Nieuws

Unieke schrijver ‘verbleef tussen twee werelden’

Schrijver A.L. Snijders, die gisteren op 83-jarige leeftijd overleed, was de meester van het literaire genre ‘zkv’ – het zeer korte verhaal. ‘Zowel stad als platteland waren hem lief.’

Peter Cornelis Müller, beter bekend onder zijn pseudoniem A.L. Snijders.  Beeld Harmen De Jong
Peter Cornelis Müller, beter bekend onder zijn pseudoniem A.L. Snijders.Beeld Harmen De Jong

Zoals Snijders in 2010 zei in een interview in dagblad Trouw: “Ik ben de man van het zeer korte verhaal. Daarin ben ik uniek. Er zijn meer schrijvers die korte verhalen schrijven, maar ik ben de enige die alleen dát doet.”

Snijders, pseudoniem van Peter Cornelis Müller, werd geboren in Amsterdam. Hij haalde zijn middelbareschooldiploma op het Spinozalyceum met de hakken over de sloot, kon naar eigen zeggen geen boek meer zien en ging naar de Academie voor de Beeldende Kunst in Den Haag. Een jaar later maakte hij toch de overstap naar de studie Nederlands aan de UvA en werd docent.

In 1971 verhuisde hij met zijn echtgenote Yvonne – ‘Y’– en vijf kinderen van Amsterdam naar Klein Dochteren (Lochem) in de Achterhoek. Hij had zich een natuurlijk stadsmens gewaand, zei hij daarover, maar ontdekte de landman in zichzelf. Als schrijver debuteerde hij in 1992 met Ik leef aan de rand van de wereld.

Lokale sufferdje

Hij werd columnist bij onder meer Het Parool, de Volkskrant, de VPRO-Gids, Radio 4 en de Belgische krant De Standaard – maar ook voor huis-aan-huisblad De Berkelbode. “Ik schrijf héél graag voor dat lokale sufferdje,” zei hij daarover. “Waarom? Die vraag stelde men ook aan de grote Anton Tsjechov. Die bleef, ook toen hij heel beroemd was, voor een lokaal sufferdje schrijven. Hij zei toen: ‘Het doet er niet toe of een merel zingt in een bosje of in een boom.’”

Zijn zkv’s – gestoeld in het dagelijks leven, maar vaak associërend gefabuleerd – deelde hij aanvankelijk alleen per mail met een select gezelschap. In 2006 verscheen de eerste bundeling van 336 zkv’s bij AFdH Uitgevers, speciaal opgericht om het werk van Snijders uit te kunnen geven, zoals uitgever Paul Abels in een verklaring liet weten.

Zijn schrijversalias koos hij omdat hij, na de oorlog nog steeds een beetje anti-Duits, niet echt gesteld was op zijn eigen achternaam. Zijn pseudoniem had geen dieper liggende betekenis. “In de tijd dat ik met mijn zkv’s begon was het voor columnisten gebruikelijk om onder een andere naam te schrijven. Ik nam de eerste naam die in mij opkwam, A.L. Snijders, maar het had ook J.H. van Dam kunnen zijn.”

‘Nescio van de 21ste eeuw’

In 2010 ontving Snijders de Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre. ‘Zowel de schrijver als de mens A.L. Snijders verblijft bij voorkeur in – of tussen – twee werelden,’ aldus het juryrapport. ‘Hij is een geboren en getogen Amsterdammer, en als zodanig getuigt hij in tal van zijn verhalen van zijn grote liefde voor die stad. Maar intussen woont hij alweer tientallen jaren in een gehucht in de Achterhoek: welbeschouwd al langer dan hij in de hoofdstad woonde en schrijft hij niet anders dan met warmte over de hem omringende natuur.’ Vele honderden zkv’s zouden nog volgen, in april verscheen zijn twaalfde bundel Tat Tvam Asi – ‘dat ben jij’ in het Sanskriet.

Na het overlijden van zijn vrouw Yvonne in 2018 ontmoette hij actrice Ineke Maria Swanevelt, met wie hij voor de derde keer in het huwelijk trad. Vorig jaar vierde hij zijn tiende jubileum als gemeenteschrijver voor de website van de gemeente Lochem – ook dat was een ‘bosje’ waar de man met de kenmerkende borstelige wenkbrauwen die door De Haagse Post werd geroemd als de ‘Nescio van de eenentwintigste eeuw’ kon zingen. Zoals de Huygensjury het elf jaar geleden formuleerde: ‘Zowel stad als platteland zijn hem lief. Maar tegelijkertijd bekijkt hij beide als eigenzinnige, kritische beschouwer – met afstand en veelal een licht ironische ondertoon.’

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden