Nieuws

Twijfel in Nederlands kamp over songfestivalact Duncan Laurence

Er lijkt twijfel in het Nederlandse kamp over de Songfestival-act van Duncan Laurence. De eerste openbare repetitie in Tel Aviv liet ruimte voor slechts één conclusie: de act rondom prijsnummer Arcade is nog niet af.

Duncan Laurence op het Eurovisie-podium, tijdens een repetitie voor het Songfestival Beeld ANP

Het is duidelijk wie de twee architecten zijn van de Nederlandse Songfestivalact van dit jaar. Regisseur Hans Pannecoucke en zangeres Ilse DeLange bezetten deze middag de kleine sofa het dichtst bij het televisiescherm in de Expo van Tel Aviv. Pas op het bankje achter hen zetelden de overige leden van de Nederlandse delegatie.

Die heeft met Duncan Laurence dit jaar goud in handen. Nu elk land zijn act en lied twee maal repeteerde op het Eurovisiepodium is duidelijk dat Arcade met voorsprong het meest aangrijpende liedje van het deelnemersveld is. En Duncan Laurence mag dan qua internationale ervaring een absoluut groentje zijn, het is opmerkelijk hoe ontspannen en vooral sterk hij zich op het podium manifesteert.

Geen uitglijders

Zelfs nu duidelijk is dat er in het Nederlandse kamp nog steeds wordt getwijfeld over de exacte invulling van de act, blijft Laurence stoïcijns en opgewekt. Vocaal lijkt hij zo stabiel dat ook onder de hoge druk van de live tv-shows geen uitglijders in de lijn der verwachting liggen.

Die stabiliteit geldt nog allerminst voor de podiumpresentatie. Dat Laurence zijn Arcade vanachter een elektrische piano (zonder de stekker erin) zal zingen, is zeker. Maar over de details rondom het optreden blijkt nog een heel debat gevoerd te moeten worden.

Bij de laatste act waarbij DeLange en Pannecoucke samenwerkten (die van de Common Linnets in 2014) was het plan van meet af aan duidelijk. Tijdens de repetities kon geoefend worden met steelse blikken in de camera of ander subtiliteiten.

Ballendilemma

Nu is het anders. Nederland worstelt in Tel Aviv met een ballendilemma. Tijdens de tweede repetitie werd vanmiddag een tweede lichtgevende bol op het podium geïntroduceerd. Bij de eerste oefensessie van dinsdag zweefde er eentje door de lucht, dit keer stond er een nieuw exemplaar op de piano. Eentje die ook licht bleek te kunnen geven. Laurence speelde drie versies bij verschillende lichtsterktes, waarbij opviel dat de geheel donkere versie enigszins vlak en eentonig oogde.

Het sleutelwerk aan de podiumpresentatie maakt Duncan Laurence niet nerveus, vertelde hij tijdens de aansluitende persconferentie. Om zijn woorden kracht bij te zetten wees hij het Nederlandse team dat zich achterin het zaaltje had geposteerd. “Ik heb groot vertrouwen in hen. Zij weten wat ze doen. Geloof me: het komt goed.’’

Hij weet de rommelige indruk die de repetitie gaf aan ‘technische en veiligheidsoverwegingen’. “Ik ben heel tevreden hoe het eruit ziet. Ik houd van de soberheid, van de duisterheid. Op die manier kan alle aandacht naar de muziek gaan en dat is precies wat we vooraf voor ogen hadden.’’

Nederland bleef na de repetitie met afstand op 1 bij de bookmakers. Wel is Zweden inmiddels in opkomst bij de wedkantoren. John Lundvik is de Russische inzending voorbij en lijkt de nu de naaste concurrent van Laurence te worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden