Plus

Van Saarloos over debuutroman: 'Ik wilde een vrolijk boek'

Simone van Saarloos (26) schreef met haar debuut De Vrouw Die een roman over zichtbaar zijn. 'Ik heb nooit het idee gehad dat ik wil schrijven om onthouden te worden.'

Maxime Smit
Simone van Saarloos: 'Ik ga ervan uit dat mensen later helemaal niet meer begrijpen wat je schrijft' Beeld Eva Plevier
Simone van Saarloos: 'Ik ga ervan uit dat mensen later helemaal niet meer begrijpen wat je schrijft'Beeld Eva Plevier

Tolstojs werken en Goethes Het Lijden van de Jonge Wer­ther: allemaal prachtig, maar we kunnen niet ontkennen dat de literaire canon nogal op de zware kant van het leven leunt. Wat, dacht Simone van Saarloos, als je een roman schrijft waarin de hoofdpersoon gelooft dat je het leven zo kunt vormgeven dat je altijd topmomenten beleeft? Het leven niet als S-curve met dan eens pieken en dan eens dalen, maar een eeuwige piek, dus.

Vandaag ligt de debuutroman van filosoof-auteur Simone van Saarloos in de winkel. De Vrouw Die gaat over de ambitieuze moleculair bioloog Janine Vitafiel die de marathon in New York wil lopen en door haar werkgever ongewenst drie maanden met verlof wordt gestuurd. Janine is als wetenschapper bekend om haar onderzoek naar 'goed' sperma: bron van al het leven.

Eenmaal in New York voelt ze zich echter op een zijspoor gezet. Ze besluit de marathon in boerka te rennen als schreeuw om aandacht voor haar werk, dat ze als 'creatieterrorisme' omschrijft. Voor de goede orde: de marathon rennen in een boerka is verboden.

Blinde vlek
Van Saarloos wilde een boek schrijven over 'waarde toevoegen aan de wereld', maar ook over de vraag welke namen worden onthouden en welke namen niet.

"Janine wil op een waardevolle manier ertoe doen. Ze wil leven verspreiden. De vraag is alleen hoe je dat doet in deze wereld die zo groot is dat je op alle manieren kunt insteken. Je houdt altijd het gevoel dat je een klein stukje vangt terwijl er veel meer is. ­Janine is daarin overambitieus."

Ze heeft dat niet vanuit een persoonlijk gevoel beschreven, wil Van Saarloos benadrukken als daarnaar wordt gevraagd. "Nee, dit boek gaat er wat mij betreft niet over hoe je als jongere ertoe kunt doen in deze wereld. Ik heb nooit het idee gehad dat ik wil schrijven om onthouden te worden. Ik denk dat je best conservatief moet zijn om dat te willen, want dan denk je vanuit de mensen die je nu kent. Terwijl ik ervan uitga dat mensen later zo anders zullen zijn dat ze helemaal niet meer begrijpen wat je schrijft. Of dat het niet meer relevant is."

Griezelverhaal
Eerder is ze geïnteresseerd in het brengen van verhalen die we niet kennen. Neem de standaard geschiedenisboeken. Over het leven van vrouwen is in heel veel tijden amper iets bekend. "Een blinde vlek."

De politiek of enig sociaal engagement is bij Van Saarloos nooit ver weg. Dat kan misschien ook niet als je bekend bent van je columns en journalistieke essays. Toch was het idee voor een roman al op zesjarige leeftijd gezaaid; bij de boeken van de Griezelbus van Paul van Loon. Ze verslond ze en wilde ook een griezelboek schrijven. Een vriendinnetje zou de bijbehorende illustraties leveren.

Tot een griezelverhaal kwam het (nog) niet, maar ook De Vrouw Die stond al jaren op het programma. "Ik heb drie jaar aan deze roman gewerkt. Zeker in het eerste jaar ben ik gewoon gaan schrijven. Ik heb wel 60.000 woorden weggegooid."

Vloeistof met leven
Het basisidee bleef echter - inclusief boerka, want die past in haar thema van wel of niet gehoord worden. Zo ben je in boerka als persoon 'onzichtbaar', maar doordat de boerka zo weinig voorkomt in het straatbeeld ben je in boerka eigenlijk zichtbaarder dan zonder.

En dan is er nog de politieke waarde van de boerka. Die is zo symbool gaan staan voor onveiligheid dat een boerka bij een marathon sowieso hommeles moet betekenen. "Terwijl de hoofdpersoon alleen maar de aandacht wil."

Dan nog even over dat sperma, want dat onderwerp komt opvallend vaak terug in De Vrouw Die. Waarom? "Ja, ik was daar wel al langer mee bezig," zegt Van Saarloos lachend. "Ik vind er interessant aan dat het een vloeistof is waar léven in zit. Ik vind dat zo frappant, dat je jezelf los van jezelf kunt verspreiden."

Zo wil de vriend van hoofdpersoon Janine - een kunstenaar - zijn sperma geven aan 69 vrouwen die hij niet kent. De kinderen zullen allemaal de naam krijgen van een historische figuur die iets goeds heeft gedaan. Eigenlijk best een mooie gedachte.

Het duidt er wat Van Saarloos betreft op dat ze een vrolijk boek heeft willen schrijven. "De lijdende figuur staat zo vaak centraal in de literatuur. Of een soort cynisme over de wereld. Ik wilde een boek schrijven vanuit amor mundi: vanuit liefde voor de wereld."

Simone van Saarloos: De Vrouw Die. Nijgh en Van Ditmar, €19,99.

Simone van Saarloos Beeld Eva Plevier
Simone van SaarloosBeeld Eva Plevier

CV

Simone van Saarloos (1990) schreef voor de Volkskrant en NRC en heeft een column in Vrij Nederland. Eerder verschenen van haar hand Ik Deug/Deug Niet (columns) en het essay Het Monogame Drama.

Vorig jaar was ze de jongste gast die het programma Zomergasten ooit heeft gehad. Momenteel speelt Van Saarloos met theatermakers Sophie van Winden en Eva Marie de Waal in de voorstelling Holy F, over modern feminisme. Voor speeldata in Amsterdam zie viarudolphi.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden