PlusTheaterrecensie

Uiterst gelukkige ménage à trois in het Amsterdamse Bostheater

Theater
KøT
Door De leedbewakers i.s.m. Jakop Ahlbom Company en Theatergezelschap Beumer & Drost
Gezien 15/8, Amsterdamse Bostheater
Daar nog te zien 20-23/8

Ze bewaken een slagboom in een vergeten stuk niemandsland en zitten in een keet. Een kot. Of misschien moeten we zeggen køt, gezien de titel van de voorstelling. Spreek je dat niet uit als kut? De makers laten er niets over los, maar het zou zomaar kunnen. Want het is afzien voor de drie grenswachters, opgepropt in dat krappe keetje. Buiten is het ijzig koud, hun kozakkenmutsen zakken voortdurend scheef en dan is er nog de dreiging van gevaar. Kut, dus.

De voorstelling zelf is dat allerminst. Die is een feestje van (vrijwel) woordeloos theater met vlagen slapstick en horror dat perfect past in de setting van een donker wordend Amsterdamse Bos. Afzenders zijn ­Maurits van den Berg, Lisa Groothof en Steyn de Leeuwe (samen De leedbewakers), bijgestaan door mimer ­Jakop Ahlbom (regie) en Toneelschap Beumer & Drost, specialisten in het tragikomische. Het is zo’n gelukkige ménage à trois dat je direct verlangt naar méér.

Mini-instrumenten

Terug naar KØT. Er hangt een Russisch sfeertje. Dat komt natuurlijk door die mutsen, maar ook door de traditionele folkmuziek (Kees van der Vooren en Viktor Griffioen), door de acteurs vertolkt op mini-instrumenten. Er is de associatie met de jaren tachtig-hit Nikita van Elton John, waar in de videoclip ook zo’n grenswachter met bontmuts marcheert. Een knipoog – de zwijmel­romantiek in dat filmpje gaat bij De leedbewakers niet verder dan een flirt tussen Groothof en Van den Berg, waarbij De Leeuwe verbolgen het nakijken heeft. De rode draad, dat is die slagboom. Die moet bewaakt met verrekijkers en een constant priegelen van notities.

Hilarisch geluidsdecor

Het ding blijkt een eigen leven te leiden, een special effect waarin zich de hand van Jakop Ahlbom verraadt. Zijn voorliefde voor horror komt naar voren in een scène waarin De Leeuwe Van den Berg per ongeluk vermoordt – niet het enige geweld in de voorstelling, overigens. Er wordt wat afgemat, ondersteund door een hilarisch geluidsdecor.

Of het ook nog ergens over gaat? Misschien over doorgeslagen regelgeving (de drie salueren zich suf), de monotonie van een ambtelijke baan en de kortsluiting in je kop die daardoor kan ontstaan.

Maar de reden om KØT te gaan zien zijn de acteurs: hun humoristische, strak getimede fysieke spel draagt de voorstelling. Bonus: in acteurskind Lisa Groothof vallen de ironische deadpan van haar moeder Leny Breederveld en de ongrijpbare dreiging van haar vader René Groothof subliem samen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden