PlusBoekrecensie

Valentijn: ijzersterk debuut van Elizabeth Wetmore over ijzersterke vrouwen

Er zijn momenten dat Valentijn, de uitstekende debuutroman van Elizabeth Wetmore leest als een kruising tussen To Kill a Mockingbird en There Will Be Blood. Maar dan geschreven door een net wat rauwer én lyrischer aangelegde geestverwante van Elizabeth Strout. Bloed vloeit er ook, trouwens. Zeker in de huiveringwekkende openingsscènes.

De ochtend van 15 februari 1976 is het, wanneer de 14-jarige Gloria ‘Glory’ Ramírez muisstil in het stof op een olieveld bij Odessa, Texas ligt, waar ze de voorgaande nacht urenlang is mishandeld en verkracht door arbeider Dale Strickland. De dader ligt net lang genoeg zijn roes uit te slapen in zijn pick-uptruck om het meisje de gelegenheid te geven te vluchten. En wanneer ze, bont en blauw en met een gescheurde milt, de dichtstbijzijnde ranch weet te bereiken, houdt de verontwaardigde vrouw des huizes, Mary Rose Whitehead, Strickland met een geweer op afstand tot hij wordt opgepakt.

Klinkt als het begin van een (rechtbank)thriller?

Klopt, deels.

Maar belangrijker dan de (gemankeerde) rechtsgang van de verkrachter is de beerput aan racisme en misogynie die de zaak in Odessa blootlegt. Een rouwdouwerig mannenbolwerk dat je haarscherp te zien krijgt door de ogen van een bonte verzameling vrouwen.

Door die van Glory en Mary Rose, uiteraard, waarbij de laatste, zwanger van haar tweede dochtertje, zich (nog verder) vervreemdt van haar echtgenoot en een flink deel van het stadje wanneer ze besluit tegen Strickland te getuigen. Maar ook door die van Corinne, een oud-lerares die haar verdriet om haar recent overleden man verdrinkt, maar meestrijdt voor gerechtigheid. En van de 11-jarige Debra Ann Pierce, wier moeder Ginny met de noorderzon uit dit uitzichtloze redneckgat vertrok; van ondergeschikt koekjesbakkende kerkdames en serveersters in de plaatselijke kroeg.

Wetmore schetst kalm hun collectieve én individuele bestaan. In proza dat afwisselend woedend, laconiek en droogkomisch klinkt, en dat sprankelt van de fraaie vergelijkingen. (Jaknikkers staan in het landschap als ‘grote metalen sprinkhanen, altijd hongerig’, de zon, ‘een gloeiende bol in een verder leeg hemelgewelf’, maakt van de wereld een verhoorkamer.) Terwijl dreigende stormwolken ondertussen een windkracht-10-ontknoping aankondigen.

IJzersterke vrouwen, ijzersterk boek.

Valentijn. Beeld Atlas Contact
Valentijn.Beeld Atlas Contact

Fictie

Elizabeth Wetmore
Valentijn
Vertaald door Anne Jongeling, Atlas Contact, €25,99
352 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden