Plus

Uitgeverijen op de stoep bij documentairemaker Ruben Terlou

Documentairemaker Ruben Terlou is de verrassing van het huidige televisieseizoen. Zondag is het sluitstuk van zijn geprezen VPRO-serie Langs De Oevers Van De Yangtze. Nu wil hij een boek schrijven.

Ruben Terlou gelooft dat hij een eerlijk beeld geeft van China. Maar is Peking daarvan gediend? Beeld Maarten Schröder

Twee uur na het interview whatsappt Ruben Terlou (30). Hij wil iets aanvullen. Aan de telefoon vertelt hij dat hij vooral een boek wil schrijven omdat hij denkt nog veel te kunnen toevoegen aan het inkijkje dat hij in de alom geprezen documentairereeks Langs De Oevers Van De Yangtze heeft gegeven in het voor de meeste Nederlanders onbekende China.

Hij vertelt dat hij in het boek zijn ervaringen wil delen - ook uit de periode waarin hij als eenzame jongen van 19 vloeiend Mandarijn leerde in de Chinese stad Kunming. En dat er nog veel Chinezen rondlopen met verhalen die veel te weinig worden verteld.

Herkend
In de uren daarvoor praatte hij over de periode nadat de eerste aflevering van zijn serie op tv te zien was geweest. Hoe ruim één miljoen mensen wekelijks keken, terwijl hij op eenderde daarvan had durven hopen. Hoe hij bij De Wereld Draait Door zat te stuiteren, en dat dat gestuiter maar niet op wilde houden. Hoe hij ineens wordt herkend - ook in zijn favoriete koffietentje. Best benauwend. De grens tussen werk en privé vervaagt.

Ruben Terlou in Langs De Oevers Van De Yangtze. Beeld VPRO

Hij krijgt ineens mails van volstrekt onbekende vrouwen die allerhande activiteiten met hem willen ondernemen. Dat had hij nooit eerder meegemaakt - en for the record, hij gaat er niet op in. Zijn agenda loopt op dit moment over met lezingen, exposities, discussieavonden en interviews. Bij het begin van het gesprek belt een vriend met wie hij een fotostudio deelt. Op voorwaarde dat hij meteen to the point komt, heeft Terlou een krap minuutje voor hem. Grapje.

Zonder ervaring
Ruben Terlou, hij is de ontdekking van het huidige televisieseizoen, maar kan dat nog nauwelijks geloven. Zondagavond is de laatste van zes afleveringen van Langs De Oevers Van De Yangtze op tv. En daarna? Het zou zomaar kunnen dat we daarna anderhalf jaar lang nauwelijks iets van hem horen. Op zijn Twittertijdlijn, waar hij een aantal complimenten heeft geretweet, dringen liefhebbers aan op een petitie om Terlou zo snel mogelijk terug te sturen naar China.

Maar de vlucht is nog niet geboekt. Natuurlijk, productiehuis De Haaien, dat via hoogleraar Dick Swaab bij documentairemaker zonder ervaring Terlou kwam, de VPRO en Terlou zelf: allemaal willen ze zo snel mogelijk een nieuw seizoen. Hij glimlacht al bij de gedachte alleen. Hij zou best willen bevestigen dat het al rond is, maar dat is het niet. Het is voornamelijk afhankelijk van de Chinese overheid.

Eerlijk beeld
Voor Langs De Oevers Van De Yangtze schreef hij samen met regisseur Maaik Krijgsman een uitgebalanceerd plan, gebaseerd op twee jaar research. China ging akkoord, maar het is zomaar mogelijk dat de serie daar op minder lof kan rekenen dan hier. Terlou maakte een gedegen reeks, hij ging er neutraal in, stelde open vragen, was innemend. Waarom klaagt een Chinese vrouw, die door het bouwen van de Drieklovendam haar huis moet verlaten en daar nauwelijks een vergoeding voor krijgt, de overheid niet aan?

Beeld VPRO

Hij gelooft dat de serie een eerlijk beeld van het land geeft, maar als de Chinese autoriteiten niet op een eerlijk beeld zitten te wachten, is het in theorie mogelijk dat Terlou China niet meer in komt. Dus ja. Vooral niet te voorbarig zijn.

Zelfvertrouwen
Bovendien heeft hij nu het zelfvertrouwen en de status om nog meer te staan voor wat hij wil maken. Zonder gedegen vooronderzoek, zonder voldoende reistijd in China en zonder regisseur Krijgsman krijgt niemand Terlou een vliegtuig in. Verwacht hoe dan ook niks binnen een jaar.

Een boek wil hij sowieso schrijven. Dat de serie hem volop aandacht heeft gebracht, helpt daarbij. Tien uitgeverijen stonden op de stoep. Een keuze zal niet lang op zich laten wachten. Maar ook voor dat boek geldt: hij wil er de tijd voor nemen. Liever twee projecten waar hij zijn hele hebben en houden in kan leggen, dan meerdere losse, oppervlakkige klussen die snel vervliegen. Dat hij dan zijn status als BN'er in de dop verliest, omdat hij anderhalf jaar minder in de media komt, kan hem gestolen worden.

Diploma
Maar ijdelheid is hem niet vreemd: hij is de laatste die zal ontkennen dat alle reacties zijn ego strelen. Vooral die van de geboren Chinezen, woonachtig in China en Nederland. Het is fantastisch, maar ook veel. Hij denkt nog dezelfde Ruben te zijn als voorheen. Zijn omgeving is het daar meestal mee eens.

In de tussentijd kan hij lezingen geven om in zijn onderhoud te voorzien. Hoe bejubeld ook, een documentairereeks levert minder op dan menigeen denkt. Documentairemaker wil hij desondanks blijven. Of nee: worden. Hij wil meedenken over de regie en de montage. En daarbij wil hij blijven fotograferen. Zijn diploma geneeskunde gaat stof happen komende jaren - een door succes afgedwongen keuze. Door het programma zagen figuren uit de medische wereld trouwens ineens een psychiater in hem. Hij zegt het nog maar eens: het is veel allemaal.

Eerst dat boek maar. Hij gelooft dat het een goed boek wordt, denkt ook dat het schrijven hem wel ligt, maar heeft ergens geen idee waar hij aan begint. Dat had hij bij zijn documentairereeks ook niet.

Langs De Oevers Van De Yangtze - Snelweg naar Tibet, zondag, 20.15 u, NPO2.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden