PlusAlbumrecensie

Tweede solo-album Nicolas Godin (Air): bedrieglijk luchtig en zonnig

Ook niet van de straat hoor, de mannen van Air, het Franse duo dat met het retrofuturische Moon Safari een van de mooiste en belangrijkste platen van de jaren negentig maakte. Jean-Benoît Dunckel is van huis uit wiskundige, collega Nicolas Godin werd opgeleid tot architect. Hoe zwoel en warm de muziek van Air vaak ook klonk, er lagen soms wiskundige en architectonische principes aan ten grondslag.

Concrete and glass, het tweede solo-album van Nicolas Godin, staat geheel in het teken van architectuur. Sommige van de tracks schreef hij in opdracht voor tentoonstellingen over het werk van architecten als Mies van der Rohe en Le Corbusier, andere werden door soortgelijke grootheden geïnspireerd.

Wie niets heeft met architectuur, of er niet zo veel van weet, hoort op Concrete and Glass gewoon muziek als die van Air: overwegend elektronisch (zo te horen ook vooral analoog), tot in de puntjes verzorgd en bedrieglijk luchtig en zonnig. Net als bij Air doet in veel nummers ook een gastvocalist mee; in Catch Yourself Falling ontpopt Alexis Taylor van Hot Chip zich daarbij tot een opvallend soulvolle zanger.

Heel mooi is het afsluitende, door Le Corbusier geïnspireerde Cité Radieuse, waarin mathematische electronica probleemloos overloopt in sensuele cocktailjazz.

Pop
Nicolas Godin - Concrete and Glass (Caroline)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden