PlusBoekrecensie

Vincent Kortmann - De tussenzus: een boek vol geslaagde passages

Vincent Kortmann, De Tussenzus.

De 17-jarige Cleo heeft een vlindermes en een luchtbuks. Via via speurt ze op het darkweb naar een bomgordel. Al die wapens zijn betrekkelijk onschuldig, in elk geval vergeleken met haar woedende ­principes. Ze wil de heersende, ­milieuvervuilende klasse omver­werpen, als het even kan met een ­oorverdovende knal.

Haar huisgenoot/voormalige stiefbroer Tommie is 18 jaar en stukken minder strijdlustig. Hij heeft de middelbare school verlaten, voert weinig uit en maakt zich zo min mogelijk druk. Die hardnekkige stilstand is ook een vorm van verzet, vindt hij.

In zijn debuutroman De tussenzus zet Vincent Kortmann (1975) de twee vormen van verzet tegen elkaar af, in een verhaal vol grote gebeurtenissen, gevaarlijke ambities en wrange geheimen. De verwikkelingen worden echter op zo’n laconieke toon medegedeeld dat ook de diepste trauma’s aanvoelen als lichte irritaties.

Vanuit de eerste persoon vertelt Tommie over Cleo, zijn afwezige vader en overleden moeder, en over zijn dagelijkse bezigheden. Hij lijkt geen grote verlangens te hebben, gaat nauwelijks gebukt onder zijn pijnlijke gezinssituatie, is meer het type voor een licht ironische sneer of droogkomische situatieschets dan voor een hartenkreet.

Dat werkt vaak goed. Bijvoorbeeld als hij terugblikt op de crematie van zijn moeder: ‘Toen de kist door het luik in de grond verdween, zat ik op mijn knieën skittles te zoeken.’ Die crematie is een van de betere hoofdstukken – juist omdat we in het on­begrip van de achtjarige Tommie ook zijn toekomstige pijn voelen. De schok en de hartenkreet klinken duidelijk door de droge verteltoon heen, terwijl de situatieschets zelf simpel en ongekunsteld is.

Dat geldt niet voor het verhaal als geheel. Om zijn twee hoofdpersonen naar de ontknoping te leiden, heeft Kortmann nogal wat maffe bijpersonages en zijpaden nodig. Die zijn niet allemaal even goed uitgewerkt. In het beste geval zijn de licht absurdistische scènes met scharrels, collega’s of BN’ers grappig, zonder dat ze al te veel aan Tommies of Cleo’s worstelingen toevoegen. In het slechtste geval zijn ze melig of haastig en dan stoort het opeens wel dat ze geen extra licht werpen op de grotere ­thema’s en conflicten.

Vincent Kortmann laat in zijn sympathieke debuut zien dat hij vermakelijke, trefzekere alinea’s kan schrijven. Maar De tussenzus bewijst ook dat een boek vol geslaagde passages niet automatisch als roman geslaagd is.

Fictie

Vincent Kortmann
De tussenzus
Atlas Contact, €21,99 272 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden