PlusGalerie

Verfijnde flora van Elena Rucli gaat perfect samen met de kleuren van Jan van der Ploeg

De tekeningen van Elena Rucli hangen net boven en onder de scheidslijn van Jan van der Ploegs schildering. Zo wordt het landschappelijke nog meer benadrukt Beeld PS Project Space
De tekeningen van Elena Rucli hangen net boven en onder de scheidslijn van Jan van der Ploegs schildering. Zo wordt het landschappelijke nog meer benadruktBeeld PS Project Space

De meeste mensen kennen Ellsworth Kelly (1923-2015) als schilder van grote doeken met twee, drie kleurvlakken die messcherp naast elkaar staan: hard-edge painting. Minder bekend is dat hij een hartstochtelijk liefhebber was van plantenanatomie. Vanaf het einde van de jaren 40 maakte hij talloze pentekeningen van waterlelies, rozen en zonnebloemen. Pas dertig jaar later kwam hij ermee naar buiten en sindsdien zijn ze meermaals getoond, maar zelden in combinatie met zijn minimalistische werk.

Misschien dachten tentoonstellingsmakers dat het contrast te groot is, dat die werelden zich moeizaam tot elkaar verhouden. Welk een misvatting dat is, blijkt bij een bezoek aan PS Project Space. Daar komen monumentale abstractie en intieme botanische pentekeningen samen. Niet eens naast elkaar, maar op en met elkaar. En het werkt waanzinnig goed.

Visuele dreun

De abstractie is afkomstig van Jan van der Ploeg, die wereldwijd bekend staat om grote muurschilderingen met kleurbanen en kloeke vormen, door kunstplatform We Like Art eens getypeerd als ‘visuele dreun’. De verfijnde flora is van Elena Rucli, een jonge Italiaanse architect en groot tekentalent.

Van der Ploegs bijdrage is extreem eenvoudig en doeltreffend. Hij deelde de twee hoge wanden van de tentoonstellingsruimte in drieën en schilderde de onderste twee delen lichtblauw en wit, waarbij links het blauw beneden zit en rechts boven. Alsof er een soort horizon door de ruimte loopt die flipt in de hoek.

Van der Ploeg heeft zijn verf perfect egaal aangebracht, er is geen kwaststreek te zien. Rucli’s werk is juist een en al handschrift. Zij zet de bloemen en blaadjes, soms aangevreten door insecten, neer met een trefzekere lijn die ononderbroken lijkt, niet één keer hapert en nooit de verkeerde afslag neemt. Net als Kelly portretteert ze de planten zonder schaduw, wat ze iets grafisch geeft. Toch zijn de tekeningen niet plat. Overlappende of omkrullende bladeren zorgen heel subtiel voor diepte. Bij een paar tekeningen heeft Rucli de contouren ingevuld met waterverf die op afstand zwart lijkt, maar van dichtbij naar bruin neigt, met vleugjes geel, groen en rood onder het oppervlak.

Heen en weer gemaild

Omdat Rucli vanwege corona niet naar Amsterdam kon komen voor de inrichting, heeft het duo een week lang foto’s met ‘hangsuggesties’ heen en weer gemaild, totdat de juiste balans gevonden was. De tekeningen hangen net boven en onder de scheidslijn van Van der Ploegs schildering. Zo wordt het landschappelijke nog meer benadrukt.

De hele installatie valt of staat met de tint blauw van Van der Ploegs vlakken. Had hij een te zware kleur gekozen, dan waren de planten garnering geworden. Te licht en zijn eigen werk was gedegradeerd tot steunkleur. Maar deze vroege lentelucht met hagelwitte wolken vindt het perfecte midden.

Elena Rucli–Jan van der Ploeg
Waar PS Project Space, Madurastraat 72
Te zien T/m 30 juni in PS Project Space, Madurastraat 72, open op afspraak

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden