PlusGalerie

Verhip, daar was ook nog de kleur rood bij Tuzina

Günter Tuzina, acryl-, olieverf en tekenkrijt op linnen op hout.Beeld Peter Cox

Titels geven vaak extra informatie aan een kunstwerk. De bedoelingen of inspiratiebronnen van de maker worden duidelijk. Marcel Duchamp beschreef de titel als een onzichtbare kleur, die toch de waarneming van de toeschouwer beïnvloedt.

Und mit Rot noemde Günter Tuzina een aantal recente werken en het is tevens de naam van zijn tentoonstelling bij Slewe. Door dat achteloze ‘und’ lijkt het rood iets dat op het laatste moment is toegevoegd. In sommige schilderijen kun je inderdaad zien dat een rood vlak of een rode lijn boven op alle andere kleuren is gelegd. Andere schilderijen zijn geschilderd op een rode achtergrond. Het rood was er juist het eerst.

De schilderijen van Tuzina (1951, Duitsland) borduren voort op de minimalistische en fundamentele schilderkunst uit de jaren zestig en zeventig. Zijn schilderijen zijn opgebouwd uit kleurige rechthoeken die de indruk wekken van vensters. Soms heeft Tuzina wollige rechthoeken boven elkaar gezet, zoals in een schilderij waarin een donkerblauw en een donkergroen vlak met vage contouren boven elkaar zweven, afgezet tegen een dieprode achtergrond. Zo’n compositie doet onmiddellijk denken aan Mark Rothko. Toeschouwers krijgen vaak emotionele of religieuze ervaringen bij de schilderijen van Rothko, maar Tuzina lijkt daar absoluut niet van gediend. In zo’n schilderij heeft hij het doorkijkje naar de diepe, onbestemde ruimte resoluut overschilderd met een scherp afgebakende verticale rode balk. Waarmee hij de blik van de kijker nadrukkelijk terugvoert naar het oppervlak van het schilderij.

De Stijl én expressionisme

Misschien is het woord schilderij niet helemaal juist, want Tuzina’s werken houden het midden tussen schilderijen en tekeningen. De basis wordt steeds gevormd door een geschilderd vlak op paneel, doek of papier, waarna rechthoekige vormen de ruimte van het werk afbakenen. Daarna begint een proces waarin geschilderde vlakken en getekende lijnen elkaar afwisselen. Sommige delen zijn met arceringen ingevuld, geschilderde lijnen komen ook voor. Het onderscheid tussen tekenen en schilderen is door Tuzina’s werkwijze vaag.

In zijn werk lijkt hij twee 20ste-eeuwse stromingen bij elkaar te willen brengen. Aan de ene kant gebruikt hij veel primaire kleuren en geometrische vormen, wat verwijst naar de geometrische abstractie van De Stijl. Aan de andere kant vertonen de werken een handschrift dat meer aansluiting vindt bij het expressionisme. Dat laatste krijgt in zijn recente werk steeds meer de overhand.

UND MIT ROT

GÜNTER TUZINA
Waar Slewe Gallery, Kerkstraat 105A
Te zien t/m 21/11

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden