PlusAchtergrond

Virtuele Idfa heeft toch fysieke kanten

Door corona is niks normaal op de 33ste, hybride editie van documentairefestival Idfa. De meeste filmvertoningen zijn niet in de zalen maar online. Toch pakt Doclab, het meest digitale festivalonderdeel, uit met een aantal fysieke evenementen.

Het Idfa-platform doet dienst als virtuele ontwmoetingsplek, met onder meer een café.Beeld Annabel Troost/IDFA DocLab

In de Tolhuistuin zijn in acht cabines VR-films en -ervaringen te ondergaan. Met een ticket dat één uur toegang biedt, kan een vooraf samengestelde selectie worden bekeken of een keuze uit het do {not} touch-programma. De accolades in de titel staan in internettaal symbool voor een knuffel en zo moet het programma ook worden gezien; als een virtuele omhelzing. De mooiste VR-film is The Book of Distance, waarin de Canadese multimediakunstenaar Randall Okita het verhaal vertelt van zijn grootvader, die op jonge leeftijd van Japan naar Canada kwam. Met een VR-bril op je hoofd pak je je koffer in en vaar je met hem mee, bewerk je het land en schrijf je brieven naar het thuisfront in Japan.

De VR-films zijn ook te zien in een digitale versie van de Tolhuistuin, te bezoeken op een nieuw Idfa-platform (dat alleen goed werkt op Chrome). Dat platform doet ook dienst als ontmoetingsplek, met allerlei ruimtes waar je kunt afspreken met anderen, zoals een lobby, een yogaruimte met matjes, een disco en een café.

In deze omgeving is ook een rouwcentrum, waar de ‘virtual influencer’ Sylvia kan worden herdacht. Deze creatie van kunstenaar Ziv Schneider was sinds juli te volgen op Instagram (@myfriendsylvia), toen was ze ergens in de twintig, en overleed gisteravond tijdens de opening van Do {not} touch.

Van een heel andere orde is Oxygen Debt. Schrijver en theatermaker Bart van de Woestijne creëerde een ‘documentaire spinklas’ voor zesentwintig deelnemers in sportschool Vélo Studio Lovelee op de Lijnbaansgracht. Die worden geacht in sportkleding te verschijnen en krijgen ter plekke een hartslagmonitor om, verbonden aan een speaker. Dat zorgt ervoor dat ieders hartslag luid en duidelijk hoorbaar en onafwendbaar omhoog gaat op het moment dat de pedalen in beweging worden gezet. Als de grenzen van ieders lichaam in zicht komen, zet dat onvermijdelijk ook aan tot denken over beweging en stilstand, eindigheid en het eindeloze, verwacht Van de Woestijne.

In het Planetarium van Artis creëerde de Amsterdamse Tamara Shogaolu met Echoes of Silence een ‘full dome-ervaring’, die de kijker meeneemt op een reis door het heelal. En in De Brakke Grond doet theatercollectief De Warme Winkel met Afscheidstournee een ‘radicale poging tot klimaatneutraal theater’. Bezoekers wordt geadviseerd hun jas aan te houden: de thermostaat in de zaal staat op nul.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden