PlusAchtergrond

Veertig jaar Brakke Grond: ‘Vlaamse kunstenaars gaan graag op zoek naar de rafelrandjes’

De Brakke Grond in de beginjaren. Beeld
De Brakke Grond in de beginjaren.

Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond bestaat veertig jaar. Dat wordt dit weekend gevierd met het festival ‘Fier als een gieter’, vol theater, beeldende kunst, muziek en Vlaams eten en drinken.

Sara Luijters

Bart Govaert is onderweg met de trein van woonplaats Antwerpen naar zijn tweede woonplaats, Amsterdam. Zo doet hij dat al sinds 2017, toen hij werd aangesteld als directeur van Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond. Tijdens een tussenstop in Den Haag heeft hij tijd om kort te bellen. “In Amsterdam verblijf ik naast de Brakke Grond, met mijn gezin leef ik in Antwerpen. Op die manier hou ik contact met wat er in Vlaanderen gebeurt op cultureel gebied.”

Eigenlijk zou vorig jaar het feestjaar zijn geweest, maar door de pandemie werd het een jaar uitgesteld. “Veertig jaar is natuurlijk niet een officieel jubileum, maar dat is denk ik typisch Vlaams: we nemen elke gelegenheid te baat om een feestje te vieren.”

Komend weekend is iedereen uitgenodigd langs te komen tijdens Fier als een gieter. “Er is muziek, er zijn performances en er kan gedanst worden. Naast cultuur is Vlaamse gastvrijheid een van de belangrijke kenmerken van ons huis. Op de zondag is er nog een feest op het plein met Belgische biertjes, garnalenkroketten en een Vlaamse fanfare.”

Samenwerkingen

De missie van de Brakke Grond is altijd geweest om de culturele identiteit van Vlaanderen in de vitrine te zetten door de laatste ontwikkelingen op het gebied van kunst en cultuur uit Vlaanderen te presenteren en de Vlaams-Nederlandse samenwerking te bevorderen. “Bij de start was het vooral een podium, tegenwoordig zijn we ook een netwerkorganisatie,” zegt Govaert.

“We kijken hoe we professionals aan elkaar kunnen koppelen. We brengen Vlaamse kunstenaars gericht in contact met het Nederlandse veld en proberen ervoor te zorgen dat er een duurzaam traject ontstaat, ook nadat ze hier voet aan de grond hebben gekregen. In ons huis in Amsterdam maar ook op andere locaties in Nederland realiseren we programma’s en samenwerkingen op het gebied van podiumkunsten, beeldende kunst en muziek.”

Toen het Vlaamse Cultuurhuis in 1981 werd opgericht, in een zeventiende-eeuws pand aan de Nes, met een toneelzaal, expositieruimte, bibliotheek en een café, was de buurt een stuk ruiger dan nu. Veertig jaar later staat de Nes bekend als dé alternatieve theaterstraat van Amsterdam.

Dat alternatieve past goed bij de Vlaamse cultuurmakers, zegt directeur Govaert: “Vlaamse kunstenaars gaan graag op zoek naar de rafelrandjes. Ze laten vaak iets over aan de verbeelding van het publiek, laten zich niet makkelijk in hokjes duwen en omarmen meerdere disciplines. Wij bieden daar graag ruimte voor, omdat we de mogelijkheden in huis hebben, maar ook omdat het een andere manier is om een ander, jong publiek te vinden. Een voorbeeld is het transdisciplinaire festival Beyond the Black Box, dat we zijn gestart in Amsterdam en dat inmiddels ook is opgepikt in Antwerpen. De eerste editie heeft daar net plaatsgevonden, dat is een mooie ontwikkeling.”

Kansen

Bart Govaert heeft bij zijn aanstelling ingezet op het omarmen van Amsterdam door partnerschappen aan te gaan en samen te werken met internationale festivals, zoals Idfa en ADE. “Amsterdam biedt soms kansen waar je als Vlaamse kunstenaars zo kunt inschuiven, op een manier die klopt. Zo bleek bijvoorbeeld de voorstelling True Copy van Berlin, geknipt voor het podiumluik van het Idfa. We verkochten de grote zaal vier keer uit, iets wat we anders veel moeizamer hadden kunnen realiseren.”

Tot de Brakke Grond in 2002 een Nederlandse stichting werd, gebonden aan de Vlaamse overheid via een beheersovereenkomst, bestond het personeel uitsluitend uit Vlaamse ambtenaren. Tegenwoordig werken er vooral Nederlanders met een culturele expertise. Maar de Vlaamse receptioniste Maureen werkt er al dertig jaar, vertelt Govaert: “Iedereen kent haar, met haar Vlaamse tongval is zij is hét gezicht van de Brakke Grond.”

Net als veel theaters heeft het Vlaams Cultuurhuis na corona te kampen met teruglopende bezoekersaantallen. Govaert wil met het feestweekend Amsterdammers weer richting de Nes brengen. “Onze wens is om er nog vele jaren Brakke Grond aan te kunnen breien. Als de kunstenaars die hier optreden de Brakke Grond een warme, zinvolle, dynamische plek vinden die hen kansen geeft, dan hebben we het goed gedaan.”

Feestweekend: Fier als een gieter

Van vrijdag 20 tot met zondag 22 mei wordt het feestjaar van veertig jaar de Brakke Grond afgesloten met het festival Fier als een gieter, een weekend vol muziek, theater, beeldende kunst en meer.

Met onder andere op zaterdag Kunstenplatform Nein, dat een collectieve performance night cureert, geleid door het toeval. Tijdens Karaoke (ART) van Davis Freeman, kun je meezingen met een interactieve karaoke-installatie, met videoclips gemaakt door meer dan 25 kunstenaars. Tijdens de afterparty met dj’s wordt er tot in de kleine uurtjes gedanst.

Op zondag kan er op het plein worden uitgebrakt, tijdens het Brakke Buurtfeest, met Duveltjes, friet en garnalenkroketten, Vlaamse hits op vinyl en een fanfare met majorettes uit Vlaanderen.

Dagelijks kun je samenkomen met volslagen vreemden via The Dating Project van Dan Mussett. Of trek je terug uit alle drukte in de tuin waar Salomé Mooij een schuilatelier heeft gecreëerd waar ze een-op-eengesprekken voert met bezoekers over hun ideale schuilplaats. In het hart van het cultuurhuis staat de installatie Reservoir (Wishing Well) van kunstenaarscollectief 019: een wensput voor de toekomst en groeiend ecosysteem ineen.

Het festival is gratis, wel even reserveren via brakkegrond.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden