar de beelden spraken toch voor zich? Iemand werd van zijn fiets getrapt. Door jouw vlogs hoefde je niet naar Poelenburg om dat te kunnen zien.
"Klopt, maar je moet niet van een mug een olifant maken. Ik wil het niet goedpraten, maar er gebeuren in de wijk veel ergere dingen dan dat. In de wereld überhaupt. Mensen moeten zich druk maken om wat er in Syrië ­gebeurt, dat is pas erg. Daar hoor je de meeste mensen niet over."

Had je geen medelijden met die man?
"Jawel. Het was ook zielig. Zelfs mijn zus schold me verrot na die video. Ze reageerde eronder dat ik haar broertje niet meer was."

Deed dat pijn?
"Ik zat in een bubbel. Niemand kon mij vertellen wat ik wel of niet moest doen. Dat zie je ook in die vlogs. Ik had een heel ­rare, agressieve houding. Fuck alles."

Hoe ben je uit die woedebubbel gekomen?
"Door Kees de motherfucking Koning (baas van TopNotch, red.). Toen ik vastzat, heeft hij een tweet ­gestuurd, daarna heb ik contact met hem opgenomen. Hij zag dat het niet meer goedkwam met mij. Ik was ook een beetje hopeloos en accepteerde zijn hulp snel. We hebben veel gesprekken gehad en ik mocht als content creator bij hem komen werken."

Wil hij niet gewoon geld aan je verdienen?
"Dat zegt iedereen. Maar hij heeft in de eerste maand al zo veel voor me gedaan. Toen had ik nog niet eens een contract en kon ik zo de deur uitlopen. Ik weet nu ook wat meer over hem en wat hij ongeveer verdient. Ik denk niet dat hij mij in dat opzicht nodig heeft."

Wat was jij voor jongen op de middelbare school?
"Ik was best verlegen. Ik heb nog nooit een relatie gehad. In de klas was ik wel druk, maar niet vervelend. Ik denk dat als je mijn leraren uit die tijd belt, ze alleen maar positieve verhalen zullen vertellen. Ik was beleefd, lief en rustig. Zo heeft mijn moeder me ook opgevoed. Ik moest 'u' zeggen en respect hebben voor vrouwen."

In die tijd maakte je ook al YouTubevideo's.
"Klopt."

Ismail pakt zijn telefoon en laat een foto zien van hem met een paar vrienden uit die tijd. Voor hun neus staan pakken melk. "Kijk, dan namen we eerst kleurstof, dronken het hele pak leeg en kotsten dan gekleurde melk uit. Die filmpjes zetten we op YouTube."

'Ik heb nog nooit een relatie gehad. In de klas was ik wel druk, maar niet vervelend'Beeld Linda Stulic

"Het waren een soort challenges, wat veel bekende YouTubers nu ook doen. Ik had veel volgers in die tijd en ben twee keer wereldwijd trending topic geweest. Ik maakte bijvoorbeeld ook een ­video waarin ik het opnam voor de boyband OneDirection. Alle meisjes vonden dat geweldig."

Lange tijd was de linkse activiste Anne Fleur Dekker de enige persoon die jij volgde op Twitter. Wat trekt jou aan in haar?
"Ik ben haar gaan volgen omdat veel mensen haar haten. We zitten wat dat betreft in hetzelfde schuitje. We zijn goede vrienden geworden. Geen relatie ofzo, gewoon vrienden. We kunnen goed met elkaar praten en helpen elkaar."

Sinds kort maak je documentaires over achterstandswijken voor AD.nl. Hoe gaat dat?
"Hartstikke goed. Ik wil een realistisch beeld laten zien van achterstandswijken en dat er niet alleen maar negatieve shit speelt. Misschien lijkt het alsof ik allochtonen wil promoten, maar ik vind dat we gewoon wat meer ­begrip voor elkaar moeten hebben. Ik wil geen filosoof zijn, maar we moeten samen met elkaar verder. Ik probeer mensen elkaars wereld te laten begrijpen. Waarschijnlijk zul jij de jongens uit de Kolenkitbuurt niet snel spreken. Nu weet je wel wie ze zijn."

Over een paar weken sta je als spreker op Lowlands. Op Facebook schreef je dat je dat doodeng vindt. Waarom?
"Ik ben vooral bang dat ik niet uit mijn woorden kom. ­Zoals je merkt, stotter ik een beetje. En ik ben onzeker over mijn Nederlands. Ik denk te veel na voordat ik iets zeg, ­omdat ik bang ben dat het fout is."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden