Plus

Vers talent van de kunstacademie fascineert en prikkelt

In The Best of Graduates presenteert Galerie Ron Mandos afstudeerwerk van zeventien pas afgestudeerde kunstenaars. Het resultaat is een vreugdevolle kakofonie.

In haar video Skip probeert Esmée van den Akker touwtje te springen met een vlaggetjesslinger. Struikelend, stoethaspelend, minutenlang. Beeld Esmée van den Akker

Op de vloer van de galerie liggen drie glazen cilinders met - ja, met wat eigenlijk? Heel gezond zal het niet zijn; het witte konijntje dat ernaast zit, ziet er verre van gezond uit. Een ander konijn zit verscholen onder de verwarming. Verderop ligt een lang elektriciteitssnoer, dat van stekker naar stekker loopt. Halverwege grijpen een stekker en een stekkerdoos in elkaar in twee in elkaar gevouwen badslippers.

Met deze intrigerende werken studeerde Martin Brandt vorige maand af aan de Rietveld Academie, afdeling beeldende kunst. Ze zijn nu ­opgenomen in de tentoonstelling The Best of Graduates, waarmee Galerie Ron Mandos traditiegetrouw het seizoen afsluit.

Platform
Er is afstudeerwerk te zien van zeventien studenten van zeven kunstacademies. De werken zijn geselecteerd door curator Radek Vana en het team van de galerie, die al tien jaar een platform biedt aan jonge, opkomende kunstenaars.

Dat is voor beide partijen bevorderlijk: de verse kunstenaars doen ervaring op in de samenwerking met een galerie en verwerven naams­bekendheid buiten de academiemuren. Als de samenwerking wederzijds bevalt, zit Galerie Ron Mandos op de eerste rij om het talent aan zijn stal toe te voegen, zoals in het verleden gebeurde met Jan Hoek of Levi van Veluw.

Sierlijke kwaststroken
Een tikje arbitrair is de keuze wel; alleen aan de Rietveld studeerden vorige maand al meer dan 150 studenten af. Vana cum suis koos naast Brandt ook de Litouwse fotograaf ­Vytautas Kumža (zijn foto's zijn een fijnzinnig, vaak grappig spel met kleur, vorm, oppervlakte en diepte), maar werk van de drie winnaars van de Gerrit Rietveld Academie Awards 2017 (van wie met name de Amerikaanse Sophie Serber opviel) ontbreekt dan weer in de tentoonstelling.

Academie Minerva Groningen en Maastricht Academy of Fine Arts and Design ontbreken ook; de meeste kunstenaars komen van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, de Willem de Kooning Academie in Rotterdam (beide drie) en de Hogeschool voor de Kunsten, Utrecht (vijf).

Opvallend: drie van de vijf HKU-ers zijn schilders. Vooral Anouk van Zwieten springt in het oog: zij maakte enorme, grotendeels non-figuratieve schilderijen met sierlijke kwaststroken, vrolijke kleurvlakken en hier en daar een herkenbaar element.

Continue stroom beelden
Naast schilderijen en foto's omvat de vreugdevolle kakofonie installaties, een handvol beelden en een paar video's. Arthur Boer en Boris Smeenk (Willem de Kooning Academie) maakten Epoch - decoding meaning, een fascinerende machine die, met gebruikmaking van deep learning en Instagram, een continue stroom beelden en bijschriften genereert.

Ook Maarten Broekhuizen (KABK) probeert op een bijzondere manier de realiteit vast te leggen: hij creëerde een serie kale, dreigende zwart-witfoto's met behulp van digitale scans van de aarde die hij verkreeg bij de U.S Geological Survey, een wetenschappelijk bureau dat onderzoek doet naar de topografie en de natuurlijke hulpbronnen van de Verenigde Staten.

Door de computer gegenereerde beelden op traditioneel-fotografische wijze te presenteren, wil Broekhuizen de kijker bewust maken van de ­relatie tussen beeld, perceptie en waarheid. Het zijn daarnaast ook nog eens erg mooie foto's.

Verzameling zelfportretten
Al even prikkelend zijn de droogkomische videoperformances en sculpturen van Esmée van den Akker (ArtEZ hogeschool voor de kunsten Arnhem). Zij maakte een soort totempalen, een van op elkaar gestapelde zwarte pruiken, een andere van gestapelde letters - het lijken ballonnen, maar ze zijn gemaakt van keramiek -, die van boven naar beneden het woord 'einzelganger' (zonder puntjes) vormen.

"Ik ben dol op het woord einzelgänger. Daar is het mee begonnen. Ik houd van de klank van het woord, van hoe het proeft als je het uitspreekt. En het past goed bij me, er zit veel liefde in," aldus Van den Akker. "Eigenlijk is mijn werk een verzameling zelfportretten."

In een filmpje is Van den Akker in de weer met een zwarte sok, die eerst om haar arm gerold zit en langzaam maar zeker in haar mond verdwijnt. In de beste video probeert ze vergeefs touwtje te springen met een vlaggetjesslinger. Struikelend, stoethaspelend, maar ze gaat onverdroten door, minutenlang. En daarna begint het filmpje weer opnieuw.

Het werk maakt kans op de Ron Mandos Young Blood Award, bestaande uit een presentatie in de galerie of op een (internationale) kunstbeurs. Het jonge fotografietalent in de eclectische tentoonstelling komt in aanmerking voor de Photography Talent Award, bestaand uit een presentatie op Unseen.

Galeriebezoekers kunnen ook stemmen; het werk met de meeste stemmen van het publiek ontvangt de eeuwige roem.

The Best of Graduates. T/m 2 september in Galerie Ron Mandos, Prinsengracht 282.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden