Plus

Vanuit de coulissen kijkt #MeToo mee met Oscars

Zondagnacht worden in Hollywood voor de 90ste keer de Oscars uitgereikt. Wordt het vooral een jubileumfeest of zal ook deze awardshow in het teken staan van #MeToo en #Time'sUp?

Het 'Time's up' speldje Beeld WireImage

Een hashtag kan veel invloed hebben. Twee jaar geleden werd de Oscaruitreiking beheerst door #OscarsSoWhite omdat voor de tweede keer op rij alle twintig genomineerde acteurs wit waren.

Vorig jaar waren dat er nog maar dertien van de twintig én wonnen bovendien twee zwarte acteurs Oscars, zij het voor bijrollen (Mahershala Ali voor Moonlight en Viola Davis voor Fences). Dit jaar zijn toch weer zestien van de twintig genomineerde acteurs wit, maar vragen twee andere hashtags om de aandacht: #MeToo en #Time'sUp.

De storm die begin oktober vorig jaar opstak met de onthullingen over het seksueel grensoverschrijdend gedrag van producent Harvey Weinstein is nog lang niet gaan liggen in Hollywood, integendeel: de #MeToo-beweging is alleen maar sterker geworden.

Bij de uitreiking van de Golden Globes, begin januari, droegen alle actrices en acteurs zwart om hun steun te betuigen en hadden de meesten bovendien een Time's Upspeldje op hun dure outfits.

De prijzen bij de Screen Actors Guild Awards werden twee weken uitsluitend door vrouwelijke presentatoren uitgereikt. En bij de Bafta's, de Britse Oscars, luidde de dresscode twee weken terug ook al zwart. Gaan de Oscars zondagnacht ook in het zwart gehuld?

Vooral jubileumfeest
Dat zal niet het geval zijn: de prille doch invloedrijke Time's Upbeweging, in het leven geroepen door machtige Hollywoodvrouwen als Meryl Streep - voor de eenentwintigste keer voor een Oscar genomineerd - heeft geen sombere dresscode uitgeroepen. Wel wordt het dragen van het Time's Upspeldje op prijs gesteld.

Ook de organisatoren van de Oscaruitreiking benadrukken dat deze negentigste editie vooral een jubileumfeest moet worden. Producente Jennifer Todd zei in The New York Times dat het 'één grote commercial voor de filmindustrie moet worden'.

En Channing Dungey, de president van ABC, de zender die de Oscars uitzendt in de VS, verklaarde in hetzelfde artikel dat 'de boodschap van Time's Up zeker zal worden gerespecteerd en gehoord, maar dat deze de genomineerde films en andere genomineerden niet mag overschaduwen'.

Wat hierbij ongetwijfeld meespeelt zijn de dalende kijkcijfers voor de Oscars: vorig jaar keken er iets minder dan 33 miljoen Amerikanen naar de drie uur durende uitreiking, het op één na laagste aantal sinds 1974, toen de kijkcijfers voor het eerst werden bijgehouden. Dat de meest recente Golden Globes in het teken van #MeToo stonden, zorgde voor 5 procent minder kijkers dan vorig jaar.

Lady Bird
Is het aloude motto 'The show must go on' dan toch sterker dan de hashtags Time'sUp en MeToo? Toch niet, want achter de schermen is de Academy of Motion Picture Arts and Sciences wel degelijk aan het veranderen. Vorig jaar werden er 774 nieuwe leden aangenomen, van wie 39 procent vrouw en 30 procent niet-wit.

Daardoor is het aantal vrouwen in de Academy gestegen van 27 procent in 2016 naar 28 procent in 2017 en het percentage niet-witte leden van 11 naar 13 procent. Nog geen aardverschuiving, maar wel een begin.

Ook aan de nominaties is te zien dat er iets aan het veranderen is. Zo is Get Out - een satirische horrorfilm over racisme en zogenaamd liberale witte mensen - genomineerd in de categorie beste film, beste regie, beste oorspronkelijke script én beste acteur. In de categorie beste camerawerk is Rachel Morrison de eerste cameravrouw die een nominatie heeft gekregen.

In de categorie beste regie komen we níet Oscarlieveling Steven Spielberg tegen, wiens The Post meedingt voor beste film, maar wel Greta Gerwig, de actrice die haar regiedebuut maakte met Lady Bird.

Ze is daarmee pas de vijfde vrouw die in de categorie beste regie is genomineerd; pas één keer won een regisseuse daadwerkelijk deze Oscar (Kathryn Bigelow voor The Hurt Locker).

Wraakengel
De invloed van #MeToo is ook terug te vinden bij degenen die níet zijn genomineerd. Opvallende afwezige is bijvoorbeeld James Franco, die een Golden Globe won voor zijn hoofdrol in The Disaster Artist, maar sindsdien is beschuldigd van seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Hij kon vervolgens fluiten naar een Oscarnominatie en werd ook digitaal verwijderd van de cover van Vanity Fairs jaarlijkse Oscarnummer, met een groepsfoto van de belangrijkste acteurs van het jaar. En dat terwijl Franco in 2011 de Oscars nog mocht presenteren met Anne Hathaway.

Ook Casey Affleck, vorig jaar Oscarwinnaar dankzij zijn rol in Manchester By The Sea, zal zondagnacht niet aanwezig zijn. Affleck lag vorig jaar al onder vuur vanwege twee zaken van seksueel ongewenst gedrag (die hij ontkende maar wel schikte), maar won desondanks een Oscar.

Hoewel het traditie is dat de Oscarwinnaars van het voorgaande jaar de acteursprijzen uitreiken heeft Affleck besloten de prijs voor beste actrice niet uit te reiken 'omdat de focus dan op hem zou liggen en niet op de genomineerde actrices'.

Misschien was Affleck ook bang dat de gedoodverfde winnares, Frances McDormand, hem de oren zou wassen als de wraakengel die ze speelt in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri.

Het valt sowieso te verwachten dat winnaars of presentatoren een statement maken over de rol van vrouwen en minderheden in Hollywood, of over het Oscarbeeldje zelf: zo'n naakte man, kan dat anno 2018 nog wel?

Dat er Oscars worden uitgereikt door Black Panther Chadwick Boseman en Wonder woman Gal Gadot is al een statement op zich - al is het natuurlijk ook een commerciële knieval naar de jonge kijkers.

De Oscaruitreiking mag zondagnacht business as usual lijken, er is wel degelijk iets aan het veranderen in Hollywood.

Bekritiseerde kanshebbers

De twee grootste kanshebbers voor beste film zijn zondagnacht The Shape of Water (13 Oscarnominaties) en Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (7 nominaties).

Beide films kregen de afgelopen maanden echter te maken met kritiek die hun winkansen zouden kunnen verminderen. Three Billboards krijgt het verwijt dat de racistische, gewelddadige politieagent Jason Dixon (Sam Rockwell, ook genomineerd) nogal makkelijk wegkomt met zijn kwalijke trekjes.

De Britse regisseur Martin McDonagh verweerde zich door te zeggen dat Jason 'aan het eind van de film nog steeds een racistische klootzak is' Daarop kreeg hij te horen dat hij als Brit weinig begrijpt van Amerika.

The Shape of Water-regisseur Guillermo del Toro wordt plagiaat verweten: zijn verhaal over de 'stomme' schoonmaakster die verliefd wordt op een watermonster zou opvallende overeenkomsten vertonen met het toneelstuk Let Me Hear You Whisper (1969) van Paul Zindel, waarvan in hetzelfde jaar een tv-versie is gemaakt.

Del Toro - die de vierde Mexicaanse regie-Oscar in vijf jaar kan winnen - ontkent het toneelstuk te hebben gelezen of de televisie-versie te hebben gezien. Het is opvallend dat dit soort plagiaatbeschuldigingen pas komen wanneer een film een succes is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden