Plus Fotografie

Undermined toont hoe de aarde vernietigd wordt

Wat de vernietiging van onze natuurlijke leefomgeving betreft, is het geen twee voor twaalf, maar kwart over twaalf. Daar moet je als geëngageerd kunstenaar iets mee, maar het is ook lastig. Natascha Libbert waagt een poging.

Mar de Plastico I van Natscha Libbert Beeld -

Want een waarschuwende boodschap is al snel een open deur en te eendimensionaal om artistiek interessant te zijn. Ambiguïteit kan echter ongewild relativerend werken en klimaatontkenners in de kaart spelen.

Natascha Libbert heeft zich met Undermined toch op dit lastige terrein begeven. Haar nieuwste fotoserie toont onomwonden hoe de aarde vernietigd wordt, maar doet dat met schoonheid die verleidt en tegelijkertijd verwart. Onwillekeurig denk je: mag ik deze giftige bende wel mooi vinden?

In het Amerikaanse Florida legde Libbert de moedwillig aangestoken branden vast die bos vernietigen om er landbouwgrond van te kunnen maken. Oranje vlammen rijzen als een klauw boven palmen uit, de lucht is loodgrijs van de rook. Er is geen mens te zien, alleen de gevolgen van zijn handelen. Toch is het drama onmiskenbaar – daar zorgen de uitgekiende compositie en contrast wel voor.

De esthetisering van milieumisdaden is nog sterker in haar werk in Cyprus, waar mijnbouwbedrijven volop proef­boringen doen. De stille getuigen: door bulldozers verminkte bergen en gifmeren die de komende paar eeuwen zo dood als een pier zijn. In Libberts foto’s worden het zwarte spiegels, omlijst door geel en oranje. Zo schitterend, zo vreselijk.

Libbert schurkt hier dicht aan tegen het werk van de Canadese fotograaf Edward Burtynsky, die sinds de jaren tachtig olievelden en mijnen op oogverblindende wijze in beeld brengt. Gelukkig gaat zij een stapje verder, waardoor Undermined geen herhaling van zetten is. Het best is dat te zien in de beelden van Noord-Spaanse megakwekerijen, waar de grond stelselmatig wordt verpest met pesticiden.

Libbert kiest hier voor de zoomlens, waardoor alleen delen van planten zichtbaar zijn, vaak onder doek, of liever nog: alleen die doeken, beeldvullend als gekreukelde landkaarten. Noch de milieucrimineel, noch de plaats delict komt hier in beeld, enkel bewijsstuk A.

De allerbeste foto hangt helemaal achterin. Hij toont doek dat strak over vermoedelijk een watermeloen is getrokken. Er lekt sap doorheen als een straaltje bloed. Twee vliegen zorgen voor houvast in deze verder abstracte voorstelling. Beeldschoon. En een mooie metafoor voor de milieuvervuiling waarvan we vaak alleen het misleidende oppervlak zien.

Undermined - Natascha Libbert

Waar Cargo in Context, Haparandadam 7-b8

Te zien t/m 27/7

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden