Galerie

Van Ostadebiënnale II: De natuur als veilige vluchthaven

Jaimy Gail, Achterland II, series, 2020 Beeld Jaimy Gail
Jaimy Gail, Achterland II, series, 2020Beeld Jaimy Gail


Wie het aanbod van gesloten en hopelijk binnenkort weer te bezoeken museumtentoonstellingen langsloopt, zal wellicht opvallen hoeveel aandacht er is voor de natuur. Van Borealis in het Fotomuseum Den Haag en Diepgeworteld, bomen in de Nederlandse schilderkunst (Dordrechts Museum) tot Weids! in het Stedelijk Museum Alkmaar: het is groen wat de klok slaat.

Ook de tweede editie van de Van Ostadebiënnale speelt met Landscapes in op die trend. Volgens de twee organiserende galeries – die onder normale omstandigheden beurtelings de ruimte vullen, maar nu samen een opvallend coherente presentatie hebben gemaakt – komen hier verschillende zaken samen. Ze zien een toegenomen hang naar romantiek. Natuurlijk zijn er zorgen over de klimaatcrisis. Maar het is ook gewoon escapisme: nu we niet op vakantie mogen, bieden kunstwerken thuiszitters een ontsnappingsluikje.

Floor van Nederend schotelt ons een behoorlijk exotische wereld voor. Grillige bergkammen rond een mysterieus meertje en palmbomen met stammen als olifantspoten. Hier zou Kuifje op avontuur gaan. Die stripassociatie wordt nog versterkt door Van Nederends tekenstijl, die gekenmerkt wordt door klare lijnen en hallucinante kleuren.

Zo uitzinnig als het landschap is bij Van Nederend, zo huiselijk en alledaags is het bij Jaimy Gail de Gier. De fotograaf staat bekend om haar geënsceneerde portretten met een twist: een klassenfoto waarin alle kinderen met een geweer poseren of een strandgast met een gezichtsbikini boven haar badpak.

Joran van Soest, Untitled, 2021. Beeld Jonathan de Waart
Joran van Soest, Untitled, 2021.Beeld Jonathan de Waart

Omdat het werken met modellen op een set vanwege de coronamaatregelen even niet tot de mogelijkheden behoort, zocht De Gier het dichter bij huis. In de honingzoete namiddagzon van augustus kadreerde ze stukjes gevel en tuin op zo’n manier dat de rest van de wereld ophoudt te bestaan. Er is enkel nog het zwarte gat van de schaduw, een gloeiend rode deur en een glimp die bij nadere bestudering een kinderfietsje blijkt te zijn.

Eenzelfde spel met in- en uitzoomen speelt Marijke van Seters. Zij schildert en tekent landschappen op klein formaat, maar details van planten en bosschages juist op groot doek. Ze speelt met onnatuurlijke kleuren in organisch ogende composities. Door af en toe heel nat te schilderen, met spetters en druipers als gevolg, houdt ze de spanning in het beeld.

Over spanning is bij Joran van Soest niet te klagen. Hij neemt foto’s als uitgangspunt, waar hij vervolgens overheen schildert. Er zijn landschappen te zien maar de menselijke activiteit overheerst. Bij elkaar gebonden takken keren telkens terug, een soort wigwams of het begin van een kampvuur. Nog een vast ingrediënt: zeppelins. Van Soest maakte er ook sculpturen van. De luchtschepen hangen boven een impressie van het landje waar de kunstenaar als kind speelde, ongetwijfeld dromend van een ander uitzicht.

Van Ostadebiënnale II: Landscapes

Jaimy Gail de Gier, Marijke van Seters, Floor van het Nederend, Joran van Soest
Waar Galerie Fleur & Wouter & GoMulan Gallery, Van Ostadestraat 43A
Te zien t/m 23/5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden